.:: SanktuariuM ::.

Tam płytka, koncert na DVD też jest mega! Już dziś 4 seans z piwkiem
Dawno żaden koncert tak mnie nie wkręcił. Moc do potęgi. Czysty, krwisty Heavy Metal podawany przez mistrza kuchni Wolfa Hoffmanna.

No no no - naprawdę całkiem udany materiał na "Blind rage". O dwóch wyróżniających się utworach już wspomniałem, dodałbym do tego jeszcze "Wanna be free", "The curse" i "Final yourney" - ten ostatni kawałek tak szybko mi mignął przed uszami, że się zdziwiłem że tak krótki Moc niesamowita, właściwie to znakomite zakończenie albumu - utwór dynamiczny, mocny, dosadny a zarazem melodyjny.
Słabych punktów właściwie nie ma na płycie, no może nieco "200 years" odstaje, takie wrażenie mam, ale i tak jest bardzo przyzwoity. Pomimo że to dość równy album i na dobrym poziomie, to jednak nie odważę się postawić twierdzenia, że przebija nowy materiał Judasów. Póki co przynajmniej. W skrócie: najlepsze utwory z "Redeemer of souls" trochę wyprzedzają te najlepsze z "Blind rage". Ale nowy Accept naprawdę warty polecenia.

No fajny album, tylko szkoda że niczym nie różni się od dwóch poprzednich. Ktoś tu chyba poczuł zapach łatwej kasy, hehehe. No ale wiadomo, że Accept są tru nie to co jakaś Metallica. heh. Blood of the Nations pozostaje najlepszym albumem po reaktywacji.

Mi to jak najbardziej odpowiada, ze nowy album jest w klimacie wcześniejszych dwóch płyt. Muzyczne poszukiwania pozostawmy innym, bo Accept co jak co, ale w takiej muzie mam wrażenie czuje sie najlepiej.

Mi się najbardziej podoba że na tych albumach są momenty zwierające bardziej szlachetną melodykę, charakterystyczną dla klasycznego heavy, a którą dzisiaj w metalu już trudno znaleźć. Zwłaszcza w tym niemieckim. To duży plus.

Zwłaszcza te chóralne refreny są bardzo retro. Ale na plus. Klimat jest potężny.

Parę numerów z budapeszteńskiego koncertu Mistrzów )

https://www.youtube.com/playlist?list=P ... iJET0UullR

Set na tej trasie daje ostro radę... Oj wielka szkoda, że tym razem panowie ominęli nasz kraj...

Masz szansę zobaczyć ich jeszcze 28 XI we Wilnie. Jechałbym, gdyby nie Budapeszt i nie nadchodząca zima.

No to wcale nas jednak nie ominęli

Nie mogę przeboleć, że mi Berlin nie wypalił. Mam nadzieję, że na wiosnę może w końcu dadzą u nas normalne, klubowe koncerty

Accept - 6,5/10
I'm A Rebel - 7/10
Breaker - 8/10
Restless And Wild - 7,5/10
Balls To The Wall - 10/10
Metal Heart - 9/10
Russian Roulette - 9/10
Eat The Heat - 4/10
Objection Overruled - 8/10
Death Row - 3/10
Predator - 2/10
Blood Of The Nations - 6,5/10
Stalingrad - 6/10
Blind Rage - 6/10

Accept - 7/10
I'm A Rebel - 7/10
Breaker - 9/10
Restless And Wild - 8/10
Balls To The Wall - 10/10
Metal Heart - 8,5/10
Russian Roulette - 9/10
Eat The Heat - 3/10
Objection Overruled - 10/10
Death Row - 2/10
Predator - 2/10
Blood Of The Nations - 9/10
Stalingrad - 7/10
Blind Rage - 8,5/10

mój Top 20 Accept

Thunder and Lighting
Starlight
Breaker
Run if You Can
Fast as the Shark
Restless and Wild
Flash Rockin Man
Princess of the Dawn
Balls to the Wall
Head Over Heels
Loosers and Winners
Metal Heart
Midnight Mover
Living for Tonite
TV War
Roussian Roulette
Aiming High
Slaves to Metal
Beat the Bastards
Shadow Soldiers

ps. nowy Accept ; Blind Rage w ogóle mi się nie podoba, słabiutka płyta oparta tylko na chórkach, które są jakimś 1/10 mocy Accept, nie ma świetnych riffów , melodii , brzmienia do którego Accept przezwyczaił no i głosu mistrza Udo

Na Stalingrad i wcześniejszym Blood of the Nations było kilka znakomitych utworów, niestety na Blind Rage nie ma żadnego, którego by się pamiętało

Wyczerpała się formuła!

Deeds of Glory pisze:ps. nowy Accept ; Blind Rage w ogóle mi się nie podoba, słabiutka płyta oparta tylko na chórkach, które są jakimś 1/10 mocy Accept, nie ma świetnych riffów , melodii , brzmienia do którego Accept przezwyczaił no i głosu mistrza Udo

Ty siebie czytasz dzieciaku co piszesz? Jaki UDO ? Piszesz wcześniej w jakimś top20 kawałki z nowych płyt, a tu nagle nawracasz, że nie ma UDO i to jest lipa? Ja Ci napiszę, że UDO teraz do niczego Wilczurowi nie jest potrzebny. Accepty kopią dupska, i radzę posłuchaj sobie jeszcze na spokojnie tych nowych produkcji, zwłaszcza "Blind Rage" bo płyta jest o wiele lepsza niż "Stalingrad", powraca do lat 80, a jakbyś uważnie słuchał dyskografii to właśnie refreny są mocnymi punktami prawie każdej z klasycznych płyt. Jest równa i naprawdę trzeba przyznać, że panowie trzymają poziom wysoki.
Poza tym, jaki brak melodii? Riffów? Stary, chyba po ciężkim chlaniu tego słuchałeś :):):)

Przede wszystkim to podstawą Accept zawsze byly kąśliwe melodie do których świetnie pasował głos Udo i riffy, które zapamiętywało się po pierwszym przesłuchaniu. Oczywiście są jakieś różnice między albumami z lat 80. Breaker to bardziej surowizna i granie jeszcze hard-rockowe, Restless and Wild ma w sobie dużo szybkiego wręcz speed-metalowego uderzenia a Balls to the Wall i Metal Heart przebojowości. Dopiero tak naprawdę chórki jako podstawa pojawiły się na Roussian Roulette.
Gdzie masz chóralne refreny na starszych płytach? Każdy refren w zasadzie śpiewa Udo, wyobrażasz sobie Breaker, Fast as a Shark, Flash Rockin Man, Loosers and Winners czy TV war z takim chórkiem wojskowym zamiast wokalu Udo w refrenie?

Wg.mnie płyty Accept robią się zbyt schematyczne, ja słuchając takiego Stampede już na samym początku wiedziałem jak będzie brzmiał refren. Wydaje mi się, że akurat na Staligrad jest nieco więcej kombinowania np. Shadow Soldiers, Twist of Fate czy The Galley. Z kolei Blood of the Nations imponuje ogromną energią wykonania (Rolling Thunder, Beat the Bastards, Pandemic, New World Comin)
Nowy album wydaje mi się taki sztampowy, to może przesada ale mi refren w Fall of the Empire przypominał Sabaton, takie to kwadratowe, wojskowe i zero w tym feelingu, który miał Accept. Od razu chce się włączyć Midnight Mover czy Guardians of the Night.

Co do porównania Tornillo i Udo, dla mnie Udo był stworzony do tego zespołu, głos Marka mnie zaczyna wkurzać, każdy zaśpiew kończy tym krzykiem, Udo miał w sobie coś co sprawiło, że pokochałem ten zespół. Oczywiście Wolf to genialny gitarzysta i ma niesamowity wkład w zespół. To nie podlega dyskusji.

Dla mnie nowy Accept zjada ten klasyczny, za którym nigdy jakoś specjalnie nie przepadałem, a ostatnie trzy płyty mogę wałkować bez końca

Blind Rage to dla mnie jak na razie płyta roku. Super riffy, ciekawe melodie, dobre brzmienie. Chłopaki dają radę.

Deeds of Glory pisze:Gdzie masz chóralne refreny na starszych płytach?

Fakt, ale brzmi to tak, że są chwytliwe i zapadają w pamięć - "Breaker", "Midnight highway", "Run if you can", "Burning", "Ahead of the pack", "Shake Your Heads", "Neon nights", "Flash Rockin Man", "Balls to the wall" (tutaj raczej jest chóralny..), "Losers and winners"... No trochę tego jest.

Mr.Hankey pisze:Dla mnie nowy Accept zjada ten klasyczny, za którym nigdy jakoś specjalnie nie przepadałem, a ostatnie trzy płyty mogę wałkować bez końca

Widzisz ja mam odwrotnie. Znam sporo osób, które zainteresowały się Accept dopiero po poznaniu Blood of the Nations. Niektórzy z nich polubili też stare albumy, ale wolą te nowsze. To potwierdza tezę, że ten nowy Accept to trochę inne granie. Nie jest to tylko kwestia wokalu Marka Tornillo, ale ogólnie budowy utworów, brzmienia. Jeszcze o ile do takich płyt jak Metal Heart czy Roussian Roulette da się to porównać, to już np. do Breaker czy Restless and Wild w ogóle.

Swoją drogą jak dla mnie styl Accept najlepiej definiuje utwór Thunder and Lighting z płyty I'm a Rebel, tam jest Accept od A do Z w 4 minutach.

Nie powiem, że nie znałem klasycznego Acceptu. Ale zawsze mnie odrzucało od wokalu Udo. Granie jest to samo, Marek świetnie sobie daję radę ze starymi hitami, choć umówmy się, że drugim Placido Domingo to on też nie jest