.:: SanktuariuM ::.

Drugi odsłuch. Faktycznie solówki na tym utworze są na dość wysokim poziomie. Adrian i Dave zagrali udane partie. Szkoda, że sam utwór jest nudnawy i ma bardzo mało tego wszystkiego co udana ballada mieć musi. Daleko nie szukając : Tears of the Dragon, Gates of Urizen, Como Estais Amigos czy Blood Brothers.

Zdecydowanie najlepszy utwór na płycie. Fantastyczny klimat, dobre intrumentalia. Nie jestem fanem metalowych ballad, ale ta jest bardzo fajna. Wolę to od Wasting Love (aczkolwiek nie jest to jakoś wysoko postawiona poprzeczka). Myślę, że Pierre dobrze podsumował, aczkolwiek nie wiem czy zgadzamy się w ocenie końcowej Ja śmiało napiszę 7,5/10

Błagam niech oni nie grają tego na żywo. To jest tak smutne, że ludzie tam posną. Już sobie kiedyś zagrali Coming Home i efekt był marny. Nienawidzę takiego Iron Maiden. Kocham lata 80 za to, ze nie było takich utworów.

Coming Home miało przynajmniej taki fajny tawerniany refren

No właśnie nie . To w ogóle był straszny set, strasznie dużo wolnych fragmentów; Coming Home, Blood Brothers,When the Wild Wind Blows....ale żeby nie offtopić to w Darkest Hour podoba mi się jedna rzecz. Efekty specjalne na początku, takie zabiegi lubię w Iron Maiden. Szkoda, że tylko to.

Kurde i tutaj od początku robi mi dobrze, ta melodyjka i jak się zachowuje w 0:27, ja to skądś dobrze kojarze, totalnie nie z maiden, ale brzmi to u nich naprawdę fajnie. Ładne to. Może za długie to intro trochę. Oj i zwrotka, rozpłynąłem się, bardzo lubię balladki, a tutaj jest naprawdę pięknie. Linia wokalna płynie, instrumenty pięknie brzmią i grają, coś wspaniałego. Jak wchodzi perka z beatem jest jeszcze lepiej, bardzo fajnie zbudowane napięcie. Jakoś mi się z Chemical Wedding skojarzyło przejście na prechorus, który bardzo mi się podoba. Podoba mi się takie dość kameralne maiden, bez pompy, ze spokojem i świadomością. No i tutaj refren zaczyna się jak ten z TWOTW... ale ten bije ten z TWOTW na każdej płaszczyźnie (może poza wpadaniem w ucho, ale nie o to chodzi), jeszcze w drugiej części gitara brzmi jak motyw z bonda, rewelacja, sprawdza się to idealnie. I znów zwroteczka. Naprawdę ładna ballada. No i w końcu jakaś emocjonalna solóweczka. Wiadomo, łatwiej o dobrze brzmiące solo w balladzie, jest więcej przestrzeni, nie trzeba pędzić, ale tutaj ona jest dobra. Bardzo dobry numer, siadł mi niesamowicie. 8,5/10

Nie przepadam za balladami Ironów, może poza Wasting Love. Dla mnie te wszystkie numery to klisze tych samych patentów, nigdy nie wzoszą się poza przeciętność i tu jest to samo. Może gdyby refren był mniej nadęty to podeszłoby bardziej. 6/10

Akurat dla mnie refren, to chyba jedyna rzecz oprócz singli nadająca się do słuchania.

Ile ludzi tyle opinii, mnie się tam bardzo podoba np. Lost in a lost world i będę musiał z tym żyć. Peace!

Słabo. Fajny wstęp, ale generalnie to monotonny, jak zwykle niepotrzebnie rozwleczony utwór, w odbiorze którego przeszkadza forma Dickinsona (gdy śpiewa "glory" wiedną uszy). Fajne, agresywne bębny Nicko przy "darkest hour", niezłe solówki i to wszystko. Taki kawałek powinien trwać ok. 4 minuty, nie więcej. 4/10.

Emilio pisze: ↑sob wrz 04, 2021 1:23 pm Ile ludzi tyle opinii, mnie się tam bardzo podoba np. Lost in a lost world i będę musiał z tym żyć. [...]

No cóż, jak śpiewał klasyk "słodkiego, miłego życia"

Maiden nagrali kiedyś genialną balladę. Później już nie zbliżyli się do jej poziomu i teraz jest podobnie, chociaż ta nowa jest całkiem solidna. Przyjemnie mi się jej słuchało. Teraz słucham pojedynczo utworów, więc pewnie więcej powiem jak przyjdzie czas na sesję z Darkest Hour.

Nie najgorsza ballada, kilka przesłuchań, spoko

Podoba mnie się to solo... fajne, takie klimatyczne.

Ale wyprowadzenie na to solo - kaszana. Jakby nie wiedzieli co zrobić.

Sama solówka świetna. Jak na razie jedyna zapamiętana.

gumbyy pisze: ↑ndz wrz 05, 2021 3:13 pm
Ale wyprowadzenie na to solo - kaszana. Jakby nie wiedzieli co zrobić.

Z przejściami ogólnie mam problem. W kilku miejscach mnie raziły przy pierwszych odsłuchach.

pz pisze: ↑ndz wrz 05, 2021 4:06 pm

gumbyy pisze: ↑ndz wrz 05, 2021 3:13 pm
Ale wyprowadzenie na to solo - kaszana. Jakby nie wiedzieli co zrobić.

Z przejściami ogólnie mam problem. W kilku miejscach mnie raziły przy pierwszych odsłuchach.

No smuteczek mocno... bo w takim Wasted Years wyprowadzenie na solo jast mistrzowskie.

Druga część numeru - z solówkami - z pewnością na plus. Dobra ballada. I tyle w temacie.

8/10 - bardzo dobry refren, klimat i solo. Top 3 tego albumu.

Bardzo solo-dickinsonsowaty kawałek. Solo nie porywa, kawałek momentami jest dosyć nużący, ale jednak refren jest świetny. Bardzo porywający, mam nadzieję, że ten kawałek będzie grany na koncertach.

Balladka w stylu Coming Home czy Out Of The Shadows, ale na szczęście nie tak oczywista jak wcześniej wymienione. Całkiem niezły numer z przyjemnymi solówkami.

erosinho pisze: ↑śr wrz 08, 2021 4:55 pm Balladka w stylu Coming Home czy Out Of The Shadows, ale na szczęście nie tak oczywista jak wcześniej wymienione. Całkiem niezły numer z przyjemnymi solówkami.

O właśnie. Tu jakoś pasuje do reszty albumu a wcześniejsze kawałki to wg mnie jakby na siłę wsadzone, żeby ballady były.