.:: SanktuariuM ::.

Max323 pisze: ↑ndz mar 02, 2025 2:01 am Wygląda jak ten nowy Shrek.

Adk88 pisze: ↑ndz mar 02, 2025 2:05 pm Mam na sprzedaż dwa bilety na koncert Udo Dirkschneidera 6 marca w Krakowie. Niestety nie uda nam się przylecieć do Polski. Cena do negocjacji

etoo pisze: ↑ndz mar 02, 2025 10:22 pm Z czego może wynikać różnica w ilości piosenek między koncertem w Czechach(15 kawałków) a Chorwacji(20 kawałków) ?

Schizoid pisze: ↑czw mar 06, 2025 11:10 pm Kraków bardzo git

Supporty - no niestety, o ile All For Metal miało przynajmniej jakiś walor rozrywkowy, dzięki któremu zapamiętam ten występ ( ), o tyle Shi(f)tcrown było po prostu syfem. Zakopać 3 metry pod ziemią i zostawić tam na zawsze.

Udo - nigdy wcześniej nie widziałem, bo czy to pod szyldem U.D.O., czy Dirkshchneider, "wiertarka udarowa" nie gościła ostatnimi czasy na południu, a nie chciało mi się dla niego zasuwać kilkuset kilometrów. W końcu trafiła się okazja i to nie byle jaka, bo repertuar obejmujący całe Balls, czyli wg. mnie najlepszy album Accept z Udo na wokalu.
Zacznijmy od minusów: przede wszystkim dźwięk. 2 tygodnie temu w Studio Saxon zabrzmiał potężnie i selektywnie. Nie mogę tego powiedzieć o dzisiejszej sztuce. Po pewnym czasie albo się poprawiło, albo moje ucho się przyzwyczaiło, ale było zwyczajnie średnio - także w porównaniu do bdb nagłośnionego gigu Accept sprzed kilku miesięcy. Studio to ogólnie świetne venue, gdzie można naprawdę super nagłośnić koncert heavymetalowy i liczyłem na to, że dziś spotkam się z tym, co uznaję w przypadku tego miejsca za standard, ale niestety się zawiodłem. Idąc dalej: strojenie. Dirkschneider gra w obniżonym strojeniu, o czym wiem od dawna i podejrzewałem, że to może niekiedy doskwierać. No i o ile przez większość czasu nie miałem tego wrażenia, tak Midnight Mover w ogóle nie brzmiał jak Midnight Mover, Flash Rockin' Man też odstawał od tego, do czego przywykłem. No ale z wad to by było na tyle, bo sztuka naprawdę na bardzo dobrym poziomie. Na start mieszanka z wczesnych albumów Accept. Głównie hity, ale trafiło się też śpiewane przez Petera (co za zwierzę sceniczne!) Breaking Up Again. Petera ostatnio widziałem prawie równo 8 lat temu (3.03.2017), więc w ogóle miło było pod nim stać i go obserwować. Potem całe Balls to the Wall, które bujało należycie. Wiele numerów z tej płyty jest totalnie ignorowanych przez Wolfa i resztę, także super się złożyło, że Udo postanowił do nich wrócić. Turn Me On, Head Over Heels i Love Child chyba wygrały ten wieczór. Na koniec kolejna, krótsza tym razem, mieszanka "znanych i lubianych" numerów, łącznie z Princess of the Dark ( ) i energicznym Burning na finał. Myślę, że był to optymalny zestaw utworów na wieczór tego typu.
Sam Udo wypadł jak najbardziej spoko. Co prawda ma średnią prezencję sceniczną, jest dość statyczny, ale wokalnie udźwignął ten koncert. Jednocześnie mogę w końcu z czystym sumieniem napisać, że Accept>Udo, nie tylko pod kątem wokalu, ale w ogóle wszystkiego. Mark jest zwyczajnie lepszym wokalistą (a przecież różnica wieku jest praktycznie żadna), gitarowo Wolfa po prostu nie da się zastąpić, choć Rusek z farbowanymi włosami nawet robił jego pozy xD Na tym etapie chyba tylko nostalgia może przemawiać za preferowaniem Udo i jego oferty, chociaż ja uważam, że nie ma sensu wybierać między tymi zespołami i warto oglądać oba. Zwłaszcza, że jak już słusznie podniesiono, za chwilę w ogóle nie będziemy tego mieli. W sumie chętnie bym wpadł na kolejny gig Udo z innym materiałem, nawet autorskim, byle nie trzeba było za nim jeździć

Pozdrowienia dla Sardiego i Manicheana, z którymi jak zwykle dobrze się bawiłem.