Fear Of The Dark - słaby album ??

[Dejavu]

Odnośnie brzmienia FF jaki element Ci najbardziej nie odpowiadał? Bo np. oprócz tego wspominanego ewidentnie zbyt wyciszonego sola w The Man Who Would Be a King to nie widzę jakichkolwiek nieprofesjonalnych fragmentów, bardziej po prostu upatrywałbym w tym kwestię gustu - brzmienie jest mało heavymetalowe i to fakt. Mnie się bardzo podoba że w brzmieniu gitar jest bardzo dużo przestrzeni, to się odbija kosztem ciężaru, ale to już kwestia tego co lubisz. Dla mnie nieprofesjonalnym podejściem są brzmienia tych wszystkich płyt które dotknęła choroba loudless war

Nie śledziłem wypowiedzi zespołu odnośnie brzmienia płyty, jakbyś mógł, to podrzuć jakąś wypowiedź Adriana w takim tonie jak przytoczyłeś - jestem zdziwiony, bo myślałem, że brzmieniowo jest to album najbardziej pod niego - ale to właśnie raczej były tylko moje domysły, bo nie śledziłem tych wywiadów.

Faktem jest, że FF to bodaj najmniej metalowo brzmiąca płyta IM i w temacie typowo metalowego brzmienia, zgadzam się że FotD brzmi dobrze.

[Nomadosław]

Brzmienie TFF akurat jest całkiem ok, gorzej z samymi kompozycjami. Jeśli chodzi o brzmienie jest to krok w dobrą stronę i z tym producentem wszystko co można osiągnąć. Jeśli na następnym albumie poprawią kompozycje, wrócą do szybszych solówek i ograniczą wolne intra to może być naprawdę dobrze.

[Saimon1995]

Brzmienie TFF akurat jest całkiem ok, gorzej z samymi kompozycjami. Jeśli chodzi o brzmienie jest to krok w dobrą stronę i z tym producentem wszystko co można osiągnąć. Jeśli na następnym albumie poprawią kompozycje, wrócą do szybszych solówek i ograniczą wolne intra to może być naprawdę dobrze.

Brzmienie jest takie sobie. Sam stwierdziłeś, że z obecnym producentem osiągnęli wszystko. Najwyższa pora, aby zacząć współpracę z innym, który wprowadzi nową jakość. Ciekawe czy Rick Rubin podjąłby się tego wyzwania?

[Nomadosław]

Ricka Rubina akurat bym nie chciał, ale np. Roy Z czy Andy Sneap jak najbardziej

Tyle, ze to bardziej kwestia kompozycji, poza tym Shirleya i tak nie wywalą, on już jest jak członek zespołu, będzie z nimi do końca

[krieg]

Patrząc na to co Rick zrobił na ostatnim albumie Black Sabbath to bym się nie obraził gdyby zajął się Maiden.

[Saimon1995]

Patrząc na to co Rick zrobił na ostatnim albumie Black Sabbath to bym się nie obraził gdyby zajął się Maiden.

Dokładnie. Ostatnia płyta Sabbath brzmi mocno i potężnie. Tak powinien brzmieć metal XXI wieku. Tylko, że IM są z roku na rok coraz bardziej leniwi (widać to po setliście) i raczej nie zdecydują się na krok do przodu i dalej produkcją będzie zajmował się Shirley, który niestety już nic nowego i świeżego nie wniesie.

Szybciej jak coś zatrudnią - wspomnianego - Roya Z. (ze względu na współpracę z Bronkiem).

[Dejavu]

Nowa płyta Black Sabbath faktycznie brzmi dobrze, ale po totalnej brzmieniowej wpadce jaką było Death Magnetic ja bym nie miał zaufania do Ricka Rubina.

Jeśli chodzi o produkcje i o muzykę, to nie zgodzę się, że nie robią żadnego kroku do przodu, nie chcę w tym momencie się spierać na temat jakości nowej produkcji i nowej muzyki (mnie się nowe albumy, z wyjątkiem AMOLAD, podobają) ale ciężko stwierdzić, że nie jest to krok do przodu, sądzę, że jest i to dość duży, a spora część fanów chciałaby zamiast kroku do przodu, krok do tyłu, najlepiej tak między 1982 a 1984, zarówno w warstwie brzmieniowej jak i muzycznej.

[Saimon1995]

Jeśli chodzi o produkcje i o muzykę, to nie zgodzę się, że nie robią żadnego kroku do przodu, nie chcę w tym momencie się spierać na temat jakości nowej produkcji i nowej muzyki (mnie się nowe albumy, z wyjątkiem AMOLAD, podobają) ale ciężko stwierdzić, że nie jest to krok do przodu, sądzę, że jest i to dość duży, a spora część fanów chciałaby zamiast kroku do przodu, krok do tyłu, najlepiej tak między 1982 a 1984, zarówno w warstwie brzmieniowej jak i muzycznej.

Może i robią (ja tego nie słyszę) postępy. Ale musisz przyznać rację, że odrobina nowości czyli wprowadzenie jakiejś osoby, z zewnątrz, która zajmie się produkcją dałaby nową jakość. Ja osobiście chciałbym, żeby wrócili do schematu krótkich piosenek z początku lat 80. Uważam, że mimo cofania się do przeszłości - byłby to krok do przodu. Krokiem w tył możemy uznać kolejny album, który będzie powielał pomysły z ostatnich lat.

[Dejavu]

Ja nawet się nie zastanawiam, czy bym wolał, bo wydaje mi się to raczej nierealne. A takie bardziej progresywne oblicze Maiden też lubię.
Tylko szczerze mówiąc, naprawdę nie spodziewałbym się, by zmiana producenta tak wiele przyniosła, to tylko moje przypuszczenia, ale wydaje mi się, że to nie jest zespół, który poddałby się wizji producenta i pewnie np. pomysły Steve'a odgrywają dużą rolę.

Uważam, że mimo cofania się do przeszłości - byłby to krok do przodu. Krokiem w tył możemy uznać kolejny album, który będzie powielał pomysły z ostatnich lat.

To nie krok w tył albo do przodu, a wyłącznie kwestia gustu, bo z jednej strony nazywasz powielanie pomysłów z ostatnich lat krokiem w tył, a z drugiej strony powielanie pomysłów sprzed dwudziestu (i więcej) lat krokiem do przodu. Kwestia gustu.

[krieg]

Osobiście jestem zmęczony progresywnym obliczem Maiden, nie obraziłbym się gdybym dostał album pełen krótkich, dynamicznych, typowo koncertowych utworów. Obawiam się jednak, że panowie są już nieco za starzy na stworzenie takiego materiału.

[Hospes]

Jeżeli na nowym albumie będą utwory tej klasy co np. "The nomad", "Ghost of the navigator", "Paschendale", "Montsegur", "Dance of death", "For the greater good of god", "The legacy", "The pilgrim", "When the wild wind blows", "Isle of avalon", "The talisman" to nie będę wcale narzekać na wzmożoną progresywność muzyków w ostatnich latach

[Dejavu]

Gdyby wyłączyć z tego grona kawałki z "A Matter..." to zgadzam się z Tobą w 100%

[krieg]

Jeżeli na nowym albumie będą utwory tej klasy co np. "The nomad", "Ghost of the navigator", "Paschendale", "Montsegur", "Dance of death", "For the greater good of god", "The legacy", "The pilgrim", "When the wild wind blows", "Isle of avalon", "The talisman" to nie będę wcale narzekać na wzmożoną progresywność muzyków w ostatnich latach

Nie uważam, że progresywne oblicze zespołu to zły pomysł, lubię ostatnie płyty Maiden ale już wystarczy muzycznych epików. Co za dużo to niezdrowo. Chciałbym dostać teraz album z pazurem, mocny, z przytupem i bardzo heavy. Brakuje mi utworów w stylu Quick... Prostych i bezpośrednich.

[Nomadosław]

Fugitive i Childhood's End na dziś dwa moje ulubione utwory na płycie, kiedyś szalałem za Afraidem, dalej go lubię ale jednak te dwa bardziej, mają na dziś dla mnie więcej do zaofeorowania

[Mr Jacq]

Fear był pierwszym albumem Maiden w początkach mojej przygody z Metalem, który pomiędzy katowaniem szlagierów Ironów, słuchałem od początku do końca. Do dzisiaj najbardziej wyczekuję momentu, kiedy pojawiają się pierwsze dźwięki Judas Be My Guide. To jeden z moich ulubionych utworów w ogóle, a z pewnością czołowy Ironów. To intro, ten feeling w odśpiewywaniu refrenu, i 80sowe brzmienie, niczym nie ustępujące Złotej Erze. Jeśli już o tym mowa, to od strony technicznej jeden z najlepiej brzmiących albumów Maiden. Poza tym, po osłuchaniu całego Ich dorobku niezliczone ilości razy, tą płytę można nazwać mianem uniwersalnej. Zespala sprawdzoną recepturę sukcesu Dziewicy w latach 80, i uzupełnia Hard Rockiem lat 90. Zamiast słuchać best ofa, często sięgam właśnie po Feara, bo na nim znajduję mix wszystkiego za co tak cenię ten Zespół.

[Deleted User 1499]

Tak mnie ostatnio naszło na brzmienie początkowych lat 90-tych u Maiden a więc No Prayer i Fear.
Fear of The Dark to świetna płyta ! Szkoda tylko że wyszła po Seventh Sonie i każdy oczekiwał kontynuacji lub płyty na podobnym poziomie a tu Maiden zaskaczyło takim czymś , powrót na stare śmieci ? Raczej jego próba i sądzę że dośc udana tyle że w troszkę progresywnym stylu ot taki Fear Is the Key czy The Fugutive. Płyty dość nierówna ale właściwie odkryłem że kiedyś co najmniej połowę płyty skreślałem i uznawałem jako jakieś odrzutki z No Prayer.
Teraz nadszedł czas aby docenić i ten krążek i zauważyć fajny klimat towarzyszący całej płycie - Luz i rock`and`roll na maxa i przede wszystkim bardzo ciekawe solówki , zmiany tempa.

[erosinho]

Swego czasu, jako kilkunastoletni młokos, uważałem ten album za perfekcyjny. Teraz jestem bardziej krytyczny. Przede wszystkim płyta jest bardzo nierówna. Obok kilku genialnych kawałków, jak Be Quick, ATSS, tytułowy, From here, Judas... jest niestety cała masa gniotów, z The Apparition na czele. Jakby zrezygnowali z 2-3 najsłabszych kawałków to ten album miałby znacznie wyższe notowania. Co nie zmienia faktu że płyty się fajnie słucha. Słychać, że zespół - chyba pod wpływem Bruce'a - postanowił coś zmienić. Sam Dickinson śpiewa inaczej niż na poprzednich albumach (za wyjątkiem No Prayer), oszczędza nam swoich operowych popisów wokalnych na rzecz szorstkiego, zadziornego rockowego wokalu. Tak na marginesie - FOTD i NPFTD to pod względem wokalnym moje ulubione płyty Ironów. Muzycznie też sporo zmian - takie kawałki jak Fear Is The Key, From Here...Chains Of Misery czy Weekend Warrior to nie są przecież typowo maidenowe utwory. No i świetne solówki - Dave przechodzi samego siebie, Janick dotrzymuje mu kroku i naprawdę miło się tego słucha.

[hipcio_stg]

Ja tam z Feara najbardziej to lubię okładkę. Album średni, choć o oczko wyżej od prayera.

[erosinho]

Pełna zgoda: okładka jest najlepsza ze wszystkich.

[Deleted User 2259]

IMO prawie każda okładka z lat 80 + The Tropper czy Aces High biją ją na głowę