.:: SanktuariuM ::.

ani o Screaming for Vengeance.

Ciekawa ankieta i zestawienie dwóch ciekawych albumów Ode mnie głos na Judas ale Halford solo też wbija w ziemię. Zwłaszcza Resurrection właśnie. Przez długi czas po ukazaniu katowałem te płytę

O wygrzebałeś starocie. Dwie świetne płyty. Ode mnie też głos na Judas.

Painkiller jest wybitny, Resurrection 'tylko' świetny. Tak czy siak, takiej muzyki mógłbym słuchać w nieskończoność.

Dla mnie odwrotnie. Silent Screams gdyby był utworem Judas Priest byłby w TOp 3/ no może Top 5.

Resurrection to oczywiście świetny album ale ze ten krążek stanowi taką ogromną konkurencje i zbiera niemal tyle samo głosów co Painkiller - album na forum wyniesiony na piedestał to powiem szczerze jestem nieco zdziwiony
Tym bardziej jestem zdziwiony bo o Resurrection sie tu akurat mało rozmawia

To jest kompletnie inny typ heavy-metalu, oba są oczywiście klasowe i świetne, no ale na R jest o wiele więcej czadu, riffowania, feelingu. Takie granie nie inspirowałoby raczej kapel pokroju Freedom Call, Edguy czy Sonata Arctica, które inspirował niestety Painkiller. Bardzo lubię utwory z P, ale momentami ta muza jest dla mnie zbyt "przeładowana" . Nie ma tam się czegokolwiek przyczepić, album jest równy, ale takich "smaczków" jak w Silent Screams, Temptation czy Nightfall nie ma. Tak ognistego rockera jak Made in Hell czy Cyberworld też nie. Gitarowo jest lekutko słabiej na R choć czy ja w sumie wiem? Inny styl więc ciężko też porównywać.

Freedom Call, Edguy czy Sonata Arctica inspirowały się Painkillerem???
Znam wszystkie te kapele i w życiu nie powiedziałbym. W ŻYCIU!

Generalnie cały ten nurt heavy-metalu z późnych lat 90 złożony głównie z niemieckich i skandynawskich kapel z tego czerpał. Podwójna stopa, brak feelingu, wszystko wykastrowane z czadu i rock and rolla, nawet tekstowo jakoś tak dziecinnie. Mam takie wrażenie, że tam gdzie w heavy-metalu nie było inspiracji np. Black Sabbath, AC/DC, Ufo czy Thin Lizzy tam niebezpiecznie to wszystko zmierzało w stronę jakiegoś p2p2. Tak jak w amerykańskich filmach o superbohaterach, jedna wielka przesada. Dla mnie Keepery Helloween to jest szczyt melodyjnego heavy, może jeszcze płyty Virgin Steele z tego okresu, ale to trochę co innego. Każdy kto chciał grać bardziej melodyjnie już robił z tego cyrk.

Takie granie nie inspirowałoby raczej kapel pokroju Freedom Call, Edguy czy Sonata Arctica, które inspirował niestety Painkiller

Zwłaszcza ten Edguy zalozony w 1992 roku. Oczywiste, że Sammet zapragnął nagrać drugiego Painkillera

Każdy słyszy co innego. Jak pisałem lata temu na nieodżałowanym forum Defenders of the Faith to tam sporo osób podzielało tą opinię z Painkillerem. Była tam w każdym razie silna frakcja osób, które nie stawiały tego albumu w Top 3 czy nawet w Top 5, no a ten jak to tam nazywali ludzie p2p2 metal ala Edguy, Hammerfall, Sonata, Freedom Call był niezbyt lubiany przez większość. Zresztą nic nie poradzę, że takie mam skojarzenie. Helloween lat 90 z Derisem ( jak i późniejszych) też zresztą niezbyt lubię, już mnie sporo osób próbowało przekonać do tych płyt, bez skutku. To nie jest też tak, ze ja w heavy-metalu lubię tylko lata 80 bo gdyby tak było to tak bardzo nie ceniłbym właśnie Halfordowej Rezurekcji. Gdyby to była płyta Judas Priest to by była u mnie w Top 3 spokojnie. Halford tam idealnie wypośrodkował między tradycją a nowoczesnością, w dobrym tego słowa znaczeniu.

Bon Dzosef pisze: ↑wt paź 25, 2022 12:36 am

Takie granie nie inspirowałoby raczej kapel pokroju Freedom Call, Edguy czy Sonata Arctica, które inspirował niestety Painkiller

Zwłaszcza ten Edguy zalozony w 1992 roku. Oczywiste, że Sammet zapragnął nagrać drugiego Painkillera

No i dalej pragnie, co słychać na nowej płycie. Painkillera tam od groma
A Freedom Call to już w ogóle czysty Pain! ... Pain! ... Killer! ... Killer!