.:: SanktuariuM ::.

Symphony X, od kilku dni głównie Symphony X

od rana na pobudkę przygrywało sobie:

Moja ulubiona ich płyta.

Yngwie!

Genesis - Lady Lies

Lost Soul - Atlantis: The New Beginning

likipiki pisze:Lost Soul - Atlantis: The New Beginning

I jak? W podobnym klimacie jak na poprzednim albumie? Ja fanem death metalu na pewno nie jestem, ale Immerse in Infinity bardzo lubię i nie pogardziłbym czymś w tym stylu i na tym poziomie.

Nie. Nadal technicznie, ale Grecki najwidoczniej dał się porwać nowym trendom w ciężkim graniu. IMO to już nie jest technical death metal, a blackened death metal. Duża ilość orkiestralnych i teatralnych wstawek. Są momenty, w których materiał brzmi naprawdę konkretnie. Ale nie cały. Mam już trochę przesyt takim graniem. Na polskiej scenie robotę robią Behemoth i Hate, I szczerze mówiąc wolałbym, gdyby Lost Soul pozostało przy mega techniczncym graniu z Immerse.

Ale to są tylko wrażenie z pierwszego odsłuchu. Drugi sobie zrobię za parę dni, to może inaczej mi materiał siądzie.

Cieszę się, że mimo wszystko jeszcze jest nadal technicznie, jak piszesz, nawet jeśli nieco mniej niż na Immerse. Dla mnie tamta płyta była świetna właśnie przez to, że z jednej strony granie było bardzo techniczne ale z drugiej nie ucierpiał na tym nastrój płyty, szczególnie niektóre intra robiły dobry klimat. Nie wszystkim się to udaje, np. Decapitated to świetny przykład takiego technicznego, ale trochę pozbawionego klimatu grania. Albo z drugiej strony taki Behemoth z The Satanist, gdzie tyle się nasłuchałem o klimacie, nastroju albumu i faktycznie, może i jest, ale kosztem maksymalnego uproszczenia utworów.

DT - RAW DOG

https://www.youtube.com/watch?v=UsrpTrQ1x5Y

na prawdę liczyłem, że będzie spoko a tu taka bieda

Szajba pisze:https://www.youtube.com/watch?v=UsrpTrQ1x5Y

na prawdę liczyłem, że będzie spoko a tu taka bieda

A mi się ten utwór bardzo podoba. Mimo tego, że brak tu naleciałości stricte rockowych, to utwór się wkręca z każdym kolejnym przesłuchaniem. Ja jestem bardzo ciekawy tego albumu i liczę, że po raz kolejny mnie chłopaki nie zawiodą.

Tymczasem u mnie:

Nowe Coheed and Cambria. Jak na razie - plasuje się u mniej niżej w hierarchii niż dwa ostatnie (świetne) albumy, ale The Color Before the Sun również ma bardzo dobre momenty.