.:: SanktuariuM ::.

a mi się coraz bardziej podoba ta płyta. all nightmare long hicior jest mocny chociaż i tak st. anger był lepszy

najlepsze wg mnie:

judas
just your life
suicide
BBaS
end of the line
nightmare

kolejnosc dowolna, dobra płyta!

Matek pisze:tak st. anger był lepszy

Jasne;]

W życiu bym nie przypuszczał że to napisze ,ale: Płyta naprawdę świetna,zdecydowanie najlepsza od czasów czarnej,a może i od czasów AJFA. Teraz jestem w staniu uwierzyć we wszystko:powrót Kiskego do helloween,zmądrzenie Rock n' Rolfa i Watersa a nawet w powrót Rainbow

Ja z oceną wstrzymam się do priemiery... Wtedy funkiel-nówka prosto z MM powędruje do mojego full wypasowego LG sprzed 80-ciu lat i po wysłuchaniu materiału w takiej jakości na jaką to zasługuje pokuszczę się o ocenę

Crazy_Sam pisze:Ja z oceną wstrzymam się do priemiery... Wtedy funkiel-nówka prosto z MM powędruje do mojego full wypasowego LG sprzed 80-ciu lat i po wysłuchaniu materiału w takiej jakości na jaką to zasługuje pokuszczę się o ocenę

Dokładnie, ale już teraz moge napisać, że album jest naprawde dobry - dużo zyskuje po którymś tam przesłuchaniu
That was just your life zajebisty, coś mi sie wydaje, że będzie openerem na trasie promującej DM

benedykt pisze:That was just your life zajebisty, coś mi sie wydaje, że będzie openerem na trasie promującej DM

a zaraz po nim Creeping Death i pół płyty stadionu zarżnięte

Drżyjcie narody! Stormowi ta płyta wpadła w ucho!

Żelazny pisze:

Matek pisze:tak st. anger był lepszy

Jasne;]

jasne. ja tam bardzo lubie st.angera. tytułowy np to jedeen z większych ich kilerów w całej karierze. dirty window zajebiste jest, tak samo invisible kid czy frantic. unnamed feeling jest świetne, all within your hands też. włąściwie tylko shoot me again, some kind of monster i sweet amber mi nie leżą.

Matek pisze:

Żelazny pisze:

Matek pisze:tak st. anger był lepszy

Jasne;]

jasne. ja tam bardzo lubie st.angera. tytułowy np to jedeen z większych ich kilerów w całej karierze. dirty window zajebiste jest, tak samo invisible kid czy frantic. unnamed feeling jest świetne, all within your hands też. włąściwie tylko shoot me again, some kind of monster i sweet amber mi nie leżą.

Podbijam. Twierdzę, że St. Anger jest świetną płytą, ale pod warunkiem, że nie patrzymy na nią przez pryzmat przeszłości Mety. Jeżeli ktoś tak patrzy to trudno się dziwić, że nie trawi Angerka. Odcinając przeszłość i słuchając owej płyty po prostu dochodzę do wniosku, że jest po prostu zajebista... kopie dupę i tyle ;]

dobry album, ale mam z nim problem taki, ze w calosci zwyczajne za dlugo sie ciagnie. Same kompozycje to dobre i mile dla ucha numery. Ale razem zbyt dlugo nagrzewaja sie i parzą. no i jak wiadomo bylo juz po pierwszym singlu, perkusja znow nabita do metalowej puszki, z ktorej to lars juz nigdy chyba nie bedzie w stanie jej uwolnic. Dodatkowo jeszcze postawiona przed wszystkmi. Ale generalnie fajna muze zrobili,wystarczylo troche ukrocic. oczywiscie DM>>>StA

Słucham kolejny raz i no nie ma bata, nie mogę tego ugryźć. Gdyby nie magnetyzm (:D) nazwy kapeli, dawno bym to olał. Jak StA zarzuca się robienie na siłę, tak tutaj to jeszcze bardziej wychodzi, tylko z drugiej strony (całe te powroty do korzeni- sytuacja jak z takim jednym zespołem, nieważne w sumie jakim). Zgadzam się z Matkiem, że StA była jakaś, tutaj nie ma niczego co mogłoby zaciekawić na dłuższą metę. StA to nie jest megafajna płyta, ale Frantic, tytułowy i UF zawsze będę lubił, a tutaj nawet nic specjalnie nie mogę wyróżnić. Wszystko gdzieś słyszałem, wszystko przelatuje. Resztę zarzutów z poprzedniego posta podtrzymuję, nie ma się co powtarzać.

na pewno w przypadku metallici dziala magnetyzm marki. to jak z mcdonaldem.

Cały album na stronie Metalliki.

The Day That Never Comes, po zobaczeniu teledysku nawet mi sie spodobał ten kawałek, chociaz sam teledysk kiepski, mogli zrobic lepszy obraz zwiazany z wojna w iraku

nie podoba mi sie nic na tej plycie tyle powiem

Świat się wali - podoba mi się ten album. Dobry jest ten album, oczekiwań nie spełnił bo ich nie miałem. Zaskoczyli mnie całkiem niezłą dawką thrashu i dobrego gitarowego grania. Nie jest to co prawda arcydzieło, ale na tle wtórnych młodych zespołów brzmi to dość świeżo i mnie kupiło. Teraz pozostaje kwestia czy szybko mi się znudzi, bo przesłuchałem tą płytę dopiero po raz piąty. Jedyne co mi się dłużyło to "Suicide & Redemption", połowa tego kawałka spokojnie by wystarczyła, a tak to męczą i męczą.

Na początku bez echa, nic po sobie nie pozostawił, bo tak to bywa jak album ma długie utwory. Ale słuchałam słuchałam słuchalam wiele razy, na słuchawkach nie przy kompie sobie przesłuchałam i jest znakomity . Może utwory przydługie (może chcieli na siłe dobić do płytowych 74 minut ), ale czuć to dopiero przy Judas Kiss. Bo w tym momencie mija ten czas że mi sie płyta stndardowo kończy, a tutaj jeszcze. Ale leci do końca i mnie nie nuży.
Jest bardzo przyzwoita, najlepsza od Czarnego, zasadniczo to jak sluchałam jej bardziej uważnie to właśnie z BlackAlbumem zaczęła mi się kojarzyć. Głównie wokalnie. James nie kaszani sprawy jak wydawało się po dwóch utworach co weszły do sieci najpierw. A na takich rzeczach jak brzmienie perkusji co tak narzekacie, to się nie znam i mi wogle ona tam nie wadzi :]. Mi tam wszystko fajnie gra i buczy. Solidną piątka z plusem za album :]

Dobra płyta. Słucha sie dobrze, ale miałam cichą nadzieję, ze po dnie jakim było dla mnie st. Anger odbiją się i zrobią coś co mnie z nóg powali. Szkoda, że tak się nie stało. Miejmy tylko nadzieję, że na tym nie poprzestaną.

Perkusja na tym albumie po prostu... jest I nic poza tym.