Skoro dzięki tym "pozerom" poznałeś TotD, to przynajmniej skorzystałeśMr Jacq pisze:Pseudo fani/pozerzy, którzy myślą że znajomość jednego, góra dwóch całych kultowych albumów, a najczęściej paru popularnych kawałków usprawiedliwia negatywne opinie o całej twórczości danego wykonawcy. Sam się na takich natknąłem jeszcze w szkole "Iron, to Iron ale Bruce to tylko jedne numer godny posłuchania". Przez takich ignorantów po raz pierwszy usłyszałem ten utwór, a następnie już na własną rękę zapoznawałem się z resztą dyskografii Dickinsona. Po tym całym materiale, TOTD z pewnością nie jest moim ulubionym utworem, nie wiem czy jest nawet w pierwszej 10 - Brucea.
A sympatia do tego utworu nie ma nic wspólnego z pozerstwem - to po prostu najbardziej znany kawałek Bruce'a, jego odpowiednik dla Smoke on the Water albo Stairway to Heaven Nic dziwnego, że większość ludzi zna przede wszystkim ten numer. Osobiście pseudofanem na pewno nie jestem - słucham solowego Dickinsona od 1994 r., mam wszystkie albumy, byłem na koncercie promującym AoB w 1997 r. - a mimo wszystko TotD zalicza się wciąż do moich ulubionych utworów Bruce'a. Co oczywiście nie zmienia faktu, że inne kawałki na BtP tudzież pozostałych płytach są jak najbardziej godne zainteresowania (nie trawię tylko Skunkworks).Na marginesie: wersja Tribuzy strasznie ssie moim zdaniem. Bruce wypadł wręcz genialnie, ale całość jest za mocno "radio friendly" - te klawisze, delikatna perkusja, zagrywki gitarowe. Partia gitary zresztą skiepszczona okrutnie, aż nie mogłem uwierzyć, że to Roy Z gra, a nie jakiś powermetalowy młodzieniec.
