.:: SanktuariuM ::.

Aayla, przeczytaj lepiej oficjalną biografię zespołu "Run to the hills" wyd.3, autor Mick Wall. Możesz mieć problem ze zdobyciem, bo wyd.3 wydano w 2003 roku (? a w każdym razie jakoś w tamtych okolicach), ale może gdzieś się trafi egzemplarz...

wojteq pisze:Aayla, przeczytaj lepiej oficjalną biografię zespołu "Run to the hills" wyd.3, autor Mick Wall. Możesz mieć problem ze zdobyciem, bo wyd.3 wydano w 2003 roku (? a w każdym razie jakoś w tamtych okolicach), ale może gdzieś się trafi egzemplarz...

A czym się 3 różni od 4?

a jest 4 ?? ostatnie co kojarzę, to http://www.amazon.com/Run-Hills-Maiden- ... 1860745423 Nawet jeśli coś po drodze było (jako 4. wydanie) to tylko dodruk....

3 jest z 2005 roku
4 z 2011

i jedyne czym się różnią to rok wydania

4 nie wnosi nic, może niektóre słowa zostały zmienione, ot taka wielka różnica.

natknąłem się na 4 jakoś tuż przed świętami, faktycznie jest to niczym nie różniące się wznowienie 3. Już mogli dociągnąć do tego Final Frontier, trochę się w zespole jednak wydarzyło przez te ostatnie 8 lat ( 2 nowe płyty, Ozzfest, 2 historyczne trasy )

Podejrzewam, że czekają już na zakończenie kariery, bo nie będą wydawać co chwila nowej biografii z dopisanymi 2 rozdziałami. Pewnie gdy za parę lat ogłoszą oficjalnie "koniec", wtedy wyjdzie wydanie 5, to oczywiście moje gdybanie ale myślę, że taki scenariusz jest całkiem sensowny.

DeJMIeN Wielki pisze:Aayla, wiek cię usprawiedliwia, ale musisz wiedzieć że na tym forum z pewnością niejedna osoba by lepiej odtworzyła dzieje Iron Maiden niż sz.p Paul Stenning

Mówisz, ze wiek mnie usprawiedliwia?
Może i jestem młoda, ale wiem więcej na temat IRONSÓW niż nie jedna osoba na tym forum. Poza tym oficjalną biografie mam zamiar przeczytać, ale póki co przeczytałam "Historię Żelaznej Dziewicy". Ja nie traktowałam tego jako biografii tylko jako książkę, jako kolejne źródło informacji o Nich. Mój wiek nie ma tu nic do rzeczy, przeczytam oficjalną biografie to powiem co lepsze, ale póki co nie będę tego porównywać. To się po prostu dobrze czyta i tyle, jest w tym taki urok, że jak czytasz to nie wiesz ile czasu już minęło od rozpoczęcia książki. Kończy się ona jak dla mnie zbyt szybko, bo nie mam poczucia czasu gdy to czytam. Przeczytajcie to to zobaczycie.

W empiku poczytałem dziś trochę "Historię Dziewicy"...
To, że gościu "obiektywnie" ocenił od 1 do 10 płyty i utwory dziewicy na koniec to już dawno wiedziałem, ale jeśli ktoś w rozdziale o latach 95-98 pisz, że The X Factor to najsłabsza płyta maiden, chłopaki się nie postarali, a inne zespoły wydały o wiele lepsze płyty....

ttomasz pisze:,,The X Factor to najsłabsza płyta maiden, chłopaki się nie postarali, a inne zespoły wydały o wiele lepsze płyty...."

zabawne jak dom dziecka

wojteq pisze:Aayla, przeczytaj lepiej oficjalną biografię zespołu "Run to the hills" wyd.3, autor Mick Wall. Możesz mieć problem ze zdobyciem, bo wyd.3 wydano w 2003 roku (? a w każdym razie jakoś w tamtych okolicach), ale może gdzieś się trafi egzemplarz...

Przeczytałam, ale 4 wydanie i też bardzo mi się podobało. Jeśli chodzi ocenianie Stenning'a to nie zgadzam się z nim (przynajmniej w 100%, bo nie mam chwilowo u siebie książki), ale chodziło mi bardziej o styl pisania. Opisał to bardziej jako książkę (opowieść jak kto woli), niż biografie, a Mick Wall opisał to bardziej jako biografie (bo to miała być biografia), nie były to w zupełności suche fakty, bo u Ironów to niemożliwe, ale bardziej biograficzne, niż Dziewica Stenning'a (bez urazy oczywiście).

Jestem świeżo po lekturze i muszę przyznać, że książkę czytało mi się bardzo dobrze, 400 stron pochłonąłem lekko w tydzień, co dla osoby pracującej i nie mającej zbyt wiele czasu, jest z pewnością dobrym wynikiem. Widać, że autor jest prawdziwym maniakiem Ironów i momentami jego wypowiedzi aż kipiały brakiem obiektywizmu (prawie każdy album, z wyjątkiem The X Factor oceniał jako "świetny", "wspaniały", "bardzo dobry"), niemniej jednak fajnie było dowiedzieć się, jak to kiedyś z IM było. Zauważyłem, że czepiacie się głównie dwóch rzeczy - wkładki kredowej z wydawnictwami Żelaznej Dziewicy i podzieleniu płyt na "nowsze" i "starsze". Rzeczywiście, wygląda to dość dziwnie, ale podejrzewam, że winę ponosi tu najprawdopodobniej tłumacz. Natomiast zabawa na koniec w ocenianiu poszczególnych utworów i płyt to znakomity pomysł, natchnęła mnie bowiem do stworzenia podobnej listy samemu. Autor wyraźnie dopisał, że te oceny to JEGO zdanie, a odczucia słuchacza mogą być zupełnie inne, więc trochę nie rozumiem tego oburzenia