.:: SanktuariuM ::.

Mi niestety wychodzi, że każdy album wygrywa z Senjutsu. Nie chcę porównywać z takim No Prayer for Dying bo układ kompozycyjny utworów jest kompletnie inny ale też bez problemu wygrałby album z 1990 roku. Senjutsu to na dziś najgorsze co oni wydali i to już chyba się nie zmieni. Zwłaszcza, że od dwóch godzin widzę, że te utwory zaczynają jeszcze tracić z kolejnymi przesłuchaniami.

CzytojestNoweIM? pisze: ↑pt wrz 03, 2021 4:33 pm Mi niestety wychodzi, że każdy album wygrywa z Senjutsu. Nie chcę porównywać z takim No Prayer for Dying bo układ kompozycyjny utworów jest kompletnie inny ale też bez problemu wygrałby album z 1990 roku. Senjutsu to na dziś najgorsze co oni wydali i to już chyba się nie zmieni. Zwłaszcza, że od dwóch godzin widzę, że te utwory zaczynają jeszcze tracić z kolejnymi przesłuchaniami.

Ja rozumiem, że to nie jest płyta bardzo dobra a nawet nie do końca dobra ale serio kurwa X Factor, Virtual czy TBOS jest lepsze? Factor i Virtual to płyty, które brzmią jak by chłopaki byli na wiecznym kacu i nie mieli energii na nic a TBOS lepiej nie wspominać

Factor to jedna z najlepszych płyt Ironów, do której zawsze chętnie wracam w jesienno-zimowe wieczory.

Senjutsu po kilku godiznach o premiery już nie mam ochoty odpalać.

Serio kurwa są lepsze. A TXF to tak ze sto pięćdziesiąt razy.

Sign of the Cross to utwór mistyczny, monumentalny, 100% epik, nie ze względu na długość tylko charakter. Po skróceniu intra też ten utwór byłby epikiem, to nie jest tak jak z tymi wszystkimi słabiakami Harrisa z Senjutsu i nie tylko. Chciałbym takiego rockera jak Lord of the Flies, który jednocześnie ma tak bujający riff i świetne harmonie. Uwielbiam klimat Blood on the World's Hands, to jest właśnie klimat, coś niepokojącego, niebanalnego itd. Virtual XI to przyzwoity album heavy-metalowy, nic wybitnego ale fajnie się słucha. Z Dickinsonem na wokalu byłby dużo lepszy bo Blaze śpiewa tu już niestety fatalnie. Mimo to Como Estais Amigos wyprzedza o kilka długości wszystkie późniejsze ballady. Tu się Blaze jeszcze spisał dobrze.

Mam wrażenie, że Harris teraz te utwory nagrywa przy użyciu jakiegoś Magic Music Makera czy czegoś podobnego. Wszystkie pomysły brzmią jak typowa harmonia Iron Maiden, takie to jest przypadkowe i nic nie wnoszące.

Każdy ma swoje zdanie wiadomo ja przy Factorze mam ochotę się zabić przy Virtualu zacząć malować z nudów przy TBOS zabić wszystkich

Kurde, lubię erę reunion, ale ten album mnie mocno rozczarował. Nie mam ochoty go włączać.

To już drugie takie rozczarowanie w przeciągu roku. Ostatnia koncertówka Maiden to też tragedia.

:<

Mnie też rozczarował, a oczekiwania miałem bardzo niskie. Liczyłem na jeden świetny, jeden bardzo dobry i ze trzy dobre utwory. Dostałem jeden bardzo dobry (Parchment), jeden dobry ( tytułowy) i ze 2-3 niezłe (Stratego, Hell on Earth, względnie Days of Future Past). Do tego przynajmiej 3 kompletnie niesłuchalne (Time Machine, Lost in the Lost World, Darkest Hour).

Ja słucham ostatni raz i robię kilka miechów przerwy

Jestem po pierwszym przesłuchaniu i na razie odczucia są niezłe/mieszane. Są numery bardzo dobre, coś się tam w nich dzieje. Natomiast strasznie zamula ostatnia "święta Trójca" napisana przez Stefana. Już poprzednie jego "epiki" zaniżały ocenę płyty, ale tutaj chyba przebił sam siebie. W sumie te numery są całkiem niezłe, tylko tak ze 2 razy za długie.

Odezwę się po kolejnych dwóch-trzech odsłuchaniach.

Po pierwszym przesłuchaniu mogę powiedzieć, że ten album jest mroczny i przygnębiający. I, moim zdaniem, nie jest to wada. Nie brakuje tutaj konkretnych solówek, wokale Dickinsona są całkiem dobre, nietrudno też znaleźć chwytliwe riffy. Na razie daję 8/10, bo ogólnie słuchało się bardzo dobrze. Póki co moja kolejność wygląda tak:
1. Hell On Earth
2. TWOTW
3. Darkest Hour
4. Stratego
5. Lost In a Lost World
6. The Parchment
7. The Time Machine
8. Days Of Future Past
9. Senjutsu
10. Death Of The Celts

Pawlo84 pisze: ↑pt wrz 03, 2021 6:01 pm Po pierwszym przesłuchaniu mogę powiedzieć, że ten album jest mroczny i przygnębiający.

Właśnie strasznie mnie ciekawią tego typu opinie, bo według mnie ta płyta jest bardzo wesoła Co chwilę trafia się jakaś pogodna melodyjka albo wesoły Bruce (The Time Machine), które wprowadzają wręcz sielankowy klimat. Mrok słyszę na ten moment głównie w tytułowym i w Hell On Earth.

Mam teraz takie wrażenie po kilkunastu przesłuchaniach, szczególnie po analizie tekstów, że trzy utwory fajnie tworzą tak jakby „Trylogię Senjutsu” czyli Senjutsu, Stratego i Hell on Earth (myśle, że pasuje do Japońskiej historii, poza tym te trzy utwory łączą podobne motywy klawiszowe).
Jeszcze do tematyki wojny oczyścić zaliczamy Darkest Hour i Death of The Celts ale jakby inne epoki historyczne

remi pisze: ↑pt wrz 03, 2021 6:14 pm Mam teraz takie wrażenie po kilkunastu przesłuchaniach, szczególnie po analizie tekstów, że trzy utwory fajnie tworzą tak jakby „Trylogię Senjutsu” czyli Senjutsu, Stratego i Hell on Earth (myśle, że pasuje do Japońskiej historii, poza tym te trzy utwory łączą podobne motywy klawiszowe).
Jeszcze do tematyki wojny oczyścić zaliczamy Darkest Hour i Death of The Celts ale jakby inne epoki historyczne

Schizoid pisze: ↑pt wrz 03, 2021 6:05 pm

Pawlo84 pisze: ↑pt wrz 03, 2021 6:01 pm Po pierwszym przesłuchaniu mogę powiedzieć, że ten album jest mroczny i przygnębiający.

Właśnie strasznie mnie ciekawią tego typu opinie, bo według mnie ta płyta jest bardzo wesoła Co chwilę trafia się jakaś pogodna melodyjka albo wesoły Bruce (The Time Machine), które wprowadzają wręcz sielankowy klimat. Mrok słyszę na ten moment głównie w tytułowym i w Hell On Earth.

Ok, zgodzę się, że jest tu trochę melodyjności (w Hell On Earth też - śpiew Bruca w połowie utworu). Ale w połączeniu z tekstem nie jest to takie sielankowe. Gimme Hope Jo’anna Eddy Granta też wydaje się wesołym kawałkiem, ale jego treść temu przeczy.

No tak, ale jakby taka Mgła śpiewała o pięknie natury, to dalej byłoby to mroczne granie. Ba, gdyby The X Factor miał inną tematykę, to również wciąż byłby ponurą płytą.

Natomiast końcówka Hell On Earth jest dość mroczna i gniewna, chodzi mi o sam sposób śpiewania Bruce'a.

blackmailer pisze: ↑pt wrz 03, 2021 6:16 pm

remi pisze: ↑pt wrz 03, 2021 6:14 pm Mam teraz takie wrażenie po kilkunastu przesłuchaniach, szczególnie po analizie tekstów, że trzy utwory fajnie tworzą tak jakby „Trylogię Senjutsu” czyli Senjutsu, Stratego i Hell on Earth (myśle, że pasuje do Japońskiej historii, poza tym te trzy utwory łączą podobne motywy klawiszowe).
Jeszcze do tematyki wojny oczyścić zaliczamy Darkest Hour i Death of The Celts ale jakby inne epoki historyczne

A co w tym śmiesznego ?

Niby wszyscy wiedzieli, a jednak się łudziliśmy.

Ze starymi albumami jest tak, że pomimo upływu lat mogą kwalifikować się do elementu klasyki. Niektóre albumy imo zestarzały się po prostu źle pomimo pojedynczych perełek. Ten album jest taką kombinacją 'współczesnych' Maidenów, że po prostu przejdzie do historii i nawet nie będzie mu dane się zestarzeć.

Poprzednie płyty nie były olśniewające, ale można je czasem odpalić. Te kawałki są jak ksero ksera z ostatnich albumów.
Myślę, ze panom się już po prostu nie chcę. I nie ma co się dziwić. Ja tego od nich nie oczekuje. Nawet przez myśl mi nie przejdzie pójście na koncert z tym repertuarem. Wolę 10 raz usłyszeć na żywo Troopera na jakieś klasycznej trasie.

BTW niech w końcu zrobią trasę z BWN

W wolnej chwili napisałem nieco dłuższy tekst na temat płyty. Z góry uprzedzam, ma on pozytywny wydźwięk, więc malkontenci się nie zgodzą Jak ktoś chce poczytać, to zapraszam: https://www.facebook.com/permalink.php? ... 2902307476

Schizoid pisze: ↑pt wrz 03, 2021 8:24 pm W wolnej chwili napisałem nieco dłuższy tekst na temat płyty. Z góry uprzedzam, ma on pozytywny wydźwięk, więc malkontenci się nie zgodzą Jak ktoś chce poczytać, to zapraszam: https://www.facebook.com/permalink.php? ... 2902307476

Fajne, nie czytałem. 7/10.





A tak serio to ciekawie napisane. Gratki.