IronCrimson pisze:to jeszcze ja się wypowiem. Metallica przez ten utwór straciła wiarygodność. Teraz różowe 14-latki mówią że są wielkimi fankami mEtALliKi <3 <3 <3 :*:* i jak raz jednej spytałem czy lubi też tą prawdziwą metallicę, a jaka to prawdziwa się pyta - więc odpowiadam, no nie wiem na przykład seek and destroy. Oczywiście tytułu nie zna, więc podrzucam linka. Się biedaczka rozczarowała.
To ja też się wypowiem. Brednie opowiadasz. Utwór, który krytykujesz jest mistrzowski. Oczywiście może się podobać i nie podobać, bo to kwestia gustu. Lepszego lub gorszego. Czy mieści się w konwencji metalu czy niem to też nieistotne. W moim mniemaniu jest konstrukcyjnie doskonały i dojrzały w swej prostocie i nie dziwię się, że przez to zakatowano go na śmierć na wszystkich listach przebojów wzruszając masowo niewieście, wrażliwe duszyczki. Oczywiście kasta tzw. metalowców uznała, że skoro Metallica nagrała coś co może podobać się wszystkim, to zdradziła swoje ideały, poszła na komerchę i inne pierdołowate teorie powstały, które funkcjonują do dziś. Żaden zakuty metalowy łeb nie zauważył, że może po prostu ten wałek jest po prostu świetny. Oczywiście sporo metalowców, to często ludzie szajbnięci niczym jakieś religijne sekciarstwo ludzi mających się za jakieś muzyczne ubermenschen. Zresztą fani metalu zawsze mieli jakieś opory w stosunku do nowego. Kiedy powstała świetna kapela pod nazwą Creation of Death ze świetnymi muzykami w składzie, to tzw. "sataniści" zmusili ją do zaprzestania działalności, bo nie podobało się, że muzycy grający thrash/death walą chrześcijańskie teksty. To się nie mieściło w tych skołtunionych, zakutych pałach drobnych osiedlowych pijaczków. Iron Maiden kiedy wydało Somewhere In Time również nie miało za dużego brania pośród polskich metalowców.... "a bo oni jakieś syfiaste klawisze w swojej muzyce stosują" . Wtedy klawisze kojarzyły się tłumokom z Kapitanem Nemo, Papa Dance i jakimiś newromanticami z UK.
Teraz to normalka. Prawda?
Nie będę pisał głupot co Maiden tworzyli szczerze, bo nie siedzę im w głowach i sercach.
Najbardziej podoba mi się na równi Powerslave, Somewhere In Time i Seventh Son Of A Seventh Son ale doceniam również inne albumy.
