.:: SanktuariuM ::.

Saxon - Saxon

Wybierając nr 1 wahał bym się jeszcze ew. między "At the Heart of Winter", "Far Away from the Sun" i "Nemesis Divina". W sumie, jak by się zastanowić, to w każdej z ww. da się doszukać mniej lub więcej jakiś melodyjnych naleciałości z Maiden:-)

No rozumiem to. Cenię w black metalu melodię choć nie jest ona dla mnie najważniejsza w tym gatunku. Ale dorzuciłbym np. wspaniałą dwójkę Marduk.

God Dethroned - The Toxic Touch

Zdan pisze: ↑pn gru 13, 2021 10:54 am No rozumiem to. Cenię w black metalu melodię choć nie jest ona dla mnie najważniejsza w tym gatunku. Ale dorzuciłbym np. wspaniałą dwójkę Marduk.

Dwójka Marduka b. fajna. Ale w prywatnym rankingu stawiam wyżej 3, 4 i przede wszystkim 5. "Heaven shall burn..." i "Nightwing" to jednocześnie rzeźnia, niepowtarzalny, posępny klimat i jeden z najlepszych gardłowych w BM (oczywiście subiektywnie). No i teksty na "Nightwing" (w drugiej części) to też spory plus - można przyswoić trochę historii Rumunii;-)

Na "Panzer" imo szybkość i brutalność już nie idzie w parze z dobrymi pomysłami. Nie wracam do tej płyty zbyt często.

"Panzer..." to dla mnie przejaw wielkiego fucka w kierunku trendów "klawiszowych", "gotyckich" i "melodyjnych" w BM. Traktuję ją jako erupcję wściekłości i furii i jako taka jest znakomita

Saxon - Crusader

Apocrypha - The Forgotten Scroll

Niby sporo gitarowego tiru-riru ale mnóstwo też mocno bijących w łeb riffów i porządnego chłoszczącego power/thrashu. Bardzo dobry album!

Akurat Dissection te melodyjki podaje w bardzo przystępny sposób, nie gwałcą ucha, a to w blacku czasami niestety ma miejsce. I w sumie nie dziwi mnie, że to kapela, której słuchają osoby niezbyt lubiące black. Tak samo Rotting Christ.

Panzerfaust to dla mnie pierwsza w pełni enjoyable płyta blackowego Darkthrone.

Death - Human

Schizoid pisze: ↑pn gru 13, 2021 12:43 pm Akurat Dissection te melodyjki podaje w bardzo przystępny sposób, nie gwałcą ucha, a to w blacku czasami niestety ma miejsce. I w sumie nie dziwi mnie, że to kapela, której słuchają osoby niezbyt lubiące black. Tak samo Rotting Christ.

Panzerfaust to dla mnie pierwsza w pełni enjoyable płyta blackowego Darkthrone.

Fakt w Rotting Christ (i ogólnie scenie greckiej) i Dissection jest to wszystko podane bardzo sensownie. Co do Darkthrone to moja miłość do nich zaczyna się już od drugiego albumu i trwa nieprzerwanie. Uwielbiam ich wczesny sound - brudny, chamski, punkowy i pełen riffów ala Celtic Frost.

Zdan pisze: ↑pn gru 13, 2021 12:59 pm Darkthrone to moja miłość do nich zaczyna się już od drugiego albumu i trwa nieprzerwanie. Uwielbiam ich wczesny sound - brudny, chamski, punkowy i pełen riffów ala Celtic Frost.

Ja z kolei tylko "Soulside Journey" lubię i "Goatlord". Reszty w ogóle nie słucham.

Jedynkę Darkthrone też lubię ale lekko inaczej do niej podchodzę w kontekście dyskografii.

Frank Drebin pisze: ↑ndz gru 12, 2021 10:47 pm

Cold pisze: ↑ndz gru 12, 2021 10:23 pm
Dissection - Storm of the Light's Bane

Zakładam, że Dissection zaliczasz do tego 0,01% "słuchalnego" blacku ?

Zdecydowanie, uwielbiam tę płytę. Lubię symphonic black metal, być może ze wzgl. na melodyjki rodem z Ajron Mejden (jak z przekąsem pisze Zdan). Symfonicznego blacku zacząłem słuchać dwa lata po wydaniu "Storm of the Light's Bane", od genialnych "In Abhorrence Dementia" Limbonic Art i "Enthrone Darkness Triumphant" Dimmu.

W głośnikach:

Ja symfoniczny black metal uważam za chorobę, abominację i wrzód na tym gatunku. Na szczęście czas tej pomyłki przeminął