.:: SanktuariuM ::.

Brak genialności w Seveth Son.

Uzasadnij

CIPWM

Jakby tego nie wałkowali tak na koncertach to by tak nie było To ja odpowiem podobnie- SSOASS, ID, TP, TC, M

żaden, kiedyś twierdziłem że FOTD ,teraz zmieniłem zdanie

panzerschreck pisze:Jakby tego nie wałkowali tak na koncertach to by tak nie było

koncerty nie mają nic do rzeczy. Kawalek jest przesłodzony, głupio wesołkowaty do tego tragicznie tandetne chórki- uosobienie wszystkiego, czego w Maiden niecierpię
kawalek odstaje od reszty albumu konwencją, jak i przede wszystkim poziomem

syzygy pisze:

panzerschreck pisze:Jakby tego nie wałkowali tak na koncertach to by tak nie było

koncerty nie mają nic do rzeczy. Kawalek jest przesłodzony, głupio wesołkowaty do tego tragicznie tandetne chórki- uosobienie wszystkiego, czego w Maiden niecierpię
kawalek odstaje od reszty albumu konwencją, jak i przede wszystkim poziomem

Odstaje- przyznaję. Słodki- przyznaję Ale słaby nie jest i do tego reszta albumu to potęga Ale nie Ty miałeś uzasadniać

chuja tam ,a nie odstaję, ten sam genialny poziom,a koncertowo mistrzostwo

Mama pozwala tak brzydko się wyrażać?

dobra no to w takim razie uważam ,że mówienie że ten utwór odstaję jest kompletnym nieporozumieniem ,absurdem i wynika z kompletnego braku znajomości sceny lat 80 kiedy granie takich radosnych ,przebojowych utworów było czymś zupełnie naturalnym ,tymbardziej kiedy zespół grał dużo koncertów stadionowych ,które to sprawialy że takie krótkie utwory posiadające śpiewne, melodyjne refreny byly jak najbardziej pożądane

a 15 lat to ja miałem bardzo dawno temu, panie kolego

The Number Of The Beast

IM_Power pisze:absurdem i wynika z kompletnego braku znajomości sceny lat 80

co mnie obchodzi scena lat 80? Dla mnie liczy się album. To jest tak samo dziwna argumentacja, jak przed premierą AMOLAD, gdy ludzie mówili o ROBB, że będzie wypadał cudownie na koncertach i wtedy dopiero zobaczymy, jak rewelacyjny jest ten kawałek. A co mnie to obchodzi? Na albumie kawałek jest kawałkiem i tam ma brzmieć jak najlepiej.
Nie muszę znać realiów lat 80, wczuwać się w tamten klimat, wciskać się w ciasne kolorowe kalesony, żeby zrozumieć SSOASS.

IM_Power pisze:tymbardziej kiedy zespół grał dużo koncertów stadionowych ,które to sprawialy że takie krótkie utwory posiadające śpiewne, melodyjne refreny byly jak najbardziej pożądane

koncertowo chórki się rozjeżdżają i wypadają jeszcze śmieszniej niż w studio. Na żywo ten kawałek tylko traci jeszcze bardziej.
Na Death On The Road to już w ogóle tragedia jest, choć w sumie na koncertówkach z lat 80 dużo lepiej nie wypada.

panzerschreck pisze:le słaby nie jest i do tego reszta albumu to potęga

przyznaję

panzerschreck pisze:Ale nie Ty miałeś uzasadniać

cicho

No ale ja nie rozumiem co wy macie do Can I Play With Madness
Jak dla mnie to to jest genialny utwór
A jeżeli ktoś pyta gdzie jest widoczny brak geniuszu na SSOASS to wystarczy zacząć od początku... Moonchild to dno^^
A reszta to geniusz :rocx

Nie pij tyle

Journeyman666 pisze:No ale ja nie rozumiem co wy macie do Can I Play With Madness
Jak dla mnie to to jest genialny utwór
A jeżeli ktoś pyta gdzie jest widoczny brak geniuszu na SSOASS to wystarczy zacząć od początku... Moonchild to dno^^
A reszta to geniusz :rocx

Co ty bredzisz?? Can I Play With Madness jest jedynym nieudanym kawałkiem na tej płycie. Zbyt popowy wyszedł. Natomiast łącząc go z kompozycją reszty płyty nie przeszkadza mi jakoś specjalnie. Dla tego jest to moja ulubiona płyta.

balcerek pisze:Co ty bredzisz?? Can I Play With Madness jest jedynym nieudanym kawałkiem na tej płycie. Zbyt popowy wyszedł. Natomiast łącząc go z kompozycją reszty płyty nie przeszkadza mi jakoś specjalnie. Dla tego jest to moja ulubiona płyta.

Zgadzam się w 100%.

A mnie sie bardzo, bardzo podoba

Moonchild jest jedynie słaby
A nawet można powiedzieć niestrawny

Dance Of Death! Przerost formy nad treścią. Coś jak cała dyskografia Dream Theater. I tu z góry przepraszam fanów albumu DOD i DT, bo to moje subiektywne zdanie. A każdy ma prawo do słuchania tego co mu się podoba.

IRONSPARTAN pisze:Dance Of Death! Przerost formy nad treścią. Coś jak cała dyskografia Dream Theater. I tu z góry przepraszam fanów albumu DOD i DT, bo to moje subiektywne zdanie. A każdy ma prawo do słuchania tego co mu się podoba.

Chopie nie porownuj DOD do calej dyskografii DT Calkiem inna polka. Posluchaj najpierw calej dyskografii DT a potem sie wypowiadaj. Przekombinowanych utworow to mozna policzyc na palcach jednej no gora dwoch rak. Na DOD nie sa przekombinowane tylko poprostu takie jakies nijakie.