.:: SanktuariuM ::.

Ceny za Berlin to około 100 Euro, info z niemieckiego Eventimu. Plus jeszcze przesyłka 35 euro.

Wysyłka uzależniona od ilości biletów.

Ja kupiłem 2 na Berlin i 2 na Drezno. Wysyłka 54,90 i koszt operacji (przelew) niecałe 10 euro.

To oni w złotej kopercie wysyłają te bilety, że taka cena?

Chris Slade najprawdopodobniej wystąpi z chłopakami podczas niedzielnego rozdania nagród Grammy. Nie jest to jeszcze pewne info, ale wiele na to wskazuje, choćby to zdjęcie, gdy wczoraj wraz z zespołem podpisywał płyty AC/DC.



Wiadomo, wolę Rudda, ale w obecnej sytuacji sam jest sobie winien. Natomiast Slade to najlepszy możliwy drugi wybór, więc cieszy mnie taki obrót sprawy. Zobaczymy czy dostał stałą posadę, czy może do czasu wyjaśnienia się sprawy Rudda.

www.youtube.com/user/dynamitesweden/videos
Bezpretensjonalnie ejsidisiący Szwedzi, wokal trochę podobny do Bona, a w klipie do pieśni "Burn It Down" pojawia się znajoma postać.

Teledysk: 7/10, piosenka: 9/10. Jakie Wasze oceny?

Piosenka to takie lepsze anything goes, więc między 6,5 a 7. A viedeo takie sobie.

Phil Rudd skazany na 8 miesięcy aresztu domowego:
http://www.hollywoodreporter.com/news/a ... udd-807498

śmieszny wyrok

Panowie Young & co. miszczami świata w 2015 roku w liczbie sprzedanych biletów na koncerty: 2,31 mln! Taylor Swift depcze im po piętach, ale jest o ok. 40 tys. sztuk za krótka.

To oczywiste

Przychylam się to tezy, że AC/DC z Brianem było lepsze. For those About to Rock wyrasta mi na nr.2 u AC/DC po Back in Black.

AC/DC umarło tragiczną śmiercią w 1980. Potem były już tylko drgawki pośmiertne w postaci kilku albumów. Pierwsze płyty to Biblia hardrocka. Co jak co, ale to na nich zespół Malcolma i Angusa zbudował markę. Potem, po śmierci Bona nagle zaczęli zjadać własny ogon. I skutkiem tego są mizerne płytki pokroju Fly On The Wall czy Blow Up Your Video. Ten zespół miał charakter, gdy żył Bon. Scott był personifikacją rock 'n' rolla, dokładnie tak samo, jak Lemmy. Kiedy patrzyło się na Bona widać było ogromną szczerość. Facet wiedział, co robi i po co to robi. Brian już taki nie jest. To świetny wokalista (w Geordie spisywał się znakomicie), ale jako zastępca Scotta jest zwyczajnie kiepski. Fakt, Back In Black i For Those About To Rock to naprawdę bardzo dobre albumy. Ale poza nimi i Flick Of The Switch już nic na takim poziomie AC/DC po 1980 nie wydało.
Highway To Hell, High Voltage i każda inna płytka nagrana z Bonem to klasyka i obiekt kultu. Warto odnotować fakt, że te płyty zostały wydane w bardzo krótkim czasie i pomimo tego trzymają tak wysoki poziom i są tak bardzo doceniane.

AC/DC to płyty z Bonem Scotttem. Na Back in Black udalo im sie jeszcze utrzymac ten poziom.

Dla mnie ACDC do płyty z Bonem plus Back In Black, Razors Edge i Donnington. Tak jak pisałem gdzieś wcześniej - większość lat 80 to spadek formy ACDC.

Z tych uznanych plyt AC/DC Razors Edge mniej mi sie podoba. Sa tam swietne momenty, jak oczywiscie Thunderstruck, ale calosciowo lepiej mi sie slucha pozniejszego Ballbreaker,, ktory jest zdecydowanie blizszy klasycznemu brzmieniu AC/DC

Fenomen The Razor's Edge jest bardzo prosty do wyjaśnienia. Ta płyta to dwa single: Moneytalks i Thuderstruck. Bez tych kawałków TRE byłoby stawiane obok Stiff Upper Lip i innych przeciętnych krążków. Ale jako, że te numery się na niej pojawiły, płyta z automatu jest uwielbiana. A w Polsce jest wręcz czczona przez niektórych. Tylko dlatego, że podczas trasy ją promującej zespół po raz pierwszy do nas zawitał. Na tym polega fenomen The Razor's Edge.

U mnie fenomen polega na tym, że ją lubię. Za single też, ale i za Fire Your Guns i za tytułowy i za Got You By The Balls i za If You Dare.

wojakwojak pisze:U mnie fenomen polega na tym, że ją lubię. Za single też, ale i za Fire Your Guns i za tytułowy i za Got You By The Balls i za If You Dare.

+1