.:: SanktuariuM ::.

Z tego co czytam to chyba żadne utwór nie ma takiego podziału opinii jak ten, jedni bardzo wychwalają a inni mówią, że flaki z olejem, no nie powiem bardzo jestem ciekawy aż posłucham tego kawałka

Mnie nadal jakos nie kupil ten utworek, na razie nadal wstrzymuje sie z ocenami

Oczywiście mój komentarz wyżej miał tyczyć tego Red and Black, nie wiem jakim cudem się tutaj znalazł, chyba długi tytuł i te ''R'' mnie zgubiły.

Dostając cały album w swoje łapska człowiek od razu rzucił się na otwieracz, red and black, tytułowy i zamykający. W między czasie wpadł mi gdzieś Tears Of The Clown, który bardzo mi się spodobał, When the river nie zrobił większego znaczenia, ale teraz po mocnym osłuchaniu przebił się bardzo w mózg. Świetny utwór. Świetne solówki, świetne zwolnienie w refrenie, świetny Bruce i powiedzcie mi - czy tylko ja na początku słyszę mocno odciśnięte piętno Moonchild? )

PS - nie można głosować na ten utwór? Bo chyba oślepłem :O

Mało kto zwraca uwagę na ten utwór a jest bardzo dobry. Podoba mi się bardziej niż Death or Glory czy Speed of Light. Wydaje mi się, że jest ciekawszy. Także pod względem solówek gitarowych prezentuje się lepiej. Podobne odczucia miałem gdy pierwszy raz usłyszałem New Frontier czy The Pilgrim, takie bardzo klasyczne Iron Maiden, trochę dla fanów lat 80.

DLa mnie słaby numer, najgorszy na płycie. Zbędny wstęp i słabiutki refren. Bez tego numeru płyta byłaby lepsza i bardziej strawna "na raz" bo krótsza.

Utwierdzam się w tym że smithowo-harrisowe krótkie siekacze najbardziej mi pasują - bezapelacyjnie najbardziej mi się podoba ten kawałek. A co do zwolnienia - też mi się podoba

btw - nie można oceniać tego utworu

brezdi pisze:PS - nie można głosować na ten utwór? Bo chyba oślepłem :O

Poprawione

Bardzo skrajne oceny:) Chyba najbardziej kontrowersyjny po Shadows
Ode mnie maksik, mój ulubiony kawałek tego typu po reunion a konkurencję miał taką: Montsegur, Ghost, Pilgrim, Alchemist, New Frontier itp itd

Masakryczny kawałek!

RALF pisze:Masakryczny kawałek!

Ten wpis można akurat odebrać bardzo dwuznacznie, szczególnie po moim wpisie

Genialne intro ... numer z wykopem . Bardzo go lubię .

matik pisze:Genialne intro ... numer z wykopem . Bardzo go lubię .

Absolutnie się z Tobą zgadzam. Powiedziałbym nawet, że z utworów 8min> chyba tylko Tears of a Clown może z nim konkurować.

@Matik - mam prośbę nie dawaj spacji przed znakami interpunkcyjnymi. Nie bierz tego do siebie. Generalnie mógłbym się podpisać pod większością Twoich postów dotyczących nowego albumu ale moja pedantyczna natura kazała mi zwrócić na to uwagę.

Oki nie ma problemu z tą spacją . Nigdy na to nie zwracałem uwagi , tak mi się pisało

Kolejny z utworów, który jest świetny od A do Z. Bardzo podoba mi się wolniejszy refren, melodie wpadają w ucho, a i solówki niezgorsze

Jeden z lepszych kawałków na albumie. Klimatem przypomina mi trochę szybkie utwory z okresu NPFTD i FOTD, coś jak Be Quick or Be Dead trochę. Lubię to zwolnione tempo refrenu, podobają mi się solówki i całość jest bardzo spójna. To taki odpowiednik The Alchemist z TFF, tamten utwór bardzo lubię, żeby nie było wątpliwości A ten jest co najmniej tak dobry. Mam wrażenie, że w końcu Ironi znaleźli sposób na szybsze kawałki. Wprawdzie dalej głównie tworzą epickie długie utwory, ale w końcu na BoS mamy parę dobrych, szybkich numerów. Co najmniej trzy (omawiany tu, DoG oraz SoL) są bardzo mocne. Wystawiam WtRRD 9/10 .

Jak dla mnie jest to świetny utwór, prawdopodobnie najlepszy z tych krótszych, rockerow z Book of Souls. Bardzo udana kompozycja jeśli chodzi o rytmike. Jest typowa maidenowa jazda i przyspieszenie, ale także zwolnienie na refrenie, które tworzy ciekawą całość. Do tego należy dodać solidne solówki i niezłe riffy + Bruce w wysokiej formie. Bardzo chciałbym, aby zagrali ten utwór live, bo ma niesamowitą energię. Ode mnie 9/10.

Zastanawiam się, czy oprócz mnie ktoś jeszcze słyszy w tle:

- Harry'ego (0:57-0:59)
- Adriana (1:01-1:02)
- i znów Harry'ego (1:42-1:44)?

Aha, mam nadzieję, że zagrają ten numer na żywo.

Ciekawe, że o tym bardzo dobrym utworze tak mało napisano. Mi wyrasta nawet może na nr. 1 na całym albumie, ewentualnie razem z Great Unknown i jednak tytułowym. Brakuje mi w nim jedynie większej agresji i ciekawszego refrenu. Dobrze jednak, że taki utwór powstał bo zespół stronił od takiego grania na ostatnich płytach.