.:: SanktuariuM ::.

Dzosef pisze: ↑ndz wrz 13, 2020 2:55 pm

geri92 pisze: ↑sob wrz 12, 2020 10:24 pm https://youtu.be/oBieoMlzOEg?t=437 Jak Wam się podoba nowy Violent Shadows? Od 7 minuty

Dla mnie lepsze niż cokolwiek z ostatniej płyty

Niby wszystko okej, ale nie porwał mnie. Mam wrażenie, że wymuszony, dużo takich elementów typowych dla Blind, ale w całości mi nie grają.

Dla mnie jest git, ale to wiesz, wersja live, jeszcze niedopracowana. Mam nadzieję, że na albumie zostanie taka surowość z kilku pierwszych płyt i nie będzie to takie rozmyte/dopieszczone chórami i orkiestracjami jak na ostatniej płycie.

Dzosef pisze: ↑ndz wrz 13, 2020 2:55 pm
Niby wszystko okej, ale nie porwał mnie. Mam wrażenie, że wymuszony, dużo takich elementów typowych dla Blind, ale w całości mi nie grają.

Dokładnie. Absolutnie brak temu polotu najlepszego Guardiana. Kompletnie niezapamiętywalny kawałek.

Jak zagrają na jedynce albo dwójce to mi dajcie znać

Blind Guardian weszli do studia.

Co jakiś czas bierze mnie na przesłuchiwanie dyskografii zespołów, których nie znam, lub znam słabo czy wyrywkowo. Z BG miałem krótką przygodę z 15 lat temu. Wziąłem się więc za chronologiczne przesłuchiwanie. Przerobiłem od "Battalions of Fear" do "Imaginations from the Other Side" i sobie darowałem dalej - straszna nuda. Nie jestem w stanie nic powiedzieć o tych płytach, nie odróżniam ich. Jakby w kółko grali jedną piosenkę. Rozczarowałem się, bo myślałem że wejdzie dużo lepiej.

przecież po Follow The Blind mocno zmienili styl i ewoluowali, Imaginations też jest trochę inna, a riffy tłuste jak Magda Gessler.

Ty to jednak jesteś bezguście

No w przypadku BG to mnie bardzo dziwi po takie dwie pierwsze płyty są jednak inne stylistycznie niż reszta - to tylko dla przykładu.

Ja podejrzewam, że jakbyśmy posłuchali zespołu, którego słucha Shedao to mielibyśmy podobne odczucia, ale już w środku pierwszej płyty

A Imaginations od Battalions się mocno różnią. Jak Wąski od Gessler.

Ja np. kocham miłością wielką Battalions ale rozwój w przypadku BG jest ewidentny.

Większy dysonans by miał jakby posłuchał Battalions a potem A night at the opera.

Na Battalions słychać wpływy Helloween, nie byli wówczas oryginalnym zespołem. Na Follow the Blind zagrali ostrzej, pojawiają się już też pierwsze klasyczne dla nich zagrywki (Banish From Sanctuary). Jednak dopiero na Tales zdobyli własny, niepodrabialny styl.

Vorgel pisze: ↑pt wrz 25, 2020 4:40 pm Na Battalions słychać wpływy Helloween, nie byli wówczas oryginalnym zespołem. Na Follow the Blind zagrali ostrzej, pojawiają się już też pierwsze klasyczne dla nich zagrywki (Banish From Sanctuary). Jednak dopiero na Tales zdobyli własny, niepodrabialny styl.

Jakie wpływy Helloween, jak nagrywali w tym samym czasie i byli kolegami? Większość muzyki z Battalions powstała w 1985 i 1986

Demo z niektórymi kawałkami z Battalions powstało w 1986 roku, Helloween mieli już wtedy album i minialbum na koncie. Poza tym, Helloween byli z Hamburga, a BG z Krefeld, w zupełnie innej części Niemiec. W momencie kiedy Helloween mieli już kontrakt z Noise, BG grali wciąż jako Lucifer's Heritage. Hansen po opuszczeniu Helloween pomógł trochę chłopakom i to wszystko.

Nie znam się na BG i nie pamiętam tytułów ale dwie pierwsze płyty bardzo mi się podobały

Shedao Shai pisze: ↑pt wrz 25, 2020 3:26 pm Przerobiłem od "Battalions of Fear" do "Imaginations from the Other Sidej"

Zakres płyt, które słucham. Z każdą kolejną oddalamy się od siebie

Pamietam jak się jarałem "Imaginations" w okolicy premiery. Kaseta + walkman i jazda non stop. Do dzisiaj baaardzo lubię ten album.

Battalions of Fear

1. Majesty 8/10
2. Guardian of the Blind 6/10
3. Trial by the Archon /
4. Wizard's Crown 7.5/10
5. Run for the Night 7/10
6. The Martyr 7/10
7. Battalions of Fear 6.5/10
8. By the Gates of Moria 6/10

9. Gandalf's Rebirth (dodatek do CD, zbędny i obcy brzmieniowo)

Od początku z mocnych wykopem ale nieszczególnie oryginalnie. Pierwszy numer kojarzy mi się z 'Kurenai' X Japan, ale absolutnie nie oskarżam BG, że kopiowali japońskich kolegów po fachu, bo źródło inspiracji obu grup to przede wszystkim Helloween i album Walls of Jericho, balansujący na granicy gatunków. Takie Run for the Night to po prostu wariacja na temat Judas, a w Martyr mamy trochę z How Many Tears? No ale może się czepiam. (Nawiasem mówiąc, słowa jak Halloween i Judas pojawiają się w tekstach, ale to zupełny przypadek;)). Największą wadą płyty jest monotonia. Wszystko na jedno kopyto, szybko i jeszcze raz szybko. Walorem krążka są z pewnością solówki. Melodyjne i zdradzające już pewne ambicje. Ale o własnym stylu jeszcze mówić za wcześnie.

7/10

Plusem tej płyty jest konkretny strzał w pysk, riffy i brak certolenia - speed metal i do przodu. Szybko i jeszcze raz szybko - najlepiej

Zależy kto czego oczekuje, dla mnie te kawałki są za bardzo do siebie podobne. Wolę to bardziej epickie BG, z dramaturgią, zwrotami akcji... elfami

Vorgel pisze: ↑pt wrz 25, 2020 6:18 pm Zależy kto czego oczekuje, dla mnie te kawałki są za bardzo do siebie podobne. Wolę to bardziej epickie BG, z dramaturgią, zwrotami akcji... elfami

No ja tak samo. Dlatego zakochałem się w BG. Fan Tolkiena od dziecka

gumbyy pisze: ↑pt wrz 25, 2020 5:17 pm

Shedao Shai pisze: ↑pt wrz 25, 2020 3:26 pm Przerobiłem od "Battalions of Fear" do "Imaginations from the Other Sidej"

Zakres płyt, które słucham. Z każdą kolejną oddalamy się od siebie

Dla mnie jeszcze Nightfall, który może ma trochę za dużo przerywników, ale główne kawałki wszystkie bardzo dobre