Thrash Metal

[Vorgel]

Wiadomo, że łatwo się mówi z kanapy, i sądzę, że też chciałbym, żeby moja kapela byla znana i zarabiała siano, ale fajnie jakby wyszło to naturalnie a nie, że zmieniałbym na każdej płycie brzmienie czy kombinował z radiowymi hitami.

Więc wszystko co napisałeś wcześniej, traci tak naprawdę znaczenie. W przypadku tych kapel thrashowych to nawet nie była kwestia tego, czy sprzeda 40 tysięcy czy milion, a tego, czy w ogóle będą miały kontrakt. Gdyby Mustaine w 1986 roku powiedział, Capitol? Nie dziękujemy. To byłby koniec ich kariery. Mniejsze wytwórnie nie dawały rady ogarnąć rynku jak płyta sprzedawała się w 40 tysiącach egzemplarzy, to co niby mieli zrobić? Oczywiście, można nie mieć kontraktu i grać w piwnicach. Ale to już przerabialiśmy.

[Zdan]

Pragnę tylko zaznaczyć, że thrash metal nie zaczyna się i nie kończy na tych kilku zespołach którym udało się sprzedać sporo płyt. Wręcz przeciwnie - ilościowo było więcej thrash metalowych ekip które raczej nagrywały dla małych-średnich metalowych wytwórni.

[Vorgel]

Tylko, że w ich przypadku nie było tak, że taki był ich cel, ale na tyle ich było stać. Prawdę mówiąc ciężko mi wyobrazić sobie zespół, który traktując poważnie muzykę, nie chciał by jego twórczość miała szansę trafić do jak największego grona odbiorców. W tamtym czasie chodziło po prostu o to, by móc grać koncerty na które przyjdzie więcej osób, móc podpisać kontrakt z wytwórnią i wydać płytę, która będzie miała możliwie szeroką dystrybucję. Jak się okazuje, grając swoje dało się to osiągnąć. Ale do tego potrzeba determinacji, umiejętności i pracy. Jak się komuś nie chciało, zawsze mógł się usprawiedliwiać, że nie interesuje go sukces. Ale to jest słabe i lamerskie.

[Zdan]

Motywacje mnie w tym momencie nie interesują bo szczerze - nie wiemy tego i sobie przypuszczamy. Narracja, że w thrash metalu chodziło o miliony sprzedanych płyt jest po prostu nie prawdziwa i tyle. Poza tym muzycy nie są głupi - taki Morbid Saint wydał "Spectrum of Death" - jedną z najlepszych płyt w thrash metalu ever w 1990 roku i do tego była to muzyka skrajnie agresywna i bezkompromisowa. Wiadomo, że to nie jest rzecz adresowana do setek tysięcy odbiorców. A takich jak oni było duuuużo więcej.

[Zdan]

A! Jeśli ktoś podniesie tutaj death metal to należy pamiętać o trendach panujących na scenie muzycznej - w 1990 roku mogłeś być thrashowym zespołem ale to było postrzegane jednak za przebrzmiałe. Nawet metalowa publika podąża w pewien sposób za trendami.

[Vorgel]

Ale ja nigdzie nie twierdzę, że w thrashu kiedykolwiek chodziło o sprzedawanie milionów płyt. Chodziło mi tylko o to, że skoro jakaś płyta się sprzedała lepiej od innej, to znaczy, że fani ją bardziej docenili. Tak było w przypadku Fabulous Disaster. Dużo lepszy nakład niż Bonded by Blood.

[Zdan]

To zasadniczo nic nowego - grupa istniała dłużej, miała większą publikę potencjalnie (więcej koncertów i płyt wydanych etc), lepszą dystrybucję. To i więcej płyt poszło. Zdziwienie żadne.

[Daveastate]

A co mi tam, walnę tym

Thrash Metal jako że z natury swej jest mocno Punkowy z założenia nie nastawiał się na komercję, BA! Srał na komerchę i nie próbował się przypodobywać mediom. A to że przy okazji zgarnął publikę, zainteresowanie mediów, płyty poszczególnych bandów sprzedawały się świetnie, to już inna sprawa. Zgadzam się z Widmanem, mierzenie jakości zespołu thrash metalowego na podstawie sprzedaży ich płyt jest bezcelowe.

[Djuk_416]

Prawdę mówiąc ciężko mi wyobrazić sobie zespół, który traktując poważnie muzykę, nie chciał by jego twórczość miała szansę trafić do jak największego grona odbiorców.

No to wyobraź sobie że tak robiło przez trzy lata np. Immolation . Firmą takim jak Metal Blade czy Roadracer (później Roadrunner) odpisywali kilka razy - nie, dziękujemy!

[Djuk_416]

Lubię ten album najbardziej, ale kiedyś wolałem The Years of Decay i nawet Horrorscope. To się zmienia. Te trzy na pewno zawsze będą w trójce najlepszych.

Dla mnie numer jeden od 1987 roku Taking Over. Wydali Under i nie było już tego jebnięcia co na dwójce

Zgaduje, że było to spowodowane koncertem Overkill na Metalmanii, na którym promowali "Taking Over" ?

Miałem tak dokładnie ja. Do dziś uważam ze Taking Over jest najlepszy. Zobaczyłem ich w spodku na metalmanii pierwszego dnia i wiedziałem że to jest to. Fakt faktem byłem strasznie młody ale przez jakiś czas porównywałem każdy zespół metalowy do Overkill i ich występu z Katowic. Wówczas dla mnie to była potęga i kwintesencja metalu zarówno na scenie jak i na płycie. Overkill A.D. 1987 nie mieli sobie równych. Potem mi przeszło bo człowiek jeździł na coraz to więcej koncertów. Były kolejne metalmanie i koncerty Kreator, Coroner, Pungent Stench, Sepultura. Pojawił się death metal potem black i porównywanie tego wszystkiego do koncertu Overkill byłoby głupie. Niemniej jednak do dziś uważam tamten występ za jeden z najlepszych jaki odbył się w naszym kraju

[AncientMariner]

Prawdę mówiąc ciężko mi wyobrazić sobie zespół, który traktując poważnie muzykę, nie chciał by jego twórczość miała szansę trafić do jak największego grona odbiorców.

No to wyobraź sobie że tak robiło przez trzy lata np. Immolation . Firmą takim jak Metal Blade czy Roadracer (później Roadrunner) odpisywali kilka razy - nie, dziękujemy!

Jest masa takich zespołów choćby norweskie zespoły black metalowe które też odrzucały propozycje kontraktów z duzymi wytwórniami

[Zdan]

Prawdę mówiąc ciężko mi wyobrazić sobie zespół, który traktując poważnie muzykę, nie chciał by jego twórczość miała szansę trafić do jak największego grona odbiorców.

No to wyobraź sobie że tak robiło przez trzy lata np. Immolation . Firmą takim jak Metal Blade czy Roadracer (później Roadrunner) odpisywali kilka razy - nie, dziękujemy!

Jest masa takich zespołów choćby norweskie zespoły black metalowe które też odrzucały propozycje kontraktów z duzymi wytwórniami

Weź tego nawet nie podnoś bo Vorgel zaraz przyjdzie i powie, że to nie muzyka i oni są na tyle ciency, że mogli sobie pozwolić na odrzucanie bo nikt konkretny i tak ich nie chciał

[widman]

Wiadomo, że łatwo się mówi z kanapy, i sądzę, że też chciałbym, żeby moja kapela byla znana i zarabiała siano, ale fajnie jakby wyszło to naturalnie a nie, że zmieniałbym na każdej płycie brzmienie czy kombinował z radiowymi hitami.

Więc wszystko co napisałeś wcześniej, traci tak naprawdę znaczenie. W przypadku tych kapel thrashowych to nawet nie była kwestia tego, czy sprzeda 40 tysięcy czy milion, a tego, czy w ogóle będą miały kontrakt. Gdyby Mustaine w 1986 roku powiedział, Capitol? Nie dziękujemy. To byłby koniec ich kariery. Mniejsze wytwórnie nie dawały rady ogarnąć rynku jak płyta sprzedawała się w 40 tysiącach egzemplarzy, to co niby mieli zrobić? Oczywiście, można nie mieć kontraktu i grać w piwnicach. Ale to już przerabialiśmy.

Można przecież mieć kontrakt i być sobą.
Napisałem, że chciałbym zarabiać i być znanym, ale to chyba podświadomie każdy by chciał. Tylko pytanie - jakim kosztem? Bo Exodus jest znany ze swojej bezkompromisowości i agresji, no i Metallica też jest znana z występów z Lady Gaga czy wcześniej o wiele, trasami z GejNRoses. O tym mówię. Każdy chce jakoś z tego żyć, nawet goście z Exodus czy innej kapeli.
Powtórzę raz jeszcze - miernik jakości muzyki przez sprzedaż płyt to żaden miernik. Wiadomo, to jest praca. Bądźmy szczerzy - muzycy nie będą przymierać głodem. Jeśli idą za tym pieniądze to dobrze. Dla każdego idą, tylko jeden zespół mieszka w willi z basenem, a członkowie innego chodzą normalnie do pracy. I pytanie czy ta willa przyszła sama, naturalnie, po prostu z powodu tego, że zespół konsekwentnie nagrywał swoje rzeczy czy poszedł na łatwiznę i stał się przez to medialny.

[Vorgel]

Weź tego nawet nie podnoś bo Vorgel zaraz przyjdzie i powie, że to nie muzyka i oni są na tyle ciency, że mogli sobie pozwolić na odrzucanie bo nikt konkretny i tak ich nie chciał

To są zespoły, które mogą sobie w garażu tłoczyć płyty, albo nagrywać demówki na kasety i ogarną to bez problemu. Ponieważ to nie wyjdzie poza nakład 1000 egzemplarzy. Tam, gdzie pojawia się prawdziwe zapotrzebowanie, tam zawsze zgłasza się jakaś wytwórnia, bo to jest biznes. Nawet jeśli są kilkutysięczne nakłady, a tak się sprzedaje ten "bezkompromisowy" co bardziej znany black metal, ogarniają to niewielkie wytwórnie, które bez problemu jeszcze na tym zarobią. Gdyby jednak któremuś z tych zespołów, jakimś cudem udało się zgarnąć dużo większą publikę, dostaną pod nos taki kontrakt, że jeden z drugim się zastanowi 10 razy zanim odrzuci.

[Djuk_416]

Weź tego nawet nie podnoś bo Vorgel zaraz przyjdzie i powie, że to nie muzyka i oni są na tyle ciency, że mogli sobie pozwolić na odrzucanie bo nikt konkretny i tak ich nie chciał

To są zespoły, które mogą sobie w garażu tłoczyć płyty, albo nagrywać demówki na kasety i ogarną to bez problemu. Ponieważ to nie wyjdzie poza nakład 1000 egzemplarzy. Tam, gdzie pojawia się prawdziwe zapotrzebowanie, tam zawsze zgłasza się jakaś wytwórnia, bo to jest biznes. Nawet jeśli są kilkutysięczne nakłady, a tak się sprzedaje ten "bezkompromisowy" co bardziej znany black metal, ogarniają to niewielkie wytwórnie, które bez problemu jeszcze na tym zarobią. Gdyby jednak któremuś z tych zespołów, jakimś cudem udało się zgarnąć dużo większą publikę, dostaną pod nos taki kontrakt, że jeden z drugim się zastanowi 10 razy zanim odrzuci.

Taki Darkthrone, Immoeral, Mayhem, Emperor też odrzucały propozycje WIELKICH. Darkthrone już przy okazji jedynki był przy wtedy niewielkiej Peaceville która 30 lat temu wydawała i wydaje także np Autopsy, My Dying Bride, Anathemaq, Vital Remains. To tez nie są chyba nazwy których płyty sprzedają się nakładem 1000 egzemplarzy

[Vorgel]

Można przecież mieć kontrakt i być sobą.
Napisałem, że chciałbym zarabiać i być znanym, ale to chyba podświadomie każdy by chciał. Tylko pytanie - jakim kosztem? Bo Exodus jest znany ze swojej bezkompromisowości i agresji, no i Metallica też jest znana z występów z Lady Gaga czy wcześniej o wiele, trasami z GejNRoses. O tym mówię. Każdy chce jakoś z tego żyć, nawet goście z Exodus czy innej kapeli.
Powtórzę raz jeszcze - miernik jakości muzyki przez sprzedaż płyt to żaden miernik. Wiadomo, to jest praca. Bądźmy szczerzy - muzycy nie będą przymierać głodem. Jeśli idą za tym pieniądze to dobrze. Dla każdego idą, tylko jeden zespół mieszka w willi z basenem, a członkowie innego chodzą normalnie do pracy. I pytanie czy ta willa przyszła sama, naturalnie, po prostu z powodu tego, że zespół konsekwentnie nagrywał swoje rzeczy czy poszedł na łatwiznę i stał się przez to medialny.

Jest jeszcze kwestia chcieć, a móc. Exodus nie czuli po prostu ballad i nie daliby rady ich nagrywać. Stąd łatwo Holtowi stwierdzić, że nie pójdą w komercję nagrywając ballady. Ich koledzy z podwórka, operujący w dokładnie tym samym stylu, pokusili się o ballady. Zaczęło się niewinnie, bo trzeba było dograć kilka sekcji do albumu The New Order więc dodali trochę akustycznego grania. Ale na następnej płycie znajduje się już ballada. Nie uważam przy tym wcale, że się sprzedali, ani że im wytwórnia kazała nagrać balladę. Po prostu nagle poczuli, że te akustyczne rzeczy brzmią super i można by spróbować ballady, skoro zespół na M. takie nagrywał i nikt jakoś w tamtym czasie nie miał im tego za złe.

[Vorgel]

Taki Darkthrone, Immoeral, Mayhem, Emperor też odrzucały propozycje WIELKICH. Darkthrone już przy okazji jedynki był przy wtedy niewielkiej Peaceville która 30 lat temu wydawała i wydaje także np Autopsy, My Dying Bride, Anathemaq, Vital Remains. To tez nie są chyba nazwy których płyty sprzedają się nakładem 1000 egzemplarzy

A jakieś konkrety? Jakie propozycje odrzuciły te zespoły? Sprawdziłem jaki jest najlepiej sprzedający się black metalowy album wszech czasów. To w zasadzie nie jest czysty bezkompromisowy black metal, pewnie wielu uznaje ich za pozerów, ale Dimmu Borgir sprzedali 100 tysięcy egzemplarzy
Death Cult Armageddon, w momencie kiedy zwyczajowy nakład płyt black metalowych znanych zespołów to ok 15 000 egzemplarzy.

[Deleted User 2259]

Najwięcej sprzedanych albumów blackmetalowych ma chyba Cradle of Filth, bo 2,5 miliona z tego co gdzieś czytałem, ale moge sie mylic.

[Vorgel]

Chodzi o sprzedaż jednej płyty, poza tym to są dane, których nijak nie da się sprawdzić. Według takich samych danych, bez źródeł, Exodus sprzedali 5 milionów egzemplarzy swoich płyt.

[widman]

Można przecież mieć kontrakt i być sobą.
Napisałem, że chciałbym zarabiać i być znanym, ale to chyba podświadomie każdy by chciał. Tylko pytanie - jakim kosztem? Bo Exodus jest znany ze swojej bezkompromisowości i agresji, no i Metallica też jest znana z występów z Lady Gaga czy wcześniej o wiele, trasami z GejNRoses. O tym mówię. Każdy chce jakoś z tego żyć, nawet goście z Exodus czy innej kapeli.
Powtórzę raz jeszcze - miernik jakości muzyki przez sprzedaż płyt to żaden miernik. Wiadomo, to jest praca. Bądźmy szczerzy - muzycy nie będą przymierać głodem. Jeśli idą za tym pieniądze to dobrze. Dla każdego idą, tylko jeden zespół mieszka w willi z basenem, a członkowie innego chodzą normalnie do pracy. I pytanie czy ta willa przyszła sama, naturalnie, po prostu z powodu tego, że zespół konsekwentnie nagrywał swoje rzeczy czy poszedł na łatwiznę i stał się przez to medialny.

Jest jeszcze kwestia chcieć, a móc. Exodus nie czuli po prostu ballad i nie daliby rady ich nagrywać. Stąd łatwo Holtowi stwierdzić, że nie pójdą w komercję nagrywając ballady. Ich koledzy z podwórka, operujący w dokładnie tym samym stylu, pokusili się o ballady. Zaczęło się niewinnie, bo trzeba było dograć kilka sekcji do albumu The New Order więc dodali trochę akustycznego grania. Ale na następnej płycie znajduje się już ballada. Nie uważam przy tym wcale, że się sprzedali, ani że im wytwórnia kazała nagrać balladę. Po prostu nagle poczuli, że te akustyczne rzeczy brzmią super i można by spróbować ballady, skoro zespół na M. takie nagrywał i nikt jakoś w tamtym czasie nie miał im tego za złe.

Pójść w komercję można też nie nagrywając ballad. No i ballada balladzie nierówna. Takie Fade To Black na pewno brzmi lepiej niż Nothing Else Matters.