SanktuariuM - Polski Fan Klub Iron Maiden

DEATH ON THE ROAD

Po genialnym, teatralnym albumie "Dance Of Death", przyszedł czas na jedną z najlepszych tras od czasu "Somewhere On Tour" czyli "Dance Of Death World Tour". Bogata scenografia, maski przybierane przez Bruce'a, no i 7 nowych utworów (m.in - nigdy nie wykonywane przez Dickinsona "Lord Of The Flies"). Byłoby zbrodnią, gdyby zespół nie udokumentował tego tournee. "Death On The Road" - jest koncertówką pochodzącą właśnie z tej trasy. Co prawda występ w Dortmundzie nie należał do show najwyższej klasy a i rejestracja nie jest najwyższych lotów (wycięto wszystkie gadki Bruce'a Dickinsona) to jednak płyta powinna spełnić wszystkie wymagania fanów Iron Maiden.

I jeszcze jedno - okładkę zaprojektował "nasz stary, dobry znajomy" Melvyn Grant - tak, tak to ten od Eddiego z płyty "Fear Of The Dark".

Disc 1

Tzw. otwieraczem albumu jest "Wildest Dreams" poprzedzony fragmentem z kantaty "Carmina Burana". Najdziksze Fantazje to utwór, który swą premierę miał podczas trasy "Give Me Ed...til I'm Dead". Jest to także pierwszy singiel, który został udostępniony za darmo w Internecie na oficjalnej stronie ironmaiden.com Kawałek ten to typowy rocker napisany przez Adriana z tekstem bardzo przypominającym "Wasted Years". W skrócie - życie mija bardzo szybko, nie ma więc co tracić czasu na rozmyślania, kiedy można tą energie i chwile wykorzystać na niczym nie skrępowaną zabawę. O tekście "Wildest Dreamns" krąży także fama, iż jest swego rodzaju refleksja na temat rozwodu Steve'a Harris'a.

"Wrathchild" - tekst opowiada o desperacji gościa, który szuka swojego nieznanego ojca. Jego zamiary chyba nie są pokojowe:

"I was born into a scene of angriness and greed, and dominance and persecution"

Kolejny kawałek to "Can I Play With Madness" - jest to historia chłopaka, który próbuje dowiedzieć się czegoś o swojej przyszłości u jasnowidza z kryształową kulą.

"The Trooper", opowiada o Wojnie Krymskiej (1853 - 1856), opisanej przez Lorda Tennyson'a w "The Charge Of The Light Brigade"

"Dance Of Death" - to jeden z "głównych punktów albumu". Bruce zakłada maskę, przypominająca film "Oczy Szeroko Zamknięte" - Stanley'a Kubrick'a. Mistrzowsko budowany nastrój utworu, przypominający taniec, coraz szybszy i szybszy....

Tekst zabiera nas na Południe USA do miejsca Everglades, gdzie do dziś odbywają się rytuały Voodoo. "One night wandering in the Everglades I'd one drink but no more"

Celem rytuałów jest ożywienie zmarłych a podczas tej ceremonii uczestniczy dużo i często tańczą, śpiewają w transie:

"Then I felt I was in a trance and my spirit was lifted from me"

oraz chodzą po rozrzażonych węglach :

"And the blaze of the fire did no hurt upon me as I walked onto the coals"

Cała historia bardzo działa na wyobraźnie i przypomina stare czarno-białe horrory.

"Rainmaker" to kolejny singiel. Tekst należy odbierać jako przenośnie - pustynia to nasze życie a deszcze to krótkie, szczęśliwe momenty w naszym życiu. Tak jak po deszczu pustynia odżywa, kwitną rośliny a spękana ziemia zaczyna wyglądać "normalniej" tak i nasze życie zmienia się na lepsze kiedy w naszym życiu pojawia się coś lub ktoś.

"And I know of the pain, that you feel the same as me And I dream of the rain as it falls upon the leaves"

Kim jest jednak tytułowy zaklinacz deszczu? Czy musimy być od niego zależni? A może sami potrafimy sprawić iż spadnie deszcz?

"You tell me we can start the rain You tell me that we all can change"

"Brave New World" - Inspiracją tego utworu była książka Aldousa Huxley'a z 1932r. "Brave New World" opowiadająca o futurystycznym świecie, w którym każdy mieszkaniec bierze leki anty-depresyjne, dzieci rodzą się w wyspecjalizowanych laboratoriach a jedyną rozrywkę zapewnia specjalny film, który nie tylko można oglądać ale także dotknąć i poczuć. Patrząc z perspektywy czasu widać, iż chociaż Huxley nazywał to Utopią to jednak staje się ona z roku na rok naszą rzeczywistością.

Zwrot "Brave New World" pojawia się też w sztuce Williama Shakespear'a pt. "The Tempest"

"O, wonder! How many goodly creatures are there here! How beauteous mankind is! O brave new world That has such people in't!"

"Paschendale" - to miejsce w Belgii gdzie 31 lipca 1917r. odbyła się jedna z największych i najkrwawszych bitew pierwszej wojny światowej. Najkrwawsza ponieważ zginęło w niej ponad pół miliona ludzi tylko dlatego, że angielski generał Sir Douglas Haig był na tyle arogancki i pewny siebie, iż nie słuchał rad innych dowódców aby przerwać walkę podczas bardzo niekorzystnych warunków pogodowych. Nie przerwał walk nawet wtedy kiedy przyszły rozkazy aby "zrezygnować" ze zdobycia Paschendale, gdy miejscowość ta przestała być już "miejscem strategicznym".

Paschendale stanowi więc doskonały przykład okrucieństwa i bezsensowności wojny:

"Whistles, shouts, and more gun fire Lifeless bodies hang on barbed wire Battlefield nothing but a bloody tomb Be reunited with my dead friends soon Many soldiers eighteen years Drown in mud no more tears Surely a war no-one can win, Killing time about to begin "

Inspiracją "Lord Of The Flies" - była powieść Wiliama Golding'a "Lord Of The Flies". Na podstawie książki zrealizowano też kilka filmów opowiadających o grupie dzieci, które zostają same na bezludnej wyspie. Tam powoli stają się prymitywną społecznością z przywódcą i zwykłymi plemieńcami.

Disc 2

"No More Lies" - kojarzy się z "The Clansman" ale jest od tego numeru zdecydowanie lepszy. Tekst opowiada o osobie, która staje w obliczu śmierci.

"There's a darkening sky before me, there's no time to prepare"

Ciemniejące niebo to znak - początku końca.

Opowiadający tę historię przeżył swoje życie w pełni i nie ma czego żałować, nadchodzi śmierć, jednak on nie boi się jej bo ufa, iż jeszcze "tu powróci" w nowej inkarnacji.

"Maybe I'll be back some other day to live again just who can say In what shape or form that I might be, "

Zwrot "no more lies" można interpretować dwojako...kiedy nadchodzi śmierć to nieważne jak żyliśmy, ile kłamaliśmy teraz stajemy przed brutalną prawdą a końca nie da się oszukać.

Z drugiej strony "no more lies" to nadzieja na to, iż nasze nowe życie nie będzie wypełnione kłamstwami tak ja te obecne.

Umierający chce wierzyć, że to jeszcze nie koniec i od teraz będzie inaczej...

"I'm coming back to try again don't tell me that this is the end "

Utwór majstersztyk to "Hallowed Be Thy Name". Tekst tego kawałka jest moim zdaniem po prostu rewelacyjny. Przysłuchujemy się myślom i emocjom jakie towarzyszą skazańcowi na chwilę przed powieszeniem. Uczucia jakie niesie ten utwór odczuwa się wręcz jak własne.

"Somebody please tell me that I'm dreaming, It's not easy to stop from screaming But words escape me when I try to speak..."

"Fear Of The Dark"- To historia rodem z horroru. Ciemno, pusto i Ty sam, czując czyjś oddech na plecach.

"Fear of the dark, fear of the dark I have a constant fear that something's always near Fear of the dark, fear of the dark I have a phobia that someone's always there "

Teraz szybsza wersja głównego koncertowego kawałka Iron Maiden, czyli "Iron Maiden"! Muzycznie jest to tak skomplikowany utwór jak "Running Free".:) Tekst jest z gatunku horror "

"I just want to see your blood, I just want to stand and stare See the blood begin to flow, as it falls upon the floor"

"Journeyman" - to po "Prodigal Son" drugi akustyczny numer Maiden w ich karierze. Na scenie muzycy zaopatrzyli się w barowe stołki oraz akustyczne gitary i rozpoczęła się podróż... Journeyman to każdy z nas...osoby cały czas uczące się życia

"From the red sky of the East to the sunset in the West"

W życiu możemy dokonywać wielu wyborów ale powinniśmy zawsze kierować się w stronę światła aby naprawdę być lepszym.

"In your life you may choose desolation And the shadows you build with your hands If you turn to the light that is burning in the night Then your journeyman's day has begun "

"The Number Of The Beast" - jeden z kawałków, który był chyba najbardziej opisywanym utworem Iron Maiden w mediach. Z genezą jego powstania wiąże się wiele historii. Po pierwsze utwór oparty jest na horrorze z 1978r. Omen II. Po drugie Stevowi śniła się pewna historia, którą opisał w tekście. No i na sam koniec cyfra 666 często przewijała się w czasie nagrywania płyty. Chociażby rachunek za remont samochodu Martina Bircha, opiewał na sumę...66,6 funtów.

Koncertówkę zamyka, który jest chyba najsłynniejszy utworem Iron Maiden - "Run To The Hills". Tekst opisuje walki pomiędzy najeźdźcami z Europy a rodowitymi mieszkańcami Ameryki - Indianami. Rytm przypomina galopujące konie a tekst dzieli się na opis ataku ze strony czerwonoskórych...

"The white man came across the sea, he brought us pain and misery He killed our tribes he killed our creed, he took our game for his own need..."

oraz ze strony białych...

"Chasing the redskins back to their holes, fighting them at their own game Murder for freedom the stab in the back, women and children and cowards attack.

© Sanktuarium - Polski Fan Klub Iron Maiden & Iron Maiden Holdings Ltd. 1999-2010