.:: SanktuariuM ::.

The Ed Hunter Tour - może i grzali, bo gro z nich ledwo po czterdziestce było. Ale kotleciarnia na tej trasie też zacna była, przyznać trzeba.

Z dzisiejszej perspektywy, niekoniecznie - Futureal, Man on the Edge, Clansman, Stranger, Killers, Phantom... było trochę niekotletów. Zresztą, w takim wykonaniu np. Aces High to ja mogę słuchać na repeacie.

I tym bardziej z ówczesnej. Aces High i Powerslave wróciły do setlisty po raz pierwszy od World Slavery Tour. Niestety Stranger szybko wyleciał z setlisty.

Powinni coś wydać z tej trasy, bo faktycznie forma była zabójcza. Szkoda, że tak olewczo podchodzą do tematu koncertówek.

Przede wszystkim to Aces High w 1999 roku nie był żadnym kotletem. Nawet w 2008 nie był, a pokuszę się o stwierdzenie, że w 2013 też jeszcze nie. Dopiero dwie ostatnie trasy składankowe zrobiły z tego legendarnego utworu Iron Maiden coś w stylu " co? znowu". Nawet Trooper w latach 80 nie był taką oczywistością bo w 1986 roku go nie było, a w 1988 był grany rotacyjnie. Oni kiedyś krótko mówiąc mieli większą finezje w doborze utworów, a teraz robią to maszynowo. Gdyby w 2018 i 2025 darowali sobie Aces High to ten utwór miałby status legendy, byłby czymś niezwykłym i ludzie co to słyszeli na żywo czuliby, ze uczestniczyli w czymś wyjątkowym. Niestety trio Harris, Dickinson....Smallwood pod samiutki koniec zrobili z Iron Maiden cyrk.

Timothy Dalton pisze: ↑śr lis 05, 2025 3:31 pm Przede wszystkim to Aces High w 1999 roku nie był żadnym kotletem. Nawet w 2008 nie był, a pokuszę się o stwierdzenie, że w 2013 też jeszcze nie. Dopiero dwie ostatnie trasy składankowe zrobiły z tego legendarnego utworu Iron Maiden coś w stylu " co? znowu". Nawet Trooper w latach 80 nie był taką oczywistością bo w 1986 roku go nie było, a w 1988 był grany rotacyjnie. Oni kiedyś krótko mówiąc mieli większą finezje w doborze utworów, a teraz robią to maszynowo. Gdyby w 2018 i 2025 darowali sobie Aces High to ten utwór miałby status legendy, byłby czymś niezwykłym i ludzie co to słyszeli na żywo czuliby, ze uczestniczyli w czymś wyjątkowym. Niestety trio Harris, Dickinson....Smallwood pod samiutki koniec zrobili z Iron Maiden cyrk.

Tylko ze w 2018 trochę ten AH musiał być, zresztą - kiedy otwierają tym numerem to jest wszystko okej, nie mam żadnego problemu, to poza tym świetne otwarcie. Schody się zaczynają, gdy to trzeci od końca numer, gdzie nawet Dickinson narzeka na tą pozycję

Niekoniecznie, mogli np. rozpocząć Wicker Manem

Mi właśnie w 2013 bardzo siadł, może dlatego, że w warunkach halowych i byłem nim mocno niedosycony.

Aces High to jednak jeden z największych numerów tej grupy. Rozumiem, dlaczego co jakiś czas po niego sięgają i IMO w 2018 to było uzasadnione charakterem trasy, zresztą nie wypadało źle. Ale po Legacy trzeba było ten kawałek odstawić na dobre, w zasadzie już Legacy vol. 2 powinno być bez Aces High, ale za dużo pieniędzy wpompowano w pompowany duży samolot, więc pewnie trzeba było go odpowiednio eksponować Granie go na Maiden England było trochę z czapy, ale ta setlista w ogóle była dość dziwna. To była moja pierwsza trasa IM, więc usłyszenie wtedy Aces bardzo mi pasowało.

Sety SBIT, ME, LOTB i obecnej byłyby arcygenialne gdyby odbyłaby się tylko jedna taka trasa u Ironów. Każdy z wymienionych. Liczba utworów, które się tu dubluje jest ogromna. Pod tym względem Early Days ma dużą przewagę, choć też nie była to trasa pozbawiona wad (trzy standardowe utwory z Numbera, granie jednocześnie Sanctuary i Running Free)

Maiden England powinno było po prostu... Bardziej przypominać oryginalne Maiden England. Ten zarzut można postawić w zasadzie wyłącznie tej jednej trasie, bo pozostałe były jakoś nakreślone tematycznie, ale ME bezpośrednio odwoływała się do roku 1988. Tymczasem wleciało Afraid, Aces, no i oczywiście Fear. Po co? To był moment na wyciągnięcie Still Life i Killers. Choć nadal uważam, że to była najlepsza odsłona Maiden, jaką miałem okazję oglądać.

SBiT to była w zasadzie taka pierwsza trasa "the best of". Wcześniej był Ed Hunter, ale tam niby było to głosowanie online (nawet, jeśli zespół zrobił przekręt w tej kwestii ) i chodziło przede wszystkim o powrót Bruce'a i Adriana. Flight 666 to dla mnie idealna wizytówka zespołu. Nawet wczoraj słuchałem sobie wybranych wykonów z tej płyty i no kurde, to zdecydowanie "moje" Iron Maiden. Oczywiście kotlet pogania kotlet, ale forma zespołu była wtedy rewelacyjna. Gdyby ktoś mnie pytał, od czego zacząć przygodę z Brytyjczykami, to poleciłbym mu przesłuchanie kilku klasycznych płyt i właśnie Flight 666. Wtedy to Aces High na start robiło mega robotę.

Legacy (pierwsza edycja) to natomiast według mnie była trasa, którą powinni zostawić właśnie na 2025, bo według mnie stanowiła znacznie lepszą celebrację Iron Maiden jako zespołu aktywnego scenicznie od dekad. Tym koncertom w 2018/19 w zasadzie nie jestem w stanie niczego zarzucić, repertuar na taką okoliczność był tak naprawdę idealny i miał sens.

Dla mnie na start idealne Live after Death, Number of the Beast i Somewhere in Time/Seventh Son. W tej kolejności. Jak jechałem w 2008 byłem przekonany, że to jakieś ogromne wydarzenie muzyczne, kompletnie wyjątkowe. Wszystkie te utwory potem się powtórzyły.

No bo taka była zapowiedź trasy. To miała być ostatnia szansa na to, by usłyszeć część tych kompozycji na żywo. Potem tak samo było z Maiden England i skończyło się bardzo podobnie.

Z jednej strony tak, jak już to powiedzieli, powinni się tego trzymać. Z drugiej strony - na pewno sami nie spodziewali się, że kariera potrwa tak długo.
Imo te trasy 2008-2013 traktowali jako jedne z ostatnich, bez planu na ich powtórkę.

Lub nie spodziewali się, że tak długie przerwy będą mieli między kolejnymi albumami.

Schizoid pisze: ↑pt lis 07, 2025 2:04 pm SBiT to była w zasadzie taka pierwsza trasa "the best of". Wcześniej był Ed Hunter, ale tam niby było to głosowanie online (nawet, jeśli zespół zrobił przekręt w tej kwestii )

W 2003 roku była trasa Give Me Ed... 'Til I'm Dead, która była ewidentnym "The Best Of".
Poza najwiekszymi hitami, z nowych kawałków, nagranych po reaktywacji z Dickinsonem był jedynie "The Wickerman" i premierowy "Wildest Dreams".
Wtedy też Iron Maiden grało po raz ostatni jak dotąd kawałek z "No Prayer For The Dying".
No i w czerwcu, w Katowicach zagrali świetny koncert.

Jeszcze było Brave New World. Pamiętam oglądałem koncert z niemieckiej TV (Rock am Ring) z łzami w oczach. Takie to durne czasy były, że nie dało się pojechać na ten katowicki koncert.

Był też Clansman i jak sam wspomniałeś Bring Your Daughter. Czyli rzeczy znane i względnie lubiane, ale jednak nie do końca oczywiste. Więc tak, to generalnie było trochę "the best of", ale jednak to właśnie SBiT stanowi klasyczny przykład seta opartego na największych hitach. No i jednak mam wrażenie, że to była trochę trasa-zapchajdziura, zrobiona głównie po to, żeby przypomnieć o zespole i o tym, że niedługo wracają z nowym krążkiem. Ale ogólnie to jeden z moich ulubionych repertuarów, jakie w swojej historii zaserwowało IM.

Warto też dodać, że 2008-2009 traktowali jako ostatnią trasę z lat 80tych, stąd dołączenie do setu kawałków z 7 Syna w takiej ilości (CIPWM, Clairvoyant, TETMD, Moonchild). Dopiero sukces tej trasy wygenerował pomysł repliki trasy 7th Tour po trasie albumowej z Final Frontier.