.:: SanktuariuM ::.

dostoevsky pisze: Trudno mi jednak przyjąć krytyczne słowa Szajby o zjadaniu własnego ogona przez Maiden, czy autoplagiatach - owszem, słuchając "Shadows of the Valley" od razu przypomina się "Wasted Years", a w "Empire of the Clouds" pobrzmiewa "The Legacy". Ale na tym oczywiste skojarzenia jak dla mnie się kończą - ukochany schemat Harrisa o którym mówisz przewija się przez twórczość Maiden nie tylko na tej płycie, ale również w albumach z lat osiemdziesiątych! Poza tym Harrisowy patataj pojawia się nie tylko w "The Red and the Black", ale również w "Flight of Icarus", Rime, SSOASS, "Sign of the Cross", "Dream of Mirrors" czy "The Longest Day". Takie jest brzmienie Maiden - po prostu.

chyba nie do końca zrozumiałeś co miałem na myśli (a pamiętam, że na mój post czekałeś ). Napisałem, że zjadanie własnego ogona było wadą na TFFie, tutaj jest zaletą.

dostoevsky pisze:Metal - czy mówiąc szerzej rock - to wyjątkowo nieskomplikowany gatunek muzyczny, i takiego czepiania się na siłę nie rozumiem. Sam słucham innych gatunków, ale kiedy sięgam po płytę metalową to oczekuję energii, a nie podrzędnie złożonych kompozycji czy palety dźwięków.

dlatego od bardzo dawna moimi głównymi nurtami słuchanej muzyki są szeroko pojęte progi i elektroniki, z drobnymi odstępstwami dla właśnie Maidenów czy SLAYERa

Szajba pisze:

dostoevsky pisze: Trudno mi jednak przyjąć krytyczne słowa Szajby o zjadaniu własnego ogona przez Maiden, czy autoplagiatach - owszem, słuchając "Shadows of the Valley" od razu przypomina się "Wasted Years", a w "Empire of the Clouds" pobrzmiewa "The Legacy". Ale na tym oczywiste skojarzenia jak dla mnie się kończą - ukochany schemat Harrisa o którym mówisz przewija się przez twórczość Maiden nie tylko na tej płycie, ale również w albumach z lat osiemdziesiątych! Poza tym Harrisowy patataj pojawia się nie tylko w "The Red and the Black", ale również w "Flight of Icarus", Rime, SSOASS, "Sign of the Cross", "Dream of Mirrors" czy "The Longest Day". Takie jest brzmienie Maiden - po prostu.

chyba nie do końca zrozumiałeś co miałem na myśli (a pamiętam, że na mój post czekałeś ). Napisałem, że zjadanie własnego ogona było wadą na TFFie, tutaj jest zaletą.

Zrozumiałem od początku, że Ci one nie przeszkadzają, a nawet pasują - tylko za bardzo analizujesz moim zdaniem.
To Maiden, czego się spodziewałeś?

Iron_Black pisze:Świetna płyta
Zjadanie własnego ogona, prostota itp itd blabla. Ludzie - to jest heavy metal nie debussy - ironi jak na ten rodzaj muzyki i tak mają czasem skomplikowane układy (nie mowie o technice itp.) (np. w porownaniu do judas priest, ktore jest proste jak budowa cepa, ale jednak głowa sie rusza)

+1

dostoevsky pisze:To Maiden, czego się spodziewałeś?

Wilsona albo co najmniej Riverside'a

a tak poważnie spodziewałem się, że zrobią coś lepszego nić TFF i jednocześnie gorszego od AMOLAD. Zrobili coś dużo lepsze od DoDa i niewiele gorsze od BNW

Szajba pisze:dlatego od bardzo dawna moimi głównymi nurtami słuchanej muzyki są szeroko pojęte progi i elektroniki, z drobnymi odstępstwami dla właśnie Maidenów czy SLAYERa

W progach też znajdziesz mnóstwo zjadania własnego ogona, regresji, nudy i powtarzania wcale nieskomplikowanych schematów. I mówię to jako zdecydowany miłośnik proga Wilson? Bardzo go lubię w solowej wersji, ale umówmy się - to jakiś szczyt kunsztu? Raczej nie . I znowu - nie jest to jakiś zarzut z mojej strony, a Hand. Cannot. Erase. uważam za jedną z najlepszych płyt tego roku.

Co do miksów, to słyszałem duuużo gorzej zmiksowane płyty zespołów które z racji swojej pozycji powinny mocno zadbać o te kwestie. Nie powiem, żeby mnie brzmienie tego albumu powaliło, ale bardzo źle nie jest. Moim zdaniem na pewno lepiej niż na AMOLAD i DOD jeśli bierzemy pod uwagę wyłącznie produkcje z Shirleyem. TFF brzmi moim zdaniem lepiej i ciekawiej. Ale ogólnie jest całkiem przyzwoicie.

To i ja coś dorzucę.
Płyta jest dobra. Ale nie rozumiem, jak zespół o takiej marce może wydawać albumy tak słabo wyprodukowane. Nic się produkcyjnie tam nie dzieje. Z jednej strony rozumiem, że Harris jest produkcyjnym purystą, ale pozwólcie, że podam przykład płyty która jest pięknie wyprodukowana i numery z niej całkowicie bronią się na żywo - '...Like Clockwork' Queens of the Stone Age. Kompozycyjnie nie jest do końca równo.
If Eternity Should Fail - solowy Bruce całą parą, ale numer bardzo dobry, świetny otwieracz, lubię te dziwne syntezatory na początku, jedyne co psuje ten numer to brak dobrej produkcji
Speed of Light - dobry i tyle, ani nie zapada w pamięć ani nie drażni
The Great Unknown - utwór powinien nazywa się 'The Great Mistake', bardzo słabo, jakoś bardzo wymuszona melodia wokalna Brucea, do jednego wora z The Alchemist, The Pilgrim, These Colours Don't Run
The Red And The Black - nie tak dobry jak When the Wild Blows ale chyba lepszy od For The Greater Good of God, przyjemny ogólnie
When the River Runs Deep - to jest Maiden na jakie czekałem, zwolnienie w refrenie jest genialne, świetny riff, szybko do przodu, zjada wszystkie szybkie rockery po reunion, i te intro i outro (lata 80 baby!!)
The Book of Souls - uwielbiam 'czajnę' Nicka w tym numerze mimo, że ona jako perkusista już niewiele pokazuje (w zasadzie chyba najlepszy perkusyjnie na płycie), ciężki epik Gersa z super przyśpieszoną partią w środku, jak najbardziej na tak, nie byłem fanem wymuszonego The Talisman, a tu Janick zaskoczył, no i ten lekko orientalny klimacik.
Death or Glory - kolejny Maidenowy klasyk, uwielbiam takie numery, morda sama się cieszy, nic na siłę, dobre melodie, dobry riff, tylko nieco gorszy od When the River Runs Deep, paradkoslanie zwrotki i pre chorus lepsze nic faktyczny refren. Kolejny raz muszę pochwalić Nicko - świetnie wychodzi w tym utworze otwarcie hi hatu no i solo Adriana ze slidem!!
Shadows of the Valley - no niestety jestem tu na nie, jakoś nieciekawie i przeciętnie, nie ma na czym ucha zawiesić (najsłabszy obok The Great Mistake)
Tears of the Clown - całkiem dobry numer, nieźle go połamali rytmicznie, coś tekst nie zawsze leży z rytmem i melodią numeru, ale ogólnie to na plus, chyba jednak najsłabszy krótki numer na tej płycie
The Man of Sorrows - przeciętnie, po tym wolnym wstępie wchodzi niezły riff, ale Bruce się strasznie miota, refren trochę ratuje, kilka dorbych melodii około środka, klimatyczne outro, reasumując - raczej średniak
Empire of the Clouds - trochę pretensjonalny ten numer mimo wszystko, ale wstrzymam się jeszcze od osądu, bo straszliwie długi i nie miałem okazji bardzo dobrze go przestudiować.

cellman pisze:że podam przykład płyty która jest pięknie wyprodukowana i numery z niej całkowicie bronią się na żywo - '...Like Clockwork' Queens of the Stone Age.

Aż sobie z ciekawości puściłem ten album i strasznie się cieszę, że Steve nie poszedł tą drogą w kwestii produkcji

Na progarchives średnia 3,63/5 jak na razie głosowało 8 osób, nie jest to serwis dla fanów Heavy, więc nie spodziewajcie się tam cudów a za to niskich ocen niektórych albumów

http://www.progarchives.com/artist.asp?id=2629

Invader pisze:Na progarchives średnia 3,63/5 jak na razie głosowało 8 osób, nie jest to serwis dla fanów Heavy, więc nie spodziewajcie się tam cudów a za to niskich ocen niektórych albumów

http://www.progarchives.com/artist.asp?id=2629

Co to za strona? TFF nieco wyżej oceniają, a DOD i X Factor niżej.

Najciekawsze jest to, że nowe albumy mają tam praktycznie takie same oceny jak stare.

Stron dla fanów ambitniejszej odmiany rocka, głównie wszystkie odmiany proga itp.

death_busters pisze:

hipcio_stg pisze:TRATB może być o ustroju Francuskim gdzie rządzili komunisci z klerem. Tak mi się kojarzy, ale czy tak jest na 100% to nie wiem.

możliwe, że chodzi o książkę Czerwone i Czarne Stendhala...

Ja bym powiedział, że chodzi o grę w ruletkę. Zawołania "ooooo" to jęki rozpaczy po wypadnięciu zielonego "0"

Dejavu pisze:

cellman pisze:że podam przykład płyty która jest pięknie wyprodukowana i numery z niej całkowicie bronią się na żywo - '...Like Clockwork' Queens of the Stone Age.

Aż sobie z ciekawości puściłem ten album i strasznie się cieszę, że Steve nie poszedł tą drogą w kwestii produkcji

Ja wcale nie mówię, że miał iść tą drogą. Miał dopilnować dobrej produkcji. A '...Like Clockwork' lepij uważnie posłuchaj bo może to być płyta ostatnich 10 lat.

Recka z Teraz Rock, tak wiem, że był skan, ale zawsze to w elektronicznej wersji lepiej widać niż na fotce :

http://www.terazrock.pl/aktualnosci/czy ... aiden.html

Szajba pisze:poza tym zawsze mnie śmieszy ten argument.

Może śmieszyć, nie ma sprawy Mnie za to dziwi, że ludzie np. krytykują brzmienie słuchając skompresowanych plików z komputera. Przy kompresji czegoś "nie ma", co na płycie "będzie". Tak samo miks... przecież "proporcje" instrumentów mogą być nieznacznie inne i to już może zrobić różnicę... Wiadomo to są detale i niuanse, ale dla mnie na przykład dosyć istotne w odbiorze (i ocenie) danego albumu.

Dlatego tak ciekaw jestem brzmienia oryginału i lecę po CD jak najszybciej

Iron_Black pisze:Świetna płyta

W tym włąśnie sęk, że niezbyt.

Iron_Black pisze:Zjadanie własnego ogona, prostota itp itd blabla.

Takich zarzutów tutaj nie ma. Chodzi o raczej o przynudzanie i przewartościowane ego w połowie numerów.

Iron_Black pisze:TBOS mnie mega zaskoczyła - dla mnie najlepsza plyta ironow od 27 lat

I wy nazywacie mnie trollem XD

Iron_Black pisze:Jest mega równa, świetne kompozycje, wszystko przemyślanie

Nie, kilka, nie. Podkreślam: NIESTETY

Iron_Black pisze:Płyta ma to coś. To coś czego brakowało mi w TFF, AMOLAD, DOD

DoD nie brakowało niczego poza wywaleniem w cholerę kawałka nr 1.

Rewelacyjna płyta i zaskakująca! Wszystko w niej to co najlepsze w Ironach z poprzednich płyt słychać w nowym megaczadowym i świeżym wydaniu ! To tak pod koniec pierwszego słuchania ... !!!

cellman pisze:Ja wcale nie mówię, że miał iść tą drogą. Miał dopilnować dobrej produkcji. A '...Like Clockwork' lepij uważnie posłuchaj bo może to być płyta ostatnich 10 lat.

W porównaniu do tego co słyszę na tym albumie, The Book of Souls brzmi bardzo dobrze.

gumbyy pisze:Może śmieszyć, nie ma sprawy Mnie za to dziwi, że ludzie np. krytykują brzmienie słuchając skompresowanych plików z komputera. Przy kompresji czegoś "nie ma", co na płycie "będzie". Tak samo miks... przecież "proporcje" instrumentów mogą być nieznacznie inne i to już może zrobić różnicę... Wiadomo to są detale i niuanse, ale dla mnie na przykład dosyć istotne w odbiorze (i ocenie) danego albumu.

Nie do końca się zgodzę: przede wszystkim - pod słowem "brzmienie" można rozumieć i zwykle rozumie się nie tylko słyszenie wszelkich niuansów i tym podobnych spraw ale ogólny charakter brzmienia, ilość przestrzeni, ciężkość, głośność, efekty nałożone na brzmienie instrumentów, to czy całość brzmi nowocześnie, czy bardziej oldschoolowo - mnóstwo rzeczy, do których stwierdzenia nie trzeba słuchać muzyki z płyty, bo pewne cechy są widoczne od razu. Jeśli chodzi o kompresje - mp3 320 kbps czy pliki flac zapewniają taki poziom kompresji, że można się wypowiedzieć o ogólnym brzmieniu albumu bez większego problemu. Nie mówię rzecz jasna o śmieciowych jakościach bo tam faktycznie wszystko brzmi jak kupa. Nie popadajmy jednak w skrajności, bo mówienie, że pliki w wysokiej jakości jakoś mocno zmieniają brzmienie ze względu na to, że jest kompresja, to nieporozumienie, ponieważ są częstotliwości których wychwycenie jest przez ludzkie ucho niemożliwe, albo na granicy efektu placebo.
Ostatnia sprawa to to, na czym się słucha płyt. Bo jeśli ktoś słucha muzyki z płyty ale robi to np. na tanich Creativach czy innym sprzęcie niskiej jakości, to nawet ta jakość albumowa nie pomoże. I w kwestii odbioru muzyki to sprzęt jest o wiele bardziej istotny, niż to, czy słucha się z płyty czy z pliku flac na przykład.
To tyle odnośnie brzmienia. Również popieram kupowanie płyt i sam to robię - z powodu szacunku do artystów, z powodów kolekcjonerskich i dlatego, że to po prostu znacznie umila obcowanie z muzyką. Ale mówienie o wielkich różnicach między plikami wysokiej jakości a płytą to gruba przesada.

Dejavu pisze:jeśli ktoś słucha muzyki z płyty ale robi to np. na tanich Creativach czy innym sprzęcie niskiej jakości, to nawet ta jakość albumowa nie pomoże.

No ja słucham na "starych" klockach Technicsa + głośniki Tannoy.

Oczywiście, że mp3 320 to już niezła jakość i tutaj nie zaprzeczam. Ale w przypadku przedpremierowych wycieków nigdy nie ma pewności, że nawet takie mp3 pochodzi z "oryginalnego źródła". Bo równie dobrze może to być 2-3 razy kompresowane i w takim przypadku dużo niuansów "gubi się" po drodze.

Miazga, to chyba najlepsze określenie tej płyty. Co prawda nie wszystkie utwory mi podchodza, shadows i man of sorrows są dość średnie, ale pozostałe utwory są 9/10 albo 10/10. Denerwują mnie tylko te powtórzenia refrenów...ileż można śpiewać refren w końcówkach utworów? Płyta na podobnym poziomie co moje ulubione AMOLAD, i lepsza od TFF. 9.5/10