.:: SanktuariuM ::.

Kiss - Crazy Nights (remaster '98)
Voivod - Dimension Hatross (2 CD + DVD). W końcu nabyłem, ale i cena bardzo dobra.
Eloy - Inside (remaster)

Remastery Kiss to przykład dobrze zrobionego katalogu. Miałem w ręku pierwsze bicia - nawet japońskie i brzmiało to niestety słabo.

U mnie:

Atlantean Kodex - The Course Of Empire

Wszystkie Kiss mam remastery, prawie, poza Psycho Circus.

Ja także a w moim przypadku to nie jest oczywiste. Choć nie - Revenge mam na pierwszym japońskim biciu.

Revenge to nie mam wcale... póki co Te które mam uważam za bardzo dobre wydania. Chociaż niektóre książeczki (jeśli można tak nazwać 4 strony wliczając pierwszą i ostatnią), strasznie biedne.

Poligrafia faktycznie nie jest mocną stroną ale brzmienie jest bardzo dobre a to IMHO liczy się najbardziej.

No wiadomo, brzmienie jest świetne, ale też jakość tamponu, co jest bardzo ważne wbrew pozorom, na najwyższym poziomie. Crazy Nights ma całkiem normalną książeczkę, są w niej teksty.

Dlatego nie narzekam - gdyby tylko wszystkie remastery były takie jak Kiss to byłbym bardzo zadowolony. Bo remastery Maiden I Priest to moim zdaniem abominacje.

Nie wiem które remastery masz na myśli. Maiden z 1998 roku są całkiem ok, pomijając że oczywiście obcięli dynamikę i początek Powerslave należy do końcówki Back in the Village. No i że dodali te utwory na pierwszych trzech albumach. Remastery Priest są bardzo dobre, ale wolę te wydania, gdzie usunęli kretyńską ramką z okładek.

Mam na myśli obecne remastery Priest - nie było żadnych innych. Kiedyś zrobiłem porównanie tego jak brzmi pierwsze japońskie bicie "Painkillera" z remasterem. Remaster przegrał sromotnie. Płaski, bez życia, bez energii, za głośny etc. W przypadku Maiden nie podoba mi się dodanie numerów i spłaszczona dynamika. Mam też to samo uczucie jak przy Priest - ucieka z tej muzyki siła i żywotność. Dlatego Maideny mam w japońskich biciach (Black Triangle).

Pierwsze remastery JP to rok 2001, zostały bardzo dobrze ocenione i te też posiadam. Wiem, że wydali coś na digipackach ale to parę lat temu.

Puszczali specjalne edycje w digipackach i czasem w jewelach (różnie z tym było). Nie łykam tych remasterów - bonusy są IMHO absolutnie bezużyteczna a brzmienie spłaszczone. Mam pierwsze bicia japońskie i te mnie satysfakcjonują.

Ale to nie wszystkie, w zasadzie ostatnie wydane w serii i zarazem jedyne to te z 2001 roku, niektóre z pewnością repress, bo to dalej można kupić. Dynamika uwalona, ale brzmienie przynajmniej retro. Chociaż współczesne japońskie bicia mają dynamikę jeszcze bardziej sprasowaną. Równo z glebą na 6 taki Painkiller.

Chodzi mi o to, że nie łykam całej serii z 2001 ani tych specjalnych edycji. Co do japońskich edycji - mówię o pierwszych biciach. Pierwszy japoński "Painkiller" to DR11 - całkiem przyzwoicie.

Mnie ta seria pasuje, niektóre bonusy też ciekawe, np. na Killing Machine jest pierwotna wersja Rock Hard Ride Free oraz live Riding on the Wind z najlepszego występu Priest ever (US Festival).

Jasne - kumam to ale mnie te bonusy średnio pociągają a lubię stare wydania po prostu

Kiedy kupiłem te płyty, nie było już starych wydań na rynku. Jasne, że można szukać po aukcjach, ale nie chciało mi się. Tak samo z Ironami, chociaż Ironów mam niektóre płyty też w starych wydaniach.

Ja i tak kupuję większość płyt przez sieć a konta na Ebayu i serwisach aukcyjnych miałem prawie od zawsze więc to nie problem

Intruder - Live To Die (pierwsze bicie CD Iron Works z 1990 roku)

Rolling Stones - 12 x 5, tanio.