.:: SanktuariuM ::.

1. Oath/Melissa
2. Dead Again
3. In The Shadows
4. Into the Unknown
5. 9
6. Time

1. Oath
2. Shadows
3. 9
4. Time
5. Melissa
6. Unknown
7. Dead Again

Timi Hansen nie żyje...

Fatalna wiadomość...

http://www.whammy.pl/sprawa-michaela-de ... i-na-nowo/

Tam się mogą dziać naprawdę żałosne rzeczy, a mówimy o dorosłych ludziach i cenionych artystach.

To Twój artykuł? Baaardzo dobrze się to czytało.

Tak, dzięki za miłe słowa

Dokładnie. Bardzo przyjemnie się czytało. Będę zaglądać tam.

PS. Dodam tylko jedno. Autor ma prawo pisać co chce, ale ten ostatni akapit z nawiązaniem do polityki i sytuacji w Polsce był moim zdaniem niepotrzebny. Mówiąc szczerze od polityki i od tego co na jej temat sądzą inni chce mi się rzygać i nie mogę kurwa nigdzie od tego uciec, bo to jest wszędzie. Czuję przesyt.
Wszystko co było napisane wcześniej jest zajebiste i dało mi sporo wiedzy na temat Mercyful Fate.

Dziękuję Strona ostatnio nie jest zbyt aktywna, gdyż tworzą ją na dobrą sprawę trzy osoby, a obecny czas nie sprzyja skupianiu się na czynnościach hobbystycznych, do tego mieliśmy awarię serwera, ale planujemy to rozkręcać. Oczywiście jeśli ktoś ma ochotę napisać coś na temat muzyki i opublikować to na jakimś portalu, to chętnie pomożemy

Zawsze możecie wrzucać What The Fuzza u siebie Jak tylko wstanie z popiołów a jest taki plan

Przeczytałem artykuł, sprawa równie ciekawa co i nieprzyjemna. Rozumiem tłumaczenia żony Kinga że to nie reunion a kontynuacja itp., ale usuwanie wizerunku, podziękowań z reedycji płyt to zwykłe skurwysyństwo.

@Zdan - spoko, chętnie będziemy Was udostępniać

@Erosinho - ja tych tłumaczeń Livii w ogóle nie kupuję. Zespół nie był aktywny od 1999 roku, nie grał żadnych koncertów, nie wydał nowej muzyki (poza re-recordingami dwóch klasyków, zresztą z Dennerem w składzie), na temat swoich planów milczał przez 20 lat. W takiej sytuacji oczywistym jest, że fani będą nazywać ich powrót "reunionem", nie ma w tym niczego nadzwyczajnego. Szczególnie, jeśli kapela zamierza grać materiał wyłącznie z dwóch pierwszych płyt, a nowy materiał ma być utrzymany w ich klimacie. O kontynuacji, choć w naciągany sposób, bo tego słowa raczej nie używa się w kontekście powrotu na scenę, moglibyśmy mówić, gdyby Mercyful Fate postanowiło zacząć swoją przygodę w XXI wieku dokładnie tam, gdzie skończyło ją przed wejściem w stan hibernacji - czyli na stylistyce znanej z płyty 9. Tymczasem celowo olali temat lat 90-tych (nie narzekam) i nawiązują do najbardziej klasycznego okresu swojej historii. Bez najbardziej klasycznych muzyków w składzie. Tak jak pisałem - o Grabbera i Ruzza nikt raczej nie będzie płakał, ale Denner to diametralnie inna kwestia. Wiem, że słowa Livii to typowe odwracanie kota ogonem i musi jakoś tłumaczyć tę sytuację, ale robi to w maksymalnie nieudolny sposób.

Słuchając ostatniego reissue The Beginning, dochodzę do wniosku, że bardzo wczesne MF, także te dema z Return of the Vampire, jest lepsze niż to z Melissy i Don't Break the Oath. Niby tak uważałem też w tamtych czasach, ale później jednak słuchałem więcej dwóch pierwszych płyt.

O kurde. Vorgel reaktywacja... No i jak to dema lepsze niż regularne albumy? Przecież większość Twoich postów mówi że dema to nic nie znaczące nagrania i najważniejsze są albumy wydane przez wielkie wytwórnie

Dobrze, że wrócił, to najważniejsze. Będzie ciekawie przynajmniej

Te dema brzmią dobrze gdyż zostały nagrane w profesjonalnych studiach nagraniowych, a nie w garażu. Poza tym wolę takie wersje utworów z Melissy i Don't Break the Oath. No i jest tam masa utworów, które nie trafiły na dwa pierwsze albumy.

Czy aż taka masa? Większość numerów z ROTV wyszła na pierwszych wydawnictwach z innymi tekstami lub lekkimi zmianami w sferze instrumentalnej, ale w gruncie rzeczy te wersje są bardzo zbliżone do tego, co znamy z Melissy i DBTO. Szkoda, że na płycie nie znalazły się inne wczesne kawałki Mercyfuli, jak choćby The Witch.

Co do The Beginning zgoda, nagrania dla BBC brzmią lepiej, niż te z Melissy.

Z Return na dwie pierwsze płyty trafiły 3 utwory: Curse of the Pharaohs, On a Night of a Full Moon (pod tytułem Desecration of Souls) i Death Kiss (pod tytułem A Dangerous Meeting). Owszem jest też dłuższa wersja A Corpse Without Soul z EP, no ale mnie chodziło o dwa pierwsze longplaye.

+You Asked For It (Black Masses z singla Black Funeral, później dodatkowy numer na Melissie i kawałek z The Beginning)

Burning The Cross nie wykorzystali najprawdopodobniej dlatego, że w pewnym momencie pojawia się tam riff z Devil Eyes.