.:: SanktuariuM ::.

Po prostu ich lepiej wylansowano, gdyby Geffen powiedział, "dobra lansujemy LA Guns" to dokładnie to samo mówiono by dzisiaj o debiucie LA Guns, płycie która zamiata Appetite pod dywan.

Też wolę jedynkę LA Guns ale to "Apetite..." był wydarzeniem muzycznym czy wręcz szeroko - kulturowym. Taki ostatni oddech "klasycznego" rocka, że tak się wyrażę. Dlatego o tym mówimy. Muzycznie to solidne wydawnictwo.

Ale tylko dlatego, że zadecydowali o tym jacyś ludzie spoza zespołu, w tym wypadku David Geffen i jego wytwórnia. Dzisiaj mówimy o tym jak o fakcie dokonanym, tak już się po prostu stało, ale bunt GNR był od początku wyreżyserowany. Myślę, że Axlowi się pogorszyło jeszcze przed wydaniem pierwszej płyty, jak im okładkę zamienili. Później poszło już z górki.

Vorgel pisze: ↑sob sie 31, 2019 12:37 pm Ale tylko dlatego, że zadecydowali o tym jacyś ludzie spoza zespołu, w tym wypadku David Geffen i jego wytwórnia. Dzisiaj mówimy o tym jak o fakcie dokonanym, tak już się po prostu stało, ale bunt GNR był od początku wyreżyserowany. Myślę, że Axlowi się pogorszyło jeszcze przed wydaniem pierwszej płyty, jak im okładkę zamienili. Później poszło już z górki.

Tego absolutnie nie neguję. Ktoś na górze stwierdził, że na G'n'R można zarobić potężną kasę i nie pomylił się. Axl okazał się medialnym samograjem. Podkreślam tylko, że to nie jest jakiś słaby album a kompozycje są wystarczająco nośne i hiciarskie. Bunt G'n'R wydał mi się zawsze sztuczny - moim zdaniem to oni zawsze byli skupieni na konsumowaniu panienek, linijek koksu i butelek Jacka.

W kategorii "kompozycje nośne i hiciarskie" było z 50 lepszych zespołów w tamtym okresie, ale to z GNR postanowiono zrobić rock and rollowych buntowników. Nawiasem mówiąc, żaden buntowniczy album nie trwa prawię godzinę. Chyba, że ktoś buntuje się przeciw słuchaczowi.

Cóż - najwidoczniej najlepiej się prezentowali/brali najmniej dragów/widzimisię wytwórni. Historię piszą zwycięzcy (co nie znaczy, że o przegranych należy zapomnieć)

Nie jest tajemnicą że Geffen szukał wśród młodych blondynów mogących stać się bożyszczami nastolatek. Natomiast nie rozumiał tych muzyków, ale wiedział co chce osiągnąć i uznał, że osiągnie to, jak pewne mechanizmy zostaną wprowadzone. One zostały wprowadzone i zadziałały, ale Axl uznał siebie za autentycznego buntownika, co o ile na początku było pod kontrolą (demolka studia MTV), później stało się problemem tłumaczenia Axla, a to z homofobicznych, a to z seksistowskich wypowiedzi. Nie dało się tego połączyć z liberalną rewolucją, więc postawiono na nim krzyżyk.

Vorgel, wiesz, że nie musisz pisać tego samego ciągle?

Czasem trzeba

Ja tylko wspomnę, że dzis rocznica wydania najlepszego popowego albumu ever - Michael Jackson wydał Bad

Michał pisze: ↑sob sie 31, 2019 11:47 pm Ja tylko wspomnę, że dzis rocznica wydania najlepszego popowego albumu ever - Michael Jackson wydał Bad

Wolisz Bad od Thrillera czy Off The Wall? :O

blackmailer pisze: ↑ndz wrz 01, 2019 12:00 am

Michał pisze: ↑sob sie 31, 2019 11:47 pm Ja tylko wspomnę, że dzis rocznica wydania najlepszego popowego albumu ever - Michael Jackson wydał Bad

Wolisz Bad od Thrillera czy Off The Wall? :O

Tak

Z tej trójki to tak:
Bad
Thriller
OTW

Ja mam na odwrót, może Thriller wymieniany z OTW, zależy od humoru

blackmailer pisze: ↑ndz wrz 01, 2019 12:07 am Ja mam na odwrót, może Thriller wymieniany z OTW, zależy od humoru

Tak czy siak wszystkie albumy to 9-10/10
Pozniej po bad zresztą też jest bardzo dobrze

Michał pisze: ↑ndz wrz 01, 2019 12:17 am

blackmailer pisze: ↑ndz wrz 01, 2019 12:07 am Ja mam na odwrót, może Thriller wymieniany z OTW, zależy od humoru

Tak czy siak wszystkie albumy to 9-10/10
Pozniej po bad zresztą też jest bardzo dobrze

To prawda, ale nie mają podjazdu

A słuchałes tych albumów wydanych po śmierci króla?
Jesli tak to jak oceniasz?
Ja nie sluchalem i nigdy nie mam zamiaru - aktywność Jacksona konczy się na This is it.
Reszta wydanych płyt to grzebanie i edytowanie rzeczy których Jackson wydać nie chciał, więc nie mam zamiaru tego słuchać.

Jeden numer znam, więc się nie wypowiem

The Number of the Beast, Paranoid i debiut King Crimson

Iron Maiden - The Number of the Beast
Metallica - Master of Puppets
Judas Priest - Screaming for Vengeance
Queensrÿche - Operation: Mindcrime

Z wymienionych: Number, RiP, Courts i Moving Pictures