.:: SanktuariuM ::.

Within the Mind powinienem być dozwolony od 18 lat, w ogóle cała płyta gniecie....

Bardzo doceniam ten album. W dużej mierze z powodu obecności w składzie Jamesa Murphy. Jednego z moich ulubionych wioślarzy.

Tak, JM to hajlajt tego albumu.

DTA zaczął marzec z Chuckiem w Stanach - ten sam lineup.

Left to Die z Londynu.

https://www.youtube.com/watch?v=_Z-UC3YJ8_g

Pierre Dolinski pisze: ↑sob mar 04, 2023 4:59 pm Left to Die z Londynu.

https://www.youtube.com/watch?v=_Z-UC3YJ8_g

Nie no konkret taki, ze ja j*bie! Już sie doczekać gigu w Warszawie nie mogę!

Nie szczuje siebie tym, ale Leprosy brzmi przezacnie na start

Ciary. Jest jeszcze lepszy na gardle w ZR niż Phelps

Jaram się bardziej na koncert Left To Die w Warszawie nawet bardziej niż dzień wcześniejszy Destroyer 666 w Poznania, na który tez oczywiście się wybieram.

Jest i Masvidal https://www.youtube.com/watch?v=ndjBxjPjd_c

21 lat temu wyszedł Symbolic.
Mimo wszystko (bo jest świetny) chyba najmniej wracam do tego albumu jeśli chodzi o dokonania Chucka.

Nie 21 a 28 (!!!) lat temu. Strasznie zleciało, pamiętam doskonale jak kupowałem kasetę z Symbolic w sklepie w Zakopcu podczas wycieczki szkolnej.

A tak BTW - całkiem przypadkiem ostatnio słuchałem tej płyty i trzeba przyznać, że po tych blisko 30 latach nadal brzmi znakomicie.

Sorry, nie wiem, o czym myślałem
Tak, brzmi dobrze, ale jednak Death to dla mnie bezkompromisowy death-metal.
Debiut i Leprosy dla mnie są nietykalne.

Wszystkie płyty Death są znakomite, te pierwsze to faktycznie świetny, bezkompromisowy death metal, ale te późniejsze, bardziej progresywne też bardzo mi się podobają, nawet nie wiem czy nie bardziej niż te pierwsze. Są bardziej dojrzałe, lepiej wyprodukowane... Na plus zespołu że ich płyty różnią się od siebie, nudno by było gdyby nagrali 7 podobnych płyt.

Nie przepadam za pierwszymi trzema albumami, chociaż na "Spiritual Healing" słyszę początki swojej ulubionej odsłony Death. Ale w moim przypadku to wyłącznie kwestia gustu, bo każda z tych płyt jest bardzo dobra, a cała dyskografia, jak erosinho napisał, znakomita.

Dla mnie TOP 3 to, w kolejności chronologicznej, "Human", "Symbolic" i "The Sound of Perseverance". "Individual Thought Patterns" też bardzo lubię, ale nie do końca siedzi mi produkcja a sam album sprawia wrażenie nagranego w pośpiechu.

Co do mojego TOPu to naprawdę trudno mi wskazać numer jeden. Wyróżnienie jednej byłoby jak powiedzenie, że pozostałe są niezbyt dobre. "Symbolic" jest tak dopracowany, że do dziś nie mogę wyjść z podziwu słuchając tego albumu. "The Sound of Perseverance" to dla mnie kolejne stadium ewolucji Chucka jako kompozytora, i jest chyba najbardziej wyrafinowanym kompozycyjnie albumem w całej dyskografii. Z kolei słuchając "Human" czuć, że mamy do czynienia z bardzo pracowitym i ponadprzeciętnie utalentowanym składem muzyków dającym performance życia.

Przeczytałem 6 kawałków pierwszego zdania, i musialem odpuścić reszte

25 lat tego arcydzieła mija dzisiaj <3