.:: SanktuariuM ::.

U mnie z kolei, jak już wielokrotnie pisałem:
1. AMOLAD - moim zdaniem równy, dobry album, podoba mi się na nim brzmienie, wokale, w sumie jako całość jest bardzo spójny, chyba najspójniejszy taki album od czasu FOTD
2. DoD - w sumie niby nic, ale ta płyta coś w sobie ma, ciekawe kawałki, a 2-3 na prawdę wybitne (Paschendale, tytułowy i Montsegur)
3. BNW - nie rozumiem kultu tej płyty, nie jest zła, nawet dobra, sporo kawałków z niej lepiej wypada na koncercie, np w Rio, ale na samej płycie brakuje mi "czegoś" album nie ma duszy moim zdaniem, dziś rano słuchałem i kolejny raz utwierdzam się, że np. taki tytułowy na koncercie a na płycie to jak niebo a ziemia..... Pod tym względem na DoD czy AMOLAD nie ma takich różnic między koncertowym wykonaniem a albumowym....

Jeszcze dodam ,że Thin Line Between Love and Hate to coś autentycznie innego od tego co Ironi robili wcześniej, kawałek faktycznie nowatorski, bardzo świeży, ciekawy kompozycyjnie, czego niestety np.o takich utworach jak Brighter than a 1000 Suns czy For the Greater Good of God a także np. Journeyman powiedzieć nie można.
Faktycznie takim innym nowatorskim utworem jest Age of Innosence,ale jest chyba zbyt niespójny i za długi.
Ogólnie DoD to dla mnie taki gorszy Brave New World, choć epiki są naprawdę mocne, a Rainmaker jest lepszy od każdego rockera z BNW, New Frontier chyba też...do tego gitarowo jest mocniejsza ze względu na większą obecność Adriana.
Natomiast A Matter..to X Factor z Brucem, bez tej siły przebicia jaką miała płyta z Blazem,bez tej świeżości, także brzmieniowej i kompozycyjnej.

10 najlepszych utworów po reunion to dla mnie

Ghost of Navigator
Brave New World
Dream of Mirrors
The Nomad
The Thin Line Between Love and Hate
Dance of Death
Paschendale
Face in the Sand
Reincarnation of Benjamin Breeg
The Legacy

a zaraz za nimi

Blood Brothers
Out of the Silent Planet
Rainmaker
Age of Innosence
Longest Day

voivod pisze:BNW - dobry, solidny album, choc musze przyznac ze za bardzo nie rozumiem skad sie bierze taki wszechobecny kult. to ze wrocil klasyczny sklad i ze plyta jest wyraznie lepsza od pozycji nagranych z blazem to troche za malo... bo muzycznie jest jednak to odcinanie kuponow od dawnej wielkosci...

Moim zdaniem kult BNW wynika z tego, że to przełomowe wydawnictwo w dorobku Iron Maiden, coś na kształt Numbera (może nie w kwestii brzmienia, ale jakości kompozycji, radości muzycznej), na pewno to album, który otworzył nowy etap rozwoju muzycznego zespołu.
W mojej ocenie trzech ostatnich albumów na pierwszym miejscu stawiam właśnie BNW. Jak już pisałam w innym dziale tego forum, od tej płyty rozpoczęła się moja przygoda z muzyką metalową. Uwielbiam tą płytę od pierwszej do ostatniej minuty.
Natomiast DOD i AMOLAD umieszczam na tym samym miejscu, oczywiście za BNW. Bardzo lubię obie te płyty. AMOLAD jest równiejsza niż DOD, ale takie dzieła jak Journeyman, Paschendale czy tytułowe rekompensują pewne słabsze utwory na DOD.

IM_Power pisze:Natomiast A Matter..to X Factor z Brucem, bez tej siły przebicia jaką miała płyta z Blazem,bez tej świeżości, także brzmieniowej i kompozycyjnej.

bez siły przebicia? a kiedy wczesniej maiden nagrali tak epickie klasyczne metalowe kawalki jak benjamin, longest day, czy for the greater... poza tym tym chyba nigdy w ogole nie nagrali utworu tak bezposrednio nawiazujacego do rocka progresywnego jak the legancy

nie wydaje mi sie zeby bnw i dod byly bardziej urozmaicone kompozycyjne. przeciez mozna na nich znalezc wiele riffow ktore juz nagrali wczesniej

natomiast co do brzmienia to niestety zaden album nagrany po zakonczeniu wspolpracy z Birchem nie brzmi dobrze...

Nie lubię wybierać najlepszej płyty bo na Każdej moim zdaniem jest coś wartościowego. Z pośród tych trzech, po pierwszym przesłuchaniu najbardziej podobała mi się AMOLAD i na nią zagłosowałem. Ale tak jak mówię każda ma w sobie coś ciekawego

voivod pisze:

IM_Power pisze:Natomiast A Matter..to X Factor z Brucem, bez tej siły przebicia jaką miała płyta z Blazem,bez tej świeżości, także brzmieniowej i kompozycyjnej.

bez siły przebicia? a kiedy wczesniej maiden nagrali tak epickie klasyczne metalowe kawalki jak benjamin, longest day, czy for the greater... poza tym tym chyba nigdy w ogole nie nagrali utworu tak bezposrednio nawiazujacego do rocka progresywnego jak the legancy

nie wydaje mi sie zeby bnw i dod byly bardziej urozmaicone kompozycyjne. przeciez mozna na nich znalezc wiele riffow ktore juz nagrali wczesniej

co z tego że amolad trochę epicki i trochę progresywny jak nudny niesamowicie maiden próbując być progresywni są średni w tej klasie. nie ta kategoria wagowa... rozwlekają bezsensownie te kawałki. i jeszcze te dramatyczne wokale....
i wyjąkowo zgadzam się z Krzysztofem że brak tu świeżości i siły przebicia.
bnw na pewno nie jest bardziej urozmaicony kompozycyjnie. bo amolad jest przekombinowany. od kiedy to w muzyce chodzi o ilość zmian tempa i riffów na minutę? amolad ciągnie się jak flaki z olejem podczas przy bnw nie ma ani chwili znużenia.

1. BNW
2. AMOLAD
3. DOD

"Brave New World" świetne, zajebiście mi się słucha, "A Matter Of Life And Death" b. fajne, nie wracam zbyt często, ale lubię sobie puszczać utwory z tej płyty pojedynczo choćby, a "Dance Of Death" wieki nie słuchałem, ale też było tam parę fajnych songów.

AMOLAD nie mam takiego ciśnienia na BNW jak wszyscy

Zagłosowałem na A Matter of Life and Death. Są tam dwa utwory których nie trawię (The Pilgrim oraz Out of the Shadows) ale najlepiej mi się go słucha jako całości.

BNW

Brave New World

A Matter of Life and Death
Zdecydowanie najlepszy.

Artur pisze:1. BNW
2. AMOLAD
3. DOD

+1

1. BNW
Zdecydowanie czołówka jeśli chodzi o twórczość Maiden, świeżość i energia, bardzo dobrze brzmiący Bruce... dla mnie płyta-ideał. Następnie przepaść i...

2. DoD
Płyta na dobrym poziomie, ale nie porywa. Są mocne momenty. Następnie długo długo nic i gdzieś, w otchłani niepamięci...

3. AMOLAD
Dla mnie totalne nieporozumienie. Nudna, wtórna, bez polotu. Bruce czasem brzmi jakby miał umrzeć. Pseudoprogresywna - widocznie dla Maiden wyznacznikiem progresywności była przy nagrywaniu długość kawałka. Wraz z NPFTD i FOTD płyta do której nie wracam.

Mnie się z 3 ostatnich najbardziej podoba A Matter of Life and Death, może wieje nudą, ale kompozycje są genialne i koniec kropka.

Dance of Death. Dla mnie zdecydowanie jest najlepsza a przede wszystkim sentymentalna - słuchałem jej przygotowując sie do matur i w ich trakcie, pojawiała się na wielu imprezach, nieraz sie przy niej wydzierało.
I dla mnie zawiera największą ilość hiciorów - Paschendale, Rainmaker, No More Lies i choćby Face in The Sand.

Nie jestem fanem Maidenów, nie słucham ich często i stąd może wynika moja opinia, że BNW to ich najlepsze dokonanie. Jak już tu przedmówcy wspominali ten album jest świetny od pierwszej do ostatniej minuty, biję na głowę nie tylko DoD, która to płyta jest dla mnie kontynuacją BNW, oczywiście dużo mniej wybitną, AMOLAD, który jest dla mnie meganudny, ale i większość płyt Maidenowych. Moim zdaniem Brave New World jest nawet lepsze od takich płyt jak: 666, IM, Somewhere in time. Co do 7 syna, to jest on prawie na poziomie BNW, ale jednak nowsze dzieło bardziej do mnie przemawia. I co dziwne nie mam do tej płyty sentymentu, nie zaczynałem od niej słuchać niczego-z Maidenami zacząłem od 666, więc jest to chłodna ocena, pozbawiona wspomnieniowych bzdetów. Po prostu BNW to czysty muzyczny geniusz- jest tam i czad, i nostalgia, i świetne solówki, i kapitalne partie wokalne. Wszystko jest idealnie skomponowane-brak zbędnych akordów, riffów, taktów(niepotrzebne skreślić), każdy dźwięk ma swoje miejsce i gdy sobie wyobrażam gdzie ja bym to zagrał i jak, to właśnie w taki sposób jak oni, nic bym nie poprawiał.

DoD.- Na początku wolałem BNW, ale po kilkunastu przesłuchaniach utwory z DoD, okazują się być dobre.. ale nie wpadaja tak łatwo w ucho jak w BNW. Pozatym da DoD, jest Paschendale.. jeden z ich lepszych utworów.

BNW
AMOLAD
....długo, długo nic...








DOD

...aczkolwiek maniactwo zmusza mnie że i tak to mi się podoba...