.:: SanktuariuM ::.

Ostatnio dość mocno siedzę w klimatach rocka progresywnego i w czeluściach internetu natknąłem się na ten zespół. Przesłuchałem trzy najnowsze płytyi muszę przyznać, że jestem pod wielkim wrażeniem!
Panowie grają bardzo ciekawą muzykę, lekką, melodyjną i przede wszystkim naprawdę klimatyczną. Polecam wszystkim miłośnikom lżejszych odsłon rocka, ja w płytach Frequency i The Seventh Hous (szczególnie Shooting Angels!) jestem zakochany
Jedynym minusem jest fakt, że panowie koncertują tylko w Anglii i okolicach...ale kto wie

Seventh Seal lubię, ale jakoś mnie IQ nigdy nie jarali. Tej neoprogresji lat 80 polecam Twelfth Night, ich debiut to rzecz lepsza niż Script... Marillionu! Potem mieli pecha do wydawców itd.

IQ mnie nigdy nie podbiło. Ale nie jestem ekspertem od tej muzy. Natomiast na słowa Igora o Twelfth Night poszukam tej kapelki na YT i dam jej szansę.

Rzuć uchem na cały album Fact And Fiction. Szkoda, że ten zespół miał takiego pecha. Kilka lat temu wydali koncertówkę i dvd, z okazji powrotu, ale grają bardzo sporadycznie. Ich obecny wokalista - Andy Sears - był supportem na trasie Pendragonu, na początku tego roku (a może to był poprzedni rok? ), we Wrocławiu dał świetny koncert.

Mnie rozwala kawałek "Frequency". Bardzo często do niego wracam.

Super zespół, polecam gorąco.

IgorW pisze: ↑pn paź 22, 2012 9:58 am Rzuć uchem na cały album Fact And Fiction. Szkoda, że ten zespół miał takiego pecha. Kilka lat temu wydali koncertówkę i dvd, z okazji powrotu, ale grają bardzo sporadycznie. Ich obecny wokalista - Andy Sears - był supportem na trasie Pendragonu, na początku tego roku (a może to był poprzedni rok? ), we Wrocławiu dał świetny koncert.

I rzeczywiście, znakomita rzecz Dzięki za polecanko.

A w między czasie zacząłem też więcej słuchać IQ i innych rzeczy z neo prog rocka

Odświeżam, bo wiem, że zespół zdobył kilku fanów z forum w ubiegły weekend.

W tym mnie, bo ja zawsze IQ znałem, szanowałem, posiadam płyty, ale nigdy mnie nie złapało na tyle żeby przysiąść przy nich na dłużej niż co jakiś czas odpalić którąś z płytek. Jednak koncerty wiele zmieniają.

Już to pisałem w wątku SFF, ale dla mnie to jest wręcz smutne, że ten zespół jest na świecie (pomijając UK) prawie że anonimowym zespołem przy swoich neoprogowych kolegach z Marillion. Fakt, nie wylansowali hiciorów pokroju Kayleigh, czy Lavender, ale wydane w tamtym czasie Tales, czy The Wake to są albumy na rówym poziomie z takim Script czy Fugazi. No i co warte nadmienienia wciąż są dość wierni tamtemu stylowi, a Marillion z Hogarthem męczy bułeczkę jak mało kto. No, ostatnie płyty mogłyby być krótsze

Faktycznie dziwi czemu nie zdobyli takiego uznania. Mieli w 80tych wszystkie atrybuty by stać się jedną z czołowych twarzy poźniejszego proga. Ever czy The Wake to pozycje naprawdę mocne i reprezentatywne. Nawet po latach 80tych trzymali wydawniczo sporą klasę. No, dobra, ten okres AORowy sobie podarujmy xD, ale nadal jest faktycznie zagadką dlaczego się o nich tak mało mówi.

Jak człowiek wejdzie w neo-proga, to przyswaja IQ z wielką radością. Zwłaszcza, że już chyba od lat 90-tych panowie grywają też ostrzej, pod prog-metal.

Dlaczego są tak mało znani, mało popularni? Zapewne nie mieli szczęścia z manago. Historia (IQ vs Marillion) jakże podobna choćby do porownania Saxon i Iron Maiden ...

Poszedłem na ten katowicki gig bez żadnej znajomości ich dyskografii (poza Dark Matter, z którego nic nie poleciało) i wyszedłem z niego bardzo zadowolony. Teraz co chwilę sobie coś puszczam i przyznam, że to naprawdę ciekawy zespół. Na ten moment najlepiej siedzi mi The Wake, bardzo dobry materiał. Szkoda tylko, że te nowsze krążki są tak długie, bo to już jednak jest jakieś wyzwanie. Ale i na nie przyjdzie czas.

Dylemat przedmówców dotyczący tego dlaczego IQ się nie przebiło skwitowałbym stwierdzeniem, iż powodem było to, iż byli/są do bólu wtórni w tym co robią. Takich zespołów jak oni w świecie rocka progresywnego jest na pęczki. Nie mają tego czegoś co ma chociażby Marillion, czy nawet pendragon chociaż oni to też mega wtórni są. Pewnie brak menagementu tez swoje zrobił. Ja mimo, że ich lubię posłuchać moża bodajże jedynie jedną ich płytę i wcale mnie nie cięgnie aby mieć więcej.

Zdecydowanie, cholernie niedoceniony zespół i przy okazji niby dlaczego miałby być doceniony skoro inni w tym czasie byli cudowni;)

Pamiętam IQ z muzycznych pejzaży słuchanych o 3 w nocy w radio.

paulek pisze: ↑śr lip 19, 2023 9:17 pm Dylemat przedmówców dotyczący tego dlaczego IQ się nie przebiło skwitowałbym stwierdzeniem, iż powodem było to, iż byli/są do bólu wtórni w tym co robią. Takich zespołów jak oni w świecie rocka progresywnego jest na pęczki. Nie mają tego czegoś co ma chociażby Marillion, czy nawet pendragon chociaż oni to też mega wtórni są. Pewnie brak menagementu tez swoje zrobił. Ja mimo, że ich lubię posłuchać moża bodajże jedynie jedną ich płytę i wcale mnie nie cięgnie aby mieć więcej.

Gdzie ta wtórność? Przecież te płyty są zupełnie różnie od siebie. Ja w zasadzie duże podobieństwa widzę między dwoma ostatnimi i dwoma z Menelem

Dokładnie tak. Absolutnie nie można powiedzieć, by tkwili w jednym miejscu. Zresztą biorąc pod uwagę sam klasyczny okres, to przecież te krążki nie są takie same - są konsekwentne, ale na tej samej zasadzie, co np. ejtisowe Maiden. A płyty z XXI wieku to nie recykling Ever i The Wake, tylko rzeczy z własną tożsamością. Takie The Road of Bones brzmi zupełnie inaczej, niż ich wcześniejszy materiał, nawet względem Dark Matter.

Wtórność całego gatunku zwanego neo progiem, która w początkach kariery IQ była znacząca. Te wszystkie Pallasy, Pendragony, Jadisy i inksze twory nie dość że raczej słabe umiejętności kompozytorskie i wykonawcze maskowały technologią, to jeszcze robiły to mega sztampowo. Właśnie IQ dopiero od bodajże dwóch ostatnich płyt robi coś bardziej oryginalnego. Natomiast oczywiście to może się podobać, sami przyznajcie IQ z okresu Wake a Marillion z czasów Fugazi....

Jestem właśnie tuż po n-tym odsłuchu Fugazi i nie widzę żadnej przepaści pod względem jakości. Obie płyty prezentują wysoki poziom.

Fugazi i The Wake to są zupełnie inne płyty, które stawiają na dwie różne rzeczy kompozycyjnie i tekstowo. To tak jakby porównywać debiut Maiden z Wheels of Steel. Ten sam nurt, ten sam czas, a dwie różne rzeczy.

Sardi z Batumi pisze: ↑czw lip 20, 2023 4:25 pm Fugazi i The Wake to są zupełnie inne płyty, które stawiają na dwie różne rzeczy kompozycyjnie i tekstowo. To tak jakby porównywać debiut Maiden z Wheels of Steel. Ten sam nurt, ten sam czas, a dwie różne rzeczy.

Dokładnie

W przyszłym roku na 20 lecie Dark Matter zespół przypomni całą płytę na sobotnich koncertach podczas obu zimowych IQ Weekenders (motyw jak u Mety, Marillion, Pendragon etc, no repeat setlists) w Bury i w Aschaffenburgu.