.:: SanktuariuM ::.

U mnie następująco to wygląda:

1. BNW (w innych wątkach już pisałam niejednokrotnie o moim sentymencie do tej płyty i o jej perfekcji)
2. DoD, AMOLAD, TFF (na chwilę obecną stawiam te płyty na równi, w mojej ocenie są bardzo dobre)
Między pierwszym a drugim miejscem nie ma drastycznej różnicy, po prostu BNW chyba zawsze będzie wiódł prym.

A Matter
Frontiner
Brave
Dod

Ale generalnie wszystkie niszczą konkurencję w heavy metalu (poza paroma zespołami które powiedzmy, są na równi).

Dlatego najbardziej przychylam się do odpowiedzi poprzedniczki(pozdro!)

Niewątpliwie najlepszych albumem z tych czterech jest Brave New World, zero wątpliwości, na drugim miejscu wystawiłbym Dance of Death bo mam do tego albumu sentyment, A Matter...i Final Frontier to bardzo zbliżony poziom.

Ciekawie by było gdyby dać jeszcze tutaj X Factor i Virtual XI ,wtedy Factor byłby na drugim miejscu.

1. AMOLD - płyta kompletna, dojrzała, 0 (max. 1 zapychacz)
2. BNW - trochę za mało spontanu jak na reunion ale kilka znakomitych numerów
3. DOD - 3 świetne piosenki, reszta taka sobie
4. TFF - 1 świetna piosenka, kilka niezłych, reszta do przepracowania

1. AMOLAD - bo ma najciekawsze pomysly.
2. BNW - bo ma najwiecej energii i najlepsze wykonanie utworow.
3. TFF - bo to solidny album, ale malo oryginalny i ma kilka wypelniaczy.
4. DOD - bo ma kilka swietnych utworow, ale takze kilka baaaaardzo slabych.

co do postu Nomada, TXF postawilbym za AMOLAD i BNW, natomiast VXI za DOD.

1.A Matter of Life and Death
2.The Final Frontier
3.Brave New World
4.Dance of Death

Wszystkie są świetne, a różnice w punktacji minimalne!!

BNW-kilka kapitalnych kilerów, płyta bardzo równa
TFF- świetne utwory, ciekawe pomysły
......
.......
......
......
DOD-w zasadzie tylko trzy bardzo dobre kompozycje
AMOLAD- The Legacy!.........i tyle

Dla mnie BNW pozostaje przełomem i symbolem, bo po jesieni średniowiecza z Blazem nastapił renesans i nowy poczatek. Pamiętam jak usłyszałem Wicker Mana, wokal Bruce'a i zrobiłem..... ufff, co za ulga!!!. DOD i AMOLAD były bardziej spodziewane i przewidywalne, dlatego nie zrobiły aż takiego wrażenia. Nie wiem czemu DOD jest tak okrutnie krytykowana przez wielu, bo uważam, że płyta jest również świetna (Tytułowy, Montsegur, Paschendale, Journeyman - sam miód). Jeśli już musiałbym klasyfikować, to:

1. BNW - sentyment dla nowego początku i rzeczywiście bardzo dobra płyta.
2. TFF - rewelacja i dowód na to, że można wydać coś świeżego i odkrywczego będąc cały czas Maiden.
3. DOD i AMOLAD - równy poziom, po parę hitów i parę średniaków ale nie odstają poziomem. Produkcja DOD najbardziej dyskusyjna z całej czwórki jak dla mnie.

1. BNW
2. TFF
3. AMOLD

1. BNW - wiadomo
2. TFF - dawno tak szybko nie polubiłem nowej płyty
3. AMoLaD - specyficzna, ma swój klimat
4. DoD - aj tam

Hmm no mam dylemat bo TFF w sumie strasznie mi się podoba, ale wiadomo BNW to jest majstersztyk, świeżość po Virtualu, sentyment Dodatkowo najlepsza okładka Tak, jak patrzę na chmury z okładki BNW czuję dziwne przerażenie i niepokój(może dlatego, że identyczne chmury(bez Edka of course;p) zawsze mi się śnią w koszmarach ;p Podoba mi się brzmienie gitar na BNW. Więc jednak mimo genialności TFF, troszkę z sentymentu zagłosuję tak:
1. BNW
2. TFF
3. AMOLAD
4. DOD

1. Brave New World
2. AMOLAD
3. The Final Frontier
4. Dance Of Death

TFF
DOD
BNW
AMOLAD

Muzycznie albumy z Blazem bija, DoD, AMOLAD i TFF. Reunion z BD dal moim zdaniem tylko jeden znakomity album, tj. BNW. Blaze nie nadawal sie do mejdenow, ale sluchajac co bd ostatnio robi na albumach mejdenow, coz, tez sie otwiera ostrze krytyki...

Dla oddechu slucham sobie teraz Afraid To Shoot Strangers i czuje sie znowu dobrze, polecam.

1. AMOLAD
1. BNW
3. TFF
4. DOD

Pierwsze dwie ex-aequo, nie mogę się zdecydować która lepsza...

1. BNW
2. TFF
3. AMOLAD/DOD

Salve!

Wpierw chciałbym zaznaczyć,że nie jestem stałym bywalcem niniejszego portalu,lecz od kilkunastu lat słucham Iron Maiden, będąc ich wiernym fanem:) . W związku z niedawno wydaną płytą "dziewicy",chciałbym również dodać swoje trzy grosze.

Przede wszystkim cieszy fakt ,iż został założony niniejszy wątek obejmujący tylko cztery płyty. Porównywanie TFF do płyt z lat '80 i '90 byłoby nad wyraz groteskowe.

Przechodząc do meritum niniejszego wątku przedstawię mój ranking:
1.BNW
2.DOD
3.AMOLAD\ TFF

Wyjaśnienia.
BNW - stanowi,jak dla mnie, poprzeczkę nie do przeskoczenia. Powrót Bruc'a, plus dodatkowa gitara, dały owoc geniuszu, fantazji i -pisząc językiem młodzieżowym-kopa na miarę najlepszej płyty grupy Harrisa.

DOD-Pierwsza próba przeskoczenia poprzeczki nie udana, choć nie do końca. Spośród 11 utworów jakimi dysponuje DOD, tylko trzy, w mojej opinie, nie są na wysokim poziomie. Btw. BNW zajmujący pozycję lidera siłą rzeczy posiada 10 wybitnych kawałków.

ALMOD- pisząc lakonicznie: coś nowego i wtórnego. Porywa i nudzi. I perełki i perły.... Generalnie rzecz ujmują moje wrażenie są ambiwalentne. Niemniej wciąż do niej wracam.

TFF-gdy zaczynałem słuchać albumu od końca (sugerując się niniejszym forum) odniosłem wrażenie ,że koszulka lidera w końcu zmieni swojego właściciela. Niestety, bańka mydlana prysła po odsłuchaniu całości. Płyta nierówna. Z jednej strony utwory rewelacyjne, (przynajmniej na dzień dzisiejszy 60%), z drugiej nic porywającego.

Konkludując niniejszą wypowiedź mogę stwierdzić, że IM wciąż zadziwia, cieszy, porusza i jeśli mają wydać ost. płytę, to niech stanowi połączenie rytmicznego otwarcia DOD (Rainmaker, wildest dreams), tajemniczego, a nawet mrocznego AMOLAD (The Legacy,The Reincarnation Of Benjamin Bregg), oraz zakończenie w stylu TFF (When The Wild Wind Blows,The Man Who Would Be King)

pozdrawiam
Up the Iron!

Poziom TFF skłonił mnie do przypomnienia sobie poprzednich (moim zdaniem ciekawszych) nagrań. Zrobiłem sobie dwie setlisty do 2000 roku: 1) studio i 2) live. Słucham na zmianę - to jest zespół, który chcę pamiętać... Sweeet.

Posłuchajcie choćby tego (Massacre):

At a point below zero there's no place left to go
Six hundred unknown heroes were killed like sleeping buffalo
Through the devil's canyon, across the battlefield
Death has no companion, the spirit's lost

There goes the bandolero through the hole in the wire
He's a coward but he doesn't care, doesn't care if he lives or if he dies
The general that's commanding, he's defending what he fears
While the troops they are depending on reinforcements from the rear

If God is in his heaven, how come there's no heaven here?
In God's name they use weapons for the massacre
At a point below zero where the sun can see the land
Six hundred unknown heroes lay dead beneath the sand

1. BNW i DoD
2. TFF i AMOLAD

po prostu wydali jak dla mnie 2 świetne i 2 dobre płyty

1.BNW
2.TFF
3.AMOLAD
.
.
.
.
.
.
12. DOD