.:: SanktuariuM ::.

Dla mnie nadal TBOS w czołówce. To pierwsza płyta od BNW którą tak połknąłem od premiery. (wcześniej nie znałem Maiden).

+1

Nadal uważam za jedną z 3 najgorszych płyt w historii IM (obok, VXI i DOD).

wojakwojak pisze: ↑pt kwie 28, 2017 10:56 pm Nadal uważam za jedną z 3 najgorszych płyt w historii IM (obok, VXI i DOD).

Sam If Eternity jest lata swietlne przed całym No Prayerem

Nie zgodzę się. NPFTD bardzo lubię, ma w sobie świeżość, jest owszem prosta, ale jest w niej radość grania. Na BOS jest ciągłe klepanie tego samego w kółko i powielanie konceptów z VXI. Nie jest sztuką bezsensownie rozwlec utwór do 25 minut. Sztuką jest w 4 minut powiedzieć coś fajnego. Eternit jest owszem bardzo dobry, ale ja się wypowiadam o płycie jako całości, a nie o perełkach. Cała płyt jest niestety słaba. Nawet nie średnia.

Ja z kolei nie pomyślałbym, że Book of souls to powielanie konceptów z Virtuala. Może nie umiem się dosłuchać tego typu powiązań, nawiązań czy też kontynuacji stylu itd. Book of souls wg mnie deklasuje Virtuala. Od początku słuchania miałem takie przeświadczenie. Aby nie obniżyć poziomu ostatniej płyty Ironów to z Virtuala mógłbym dodać do niej tylko Clansmana i Amigos. Ucieszyłem się, że ostanie wydawnictwo IM okazało się być znacznie lepsze niż te albumy, które uważam za słabsze w dorobku zespołu, czyli choćby Virtual XI czy No prayer. I jeszcze od kilku innych raczej także.

Wg mnie No Prayer jest absolutnie bez startu do TBOS. Powielanie schematów - a moim zdaniem to właśnie No Prayer w dużo większym stopniu powiela schematy - dwóch pierwszych płyt. Tylko że robi to dość nieudolnie.

Pełna zgoda. Tak właśnie jest.
Właśnie podbiłem ocenę TBOS z 8 na 9. Po tak długim czasie od premiery nadal chce mi się do tej płyty wracać i nadal słucham jej z radością i (prawie) pełną satysfakcją.

Dla mnie obecnie istnieje tylko IESF, SOL, TGU, TBOS i TOAC. Reszty mogłoby nie być. Te numery są kapitalne, ale pozostałe nie przetrwały u mnie próby czasu.
If Eternity Should Fail - po prostu dobry numer, słucham z przyjemnością.
Speed Of Light - świetny rocker, w którym bardzo słychać hardrockowe wpływy. Kupił mnie z miejsca i dalej go lubię.
The Great Unknown - dla mnie cudo, przywodzi mi na myśl AMOLAD, które cenię sobie najbardziej z ery po reuinion. Ubóstwiam.
Tears Of A Clown - nietypowy jak na IM kawałek, ale naprawdę dobry. Mogli dać go na drugiego singla, gdyby takowy był w planach.

Natomiast o Empire Of The Clouds zupełnie zapomniałem. Zresztą chyba nie tylko ja, bo w ogóle nic o nim nie słyszę.

Całościowo TBOS ma u mnie notę 7,5/10.

Schizoid pisze: Natomiast o Empire Of The Clouds zupełnie zapomniałem. Zresztą chyba nie tylko ja, bo w ogóle nic o nim nie słyszę.

Ja niedawno sobie włączyłem po długiej przerwie ten utwór. Podoba mi się tak samo jak na początku - jest świetny moim zdaniem.

Cała płyta natomiast - dla mnie 9/10. Jedyny minus to że nie ma takich odjazdów jak Isle of Avalon czy Starblind z poprzedniczki żeby daleko nie szukać. Jest to płyta całościowo lepsza od niej minimalnie. Jeśli chodzi o reunion to w tym momencie mój ranking wygląda tak - 1. BNW 2. TBOS 3. TFF 4. AMOLAD 5. DOD. Najsłabszemu wg mnie DOD dałbym i tak mniej więcej 7.5/10, więc jest bardzo dobrze

Też jakiś czas temu przesłuchałem cały krążek i nadal podtrzymuje swoją ocenę. Z płyty nadal bije świeżość , nie znudziła mnie. Top płyty nadal If Eternity , The Great , Book of Souls i Empire, ale reszta nie pozostaje w tyle.

Dejavu pisze: ↑ndz kwie 30, 2017 1:32 pm Wg mnie No Prayer jest absolutnie bez startu do TBOS. Powielanie schematów - a moim zdaniem to właśnie No Prayer w dużo większym stopniu powiela schematy - dwóch pierwszych płyt. Tylko że robi to dość nieudolnie.

A TBoS to niby co?
Powielanie schematów to mało powiedziane. W wielu momentach pojawiają się wręcz autoplagiaty, co na poprzednich płytach nigdy się nie zdarzało i mojej opinii mocno obniża ocenę płyty jako całości.

W TBOS również, oczywiście że tak. Różnica polega na tym, że jakość muzyki jest moim zdaniem o wiele wyższa niż na No Prayer który wg mnie na pewno nie jest świeży i nie ma na nim jakiejś szczególnie dobrej muzyki.

Od wczoraj jestem posiadaczem tej pyty (a raczej dwóch). Jakoś mnie specjalnie nie porwała jak zakupiony tydzień wczesniej BNW, ale da się słuchać. Brzmienie jeszcze bardziej przytłumione od tego na BNW. Na tą chwile 7/10

Jak dla mnie płyta mocne 7/10. Znajduje się tam dość dużo bardzo dobrych kawałków, ale do Somewhere in Time czy Brave New World, ciut brakuje.

Wczoraj przesłuchałem płytę jeszcze dwa razy, bardziej uważniej (skupiłem się tylko na słuchaniu), podwyższyłem volume i płyta zyskała oczko wyżej. Podczas samego słuchania byłem nawet skłonny dać 9/10, ale ponieważ utwory są zbyt mało charakterystyczne i nie za bardzo zostają mi w pamięci to tylko 8/10.

TBOS to jedna z niewielu płyt które regularnie kręcą się u mnie w odtwarzaczu nieprzerwanie od premiery. Cały czas mam podczas jej słuchania te same emocje co przy pierwszych przesłuchaniach. "If Eternity...", "Empire" i "Red & Black" wielbię bezgranicznie, uważam że to jedne z najlepszych kompozycji Ironów ever. Ogólnie stawiam BoS na równi z Brave New World jeśli chodzi o krążki z okresu reunion. Potem mimo wszystko jednak TFF przed AMOLAD.

Od powrotu z trasy nie mogę przestać słuchać TBOS. Ta płyta daje mi po prostu dużo frajdy, pozwala się zatracic, wsłuchać i odciac. Na podróż jest idealna. Z każdym dniem coraz bardziej uwielbiam Eternity, TRATB, River... tylko Empire trochę mnie męczy. Za długi jest wstęp.

Po tylu miesiącach od premiery daję 9/10 - znakomity album, jeden z ich najlepszych IMO.

Za niedługo otworzę swój zafoliowany egzemplarz, który kisi się już 2 lata, i posłucham po raz pierwszy tego (mam nadzieję) zacnego albumu