.:: SanktuariuM ::.

wiesz, podobno z bardzo dobrymi i ambitnymi produkcjami tak jest. I myślę że jest to jedna z bardziej skomplikowanych płyt Ironów do której nie da się przyzwyczaić i poznać całą w ciągu kilku przesłuchać, tak myślę.

Ja staram się nie katować, jak mi się nie chce to nie słucham, a wiem że w końcu nadejdzie taki moment, że poczuje chęć na tą płytę.

na ile byś teraz ocenił?

Trudno powiedzieć, niektóre kawałki dalej potrafią mnie zaskoczyć bardzo; a inne robią się nudne.

a u mnie ocena jest obniżona o prawie pół punktu za zniszczenie jednej z najlepszych solówek Maiden - The Man Who Would Be King przez sposób nagrania jej. Chyba się pobawię jakimś programem i sam sobie to ustawię

Dla mnie jest za mało udanych riffów.

10/10

Nie wiem, jeszcze nie doszła.

Sorry Godzio ale po co w takim razie piszesz?

3/10

-to ja słuchający tej płyty. Męczę się

Najchetniej slucham jej wieczorkiem jest klimat mozna sie wczuć w jej atmosfere duzo lepiej niz w dzien ... do takich oto wnioskow doszedłem ale meloman ze mnie

Dałem 8. Płytka bardzo mi się podoba, spodziewałem się jakichś mało ciekawych okrojonych riffów a dostałem ciekawe melodie. Przesłuchałem ją już około 9 razy i zaraz znowu włączę TFF lepsza od AMOLD lecz gorsza od BNW. To oczywiste.

7+/10 w skali Iron Maiden, 9+/10 w skali ogólnej

Aktualna średnia 7,48387, o ile niczego nie pokręciłem

IM_Power pisze:7+/10 w skali Iron Maiden, 9+/10 w skali ogólnej

a w skali maleo reggae rockers?

No cóż, album wybitny nie jest ale słucha się nie najgorzej. Wiadomo, że takiego materiału jak z lat 80 już nie nagrają, ale jest ok. 7+

9/10

Oceniam na mocne 8/10. Bardzo dobra płyta.

Dla mnie 9,5/10

Zabieram 0,5 za Coming Home, które jest ok. ale mi klimatem nie pasuje do reszty towarzystwa i trochę zbyt miękki Man who would be King.

9/10 .

Byłoby 10 gdyby nie El Dorado

No cóż, miałem się wstrzymać do oceny płyty aż do zakupienia oryginału, lecz już tyle razy przesłuchałem te wszystkie utwory... Moja ocena: 9/10 Na prawdę niewiele zabrakło do 10/10.

6 i ani punkcika więcej. Płytą bardzo średnia. Dużo dłużyzn i rozwleczone niektóre kompozycje.

Ktoś wspomniał BLS. To najsłabsza płyta BLS od dawna. Trochę lepiej niz na Shot To Hell ale nadal słabiutko. Nieźle nawet gitarowo, choć solówki strasznie wtórne. Ale już wokalnie leży, jeśli chodzi i linie melodyczne. Strasznie jednostajen i nudne.

Mocne 8/10.