.:: SanktuariuM ::.

W końcu mam jedna z ulubionych płyt

Super! Mam z tej serii debiut Saxon, jedna z ostatnich fizycznie odtwarzanych przeze mnie płyt CD.

Świetna cena na From Fear to Eternity the Best of 1990-2010, 3 LP - 114,24:
https://www.amazon.pl/Fear-Eternity-Bes ... 8656?psc=1

A7X - A7X japan first press z obi oczywiscie i jakas mini ksiazeczka, jeszcze nie dosz,lo
A7X - tanktop the Stage na emp shop

DT - Sfam, podstawowe europejskie wydanie nowe w folii, bo tamto to był 1 egzemplarz tej płyty jaki kupiłem i juz zjechany strasznie, swoją droga DT wypuszcza box 12 cd od images do astonishing w tekturkach itd, ale raczej nie kupię, w każdym razie może być tak, że za jakiś czas będą wszystkie w tekturkach już normalnie wydane, wiec nie ma co czekac i tego sfam sobie wziąłem.

Nie lubię tekturkowych wydań tak bardzo, ale mnie ostatnio bardziej rozczarowało jak rozpakowałem jeden album wydany w digipacku i tam płyty włożone do tekturek są zamiast trzymać się na ząbkach.

Tekturki to zuo i bieda straszna, ale to zależy też od ceny i tego czy się wie co się kupuje Lata temu kupiłem za osiem dych albumy studyjne The Doors z Morrisonem w pudełeczku, wyszło naście zł za sztukę i w opisie było że to będzie tekturka. Bardzo spoko deal i byłem zadowolony. Natomiast niedawno wyszła najnowsza reedycja całej dyskografii Saxon, oczywiście kupiłem dla zasady całość, ale każda płyta była osobno po sześć dych i w opisie niby digi, a okazało się to tekturką właśnie i rozczarowanie ogromne. I tak bym kupił, ale gdybym wiedział to poczekałbym na jakieś promo, a nie wydawał prawie półtora koła na takie gówno.

Czasem niestety są albumy, które w inny sposób nie zostały wydane, ale kupiłem w zeszłym roku "Default Standard" na cd sprowadzone z Japonii i tak, nie jest to imponujące wydanie, cieniutki kartonik, obi jak to oczywiście bywa przy japońskich wydaniach, ale ta płyta jest tak fajnie zabezpieczona, nie jest włożona wprost w tę tekturę na goło, tylko schowana jest w oddzielną folię z takim obrusem po wewnętrznej (?) srebrnej stronie płyty, że lepiej tego materiału nie nazwę Myślę, że to lepsze rozwiązanie niż chować płytę bez żadnego zabezpieczenia prosto w taką tekturkę. I sam ten karton też jest schowany w folię zabezpieczającą, jeden czy dwa inne japończyki na CD też mi przyszły z folią, więc może to jakiś standard jest u nich.

I swoją drogą, rozumiem manię, ale ja jak mam całą dyskografię Judas Priest przykładowo na CD i parę tych albumów na winylu nawet to nie potrzebuję dodatkowo jakichś wymyślnych boxów z tymi samymi płytami, które tylko miejsce by mi zajmowały. Przyznam, że korciło mnie, by kupić 50 Heavy Metal Years dla paru koncertów i jakichś archiwalnych nagrań (o ile takie tam są), ale jak zobaczyłem, że to kosztuje jakieś 2,5k to mi się odechciało, a teraz na discogsie za ok. 2,8k najtaniej ten box lata.

I sam ten karton też jest schowany w folię zabezpieczającą, jeden czy dwa inne japończyki na CD też mi przyszły z folią, więc może to jakiś standard jest u nich.

Zdecydowanie jest to standard. To zresztą Japończycy wprowadzili na rynek wydania tekturowe wypuszczając różne serie wznowień tzw card sleeve edition. Tam jeszcze jest rozróżnienie na twarda tektura i miękka tektura. Pamiętam wydania płyt Focus w wersjach card sleeve - totalnie masywne tekturowe okładki oczywiście w foliach, same płyty w kopertach foliowych w środku bądź w takich kopertach materiałowych. Dla kolekcjonerów to były/ dalej sś fajne rzeczy .
Ja miałem swjoego czasu na kartonikach ze 1000 płyt. Ale z biegiem czasu łapałem się na tym, że te płyty jedynie na półkach stoją, żal było je otwierać ,a i ilość czynności do wykonania aby płytę wydobyć i do odtwarzacza wrzucić była całkiem spora. Poszły więc card sleeve w większości na handel a wróciły wydania pudełkowe.
Zreszta te wydania japońskie, tekturowe stały się bardzo chodliwym towarem do tego stopnia że sąsiedzi ze wschodu zaczęli własne edycje tych wydań wypuszczać. Zdarzało się że wypuszczali edycje japońskie, które w Japonii nie wyszły.... Przykładowo tak wyszedł np Iron Maiden. Świetnie wydane, gruba tektura, pełna dbałość o szczegóły czyli OBI, insert itd.....

Jeśli nie ma innego wydania to wiadomo że brać i nie narzekać, choć jakoś się z tym jeszcze nie spotkałem. Japoński standard uroczy, taki... japoński Z szacunkiem do płyty, w obrusiku, sweet Ja maniakalnie zbieram boxy w ogóle i wszelkie wydania Saxon w szczególności, więc z tego to wynika, ale poza tym też zazwyczaj mi jedno wydanie CD styka, a winyle kupuję od wielkiego dzwonu. Prawie trzy koła to konkretny pieniądz więc żal odpowiednio mniejszy, ale ja nie mogę przeboleć ostatniego boxa Saxon za trzy stówy. Wyprzedał się w pre-orderze w zespołowym sklepie, ale poprzedni walał się jeszcze długo i na wyprzedażach i nie sądziłem że kolejny nawet nie trafi do zwykłej sprzedaży.

Ogólnie sporo wydań teraz jest robionych na "odwal się". Np. ostatnie wydania Priest czy Linkin Park. Mam wersję "deluxe" tego drugiego. To chyba największa tandeta na mojej półce. Nawet Wreking Ball Springsteena w kartonie wygląda przy tym na porządne wydanie (i trzyma standard rozmiaru jewela).

Mi akurat wydanie deluxe "Invincible Shield" się podoba, tylko minusem jest to, że ta płyta też jest włożona w tekturę zamiast być trzymana na ząbkach. Na winylu mam normalne wydanie bez bonusów i też jest spoko imo, ale jak mam porównywać samą jakość tych wydań pod względem dynamiki czy generalnie dźwiękowym to CD wygrywa jeżeli mówimy o tym jednym albumie.

Trochę nowego hałasu do.sprawdzenia

A7X - A7X ,Amerykańskie pierwsze wydanie

nie ten temat, miało być w Teraz słucham

Mnóstwo dobrego, może ktoś też skorzysta - ja w końcu dorwałem dwa pierwsze boxy Mety w dobrej cenie.
https://muzyka.sklep.pl/promocje-2?campaign-id=14

Nightmare wersja warner bros, bedzie 5 wersja Nightmare, niby człowiek nie zbiera juz plyt, ale czasem cos uzupełnia w kolekcji

A7X - A7X, argentyńska i repress, kolekcja sie powieksza