.:: SanktuariuM ::.

Wygląda na to, że trochę za mocno poimprezował.

http://www.thesun.co.uk/sol/homepage/sh ... -room.html

The Sun to media o wiarygodności naszego Faktu

IgorW pisze:The Sun to media o wiarygodności naszego Faktu

albo Gazety Wyborczej

cholernie przykra wiadomość

http://www.belfasttelegraph.co.uk/news/ ... 76596.html

Czyli wstępnie atak serca. Wiadomo było, że The Sun można sobie tyłek podetrzeć.

Wielka strata , grał w Thin Lizzy na Black rose - wspaniały pojedynek gitarowy - mysle ze Ironi czerpali od nich garsciami .

Jaki archeolog... Dobrą łopatę masz, że się tu dokopałeś...

Nie mogę o nim znaleźć tematu, więc:

[*] [*] itp. itp.



..dobra, które płyty warto znać? Wild Frontier polecany przez Szajbę na każdym kroku jest w ogóle nie blusowy, to samo z After The War - takie tam heavy, czy tam hard, a ostatnio mam lekką bluesową falę. Still Got The Blues weszło gładko, After Hours też raczej, ale już bez szału, Blues For Greeny próbuję i wstępnie jest nieźle - co jeszcze? Starsze są bardziej bluesowe czy mniej?

Bo wbrew powszechnej i dosc powierzchownej opnii, Gary przez wiekszosc swojej kariery mial wiecej wspolnego z muzyka hard/heavy niz z bluesem.

Obczaj Close as You Get. Moim zdaniem to najciekawsza pozycja w jego dyskografii.

Płyty bluesowe zaczął nagrywać od lat 90, począwszy od genialnej Still Got the Blues. Wcześniej rzeczywiście większość rzeczy to hard rockowe, czasem niestety też plastik. Generalnie wcześniejsze płyty są strasznie nierówne, obok genialnych kompozycji pojawiają się też totalne średniaki. Najfajniej jakby ze wszystkich albumów z lat 80 i końca 70 zrobić 3 płyty, z najlepszymi kawałkami. To byłoby arcydzieła

Niektórzy jednak nie lubią bluesowego Garego, choć akurat dla mnie, to jednak lepsze płyty, jako całości, niż wcześniejszy materiał.

Od siebie proponuję album Scars nagrany z Cassem Lewisem i Darrinem Mooneyem.

Run For Cover - genialna płyta

Run for the Cover tak, ale przede wszystkim Victim of the Future i tytułowy utwór z tej płyty!

z dzisiejszej perspektywy to może już fakt słabo pamiętany, ale gary moore zanim zostal gary moore'm grał w progresywnej formacji colosseum II. zabawne, że przy takich, drugoligowych wtedy w gruncie rzeczy kapelkach, dzisiejsze tuzy progresywnego wymiatania w rodzaju dream theater brzmią jak banda pozbawionych wyobraźni amatorów.

może kogoś takie granie zainteresuje:
http://www.youtube.com/watch?v=EQdcBNui-1A
https://www.youtube.com/watch?v=Z6rouznqkLM