.:: SanktuariuM ::.

Sardi z Batumi pisze: ↑pt kwie 14, 2023 5:32 pm 72 seasons jest znakomite! Panowie już koło 60 ale wciąż pokazują jak się powinno grać metal. Nie mogę się doczekać koncertów w Amsterdamie, mam nadzieje ze zagrają całą płytę. Kręci się już 7 raz dzisiaj!!! WE NEVER QUIT WE NEVER STOP CAUSE WE'RE METALLICA

Sardi rum z colą smaczny i dobry?

Bardziej stawiam na butelkę 1906, która już zbyt długo stala na półce w alkoholowym

Zdan pisze: ↑pt kwie 14, 2023 5:45 pm

Sardi z Batumi pisze: ↑pt kwie 14, 2023 5:32 pm 72 seasons jest znakomite! Panowie już koło 60 ale wciąż pokazują jak się powinno grać metal. Nie mogę się doczekać koncertów w Amsterdamie, mam nadzieje ze zagrają całą płytę. Kręci się już 7 raz dzisiaj!!! WE NEVER QUIT WE NEVER STOP CAUSE WE'RE METALLICA

Sardi rum z colą smaczny i dobry?

Chyba tak, bo widać, że dużo poszło

Przesłuchałem 4 razy. Podtrzymuję opinię - bezpieczny, zaskakująco równy album, który fajnie przesłuchać w całości. Chyba najlepszy od Justice/Black.
Kawałki, które mi średnio siadły wczoraj - dzisiaj trochę zyskały, szczególnie Shadows Follow czy Too Far. Nadal nie rozumiem zachwytu nad ostatnim kawałkiem. Mogli z niego zrobić jakiś epik a tak to trochę rozwleczona heavy ballada 6 minutowa.
Świetnie wydany winyl, kocham żółty kolor i oprawę.
Zmieniłbym układ piosenek, uważam, że drugą stronę kasety/drugiego winyla powinno otwierać Lux.
Albumik 8/10. Co ciekawe, niektóre portale oceniają go gorzej niż Senjutsu :p
PR Zespołu fenomenalny, fajnie być fanem Mety w tych czasach pod tym względem. Z drugiej strony na albumie robili swoje i zero ballad po radio - to się ceni.

Takiego PRu chyba żaden inny zespół rockowy nie ma.

Nowy album IMO lepszy niż Hardwired, choć baaaaardzo ciężko było dotrwać do końca. Ma swoje zady i walety.

Plusy:
- niezła forma wokalna Hetfielda,
- parę przyzwoitych riffów i harmonii tu i ówdzie,
- nie tak tragiczne brzmienie, jak przewidywałem,
- w paru momentach czułem się, jakbym słuchał coś z czasów ...And Justice For All.

Minusy:
- dłużyzna - jakieś 20-25 minut powinno pójść do kosza; a ostatni utwór to już w ogóle dramat pod tym względem, przyprawia o mdłości,
- chujowy Lars, który bardzo zaniża poziom,
- nudny Kirk, który chyba ma wyjebane po prostu,
- kolejny album, na którym Trujillo jest tylko cieniem,
- totalny kogel-mogel kompozycyjnie - trochę heavy, trochę thrash, trochę jakiś rock/pop; zero konkretnej wizji i kierunku.

Po pierwszym odsłuchu nie ma tragedii. Zachwytu oczywiście też nie. Brakuje mi chwytliwości. Utwory dość podobne do siebie. Na plus, że jest to płyta metalowa, nie ma większych udziwnień. Niestety, wszystko leci równo, bez większych uniesień, ale i wpadek. Perka mi nie przeszkadza, brak fajnych solówek już tak. Największy plus, to wokal Jamesa, który śpiewa tak, jakby miał ze 20 lat mniej. Największy minus, oprócz wspomnianego braku przebojowości, to długość utworów. Zupełnie nieadekwatna, do ich zawartości. Podobny problem był na St Anger. Zresztą na następnych płytach też.
Podsumowując - wstydu nie ma, ale też niespecjalnie chce mi się tego słuchać drugi raz.

Akurat bas Roberta moze i gra prymy glownie, dublujac gitary, ale w miksie siedzi fajnie - Justice For TRU, jak najbardziej

Ja chciałbym, żeby ta płyta choć raz złapała mnie za gardło albo za głowę jakimś riffem, melodią, energią, czymkolwiek. Słychać, że to wszystko ładne, równe, zagrane przez profesjonalistów (poza tym dziadem Larsem) i totalnie aż za bezpieczne.

A moze by tak ankieta : Senjutsu vs 72 seasons, pewnie Maiden wygra, bo to forum Maiden, ale moze byc ciekawie.

A po co to komu, co te płyty mają ze sobą wspólnego stylistycznie, bo nie wiem?

Senjutsu lepsze, bo przynajmniej jestem w stanie wyobrazić sobie przesłuchanie go w całości

Ta płyta "musi" być bezpieczna, bo tak im się pewnie opłaca. Trafi w ten sposób do mas. To od wielu lat zespół "metalowo-popowy". Coś jak piwa koncernowe - podejdą prawie każdemu, bo są proste i "bezpieczne".

Ja odwrotnie - single z Sen wyraźnie dały mi sygnal - "tutaj STOP, Synu"

No, ale wiele zespołów gra bezpiecznie, a nie zawsze dla mas.

nugz pisze: ↑pt kwie 14, 2023 8:45 pm Ja odwrotnie - single z Sen wyraźnie dały mi sygnal - "tutaj STOP, Synu"

Właśnie dla mnie single z SJ są nawet niezłe, jedne z jaśniejszych momentów albumu, żadna rewelacja, ale ujdą

No ale można zagrać nawet już pal sześć bezpiecznie ale z jakimś wygarem, życiem, radością, mocą. Weźmy ten nowy Overkill - to przecież też bezpieczny krążek, bez wolt stylistycznych a ile tam ognia!

Piotr Lange pisze: ↑pt kwie 14, 2023 8:36 pm A po co to komu, co te płyty mają ze sobą wspólnego stylistycznie, bo nie wiem?

Poziom artystyczny i biedę kompozycyjną

Sadek pisze: ↑pt kwie 14, 2023 8:44 pm Ta płyta "musi" być bezpieczna, bo tak im się pewnie opłaca. Trafi w ten sposób do mas. To od wielu lat zespół "metalowo-popowy". Coś jak piwa koncernowe - podejdą prawie każdemu, bo są proste i "bezpieczne".

W punkt kolego, mizdrzą się do publiczki jak gwiazdy pop. Tego właśnie w Metallice wyjątkowo nie lubię. Metal ma sens jeśli jest niebezpieczny, nieco undergroundowy, taki "na bakier" z poprawnością polityczną. Metallica po "Czarnej" stała się odpowiednikiem U2, tylko z ciężkim brzmieniem. Oczywiście to wchodzenie w tyłek widzom/odbiorcom nie płynie ze szczerego serca, to im się zwyczajnie opłaca.

O, dobrze napisane.
Z drugiej strony nie dowiemy się, w jaką stronę poszedłby inny metalowy band po takim OMEGA-SUKCESIE KOMERCYJNYM jak BA. Nikt tego nie przebił.