.:: SanktuariuM ::.

Bo Adrian jest perfekcjonistą i dlatego nie nagrywa kupy na ostatnich albumach a Dave nagrywa i to straszną. Solo z For the greater jest taką kupą, że chyba ja już bym lepsze nagrał. Szkoda bo kiedyś Dave robił niezłą miazgę.

vyrus pisze:Solo z For the greater jest taką kupą

\umówmy sie cały AMOLAD to kupa

Jeżeli idzie o solówki to nie. Jako całości średnio się tego słucha, to fakt. Ale jeżeli przeanalizować osiągnięcia każdego członka po kolei, że się tak wyrażę, to nie. Adrian akurat nagrał tam bardzo rozsądne solówki, gra Nicko też na bardzo wysokim poziomie. Dave się skończył na BNW. Na DOD jeszcze nie było tak źle ale potem już kicha totalna

vyrus pisze: Solo z For the greater jest taką kupą

wszystko rzecz gustu, ja uwielbiam tą solówkę, ten album, a ten utwór to jeden z najlepszych dla mnie w całej dyskografii IM

AMOLAD i FTGGOG miażdżą Porównując AMOLAD i TFF próbę czasu w moim odtwarzaczu wygrał zdecydowanie ten pierwszy.
Z dwójki gitarzystów, o ile dokonania w latach '80 mogę uznać za porównywalne, to XXI wiek należy wg mnie do Adriana, który gra nie tylko ciekawiej, dokładniej, ale w dodatku zaczął modyfikować solówki. No i dużo bardziej przemawia do mojego ucha swoim brzmieniem H rulez! (poza tym lepiej prezentuje się wizualnie na scenie, hehe)

M.

Kupa to chyba po cieplym mleku a nie po przesluchaniu tego materialu .

Dla mnie AMOLAD jest właśnie takim zdechłym ciepłym mlekiem

Zajebiscie sie sluchalo tego numeru na pelnym ostrawskim stadionie .

Mam na mysli cały album

Frost No pisze:Zajebiscie sie sluchalo tego numeru na pelnym ostrawskim stadionie .

Trudno ocenić dźwięk, gdy stało się pod barierką na froncie 30,000 luda Kolorki i FTGGOG

Im dłużej słucham Iron Maiden tym bardziej Dave...Adrian ma trochę podobne podejście do muzyki co Bruce. Lubi różnorodność, eksperymenty, ja właśnie chcę by Iron Maiden to był taki sztampowy, do bólu klasyczny i wtórny heavy-metal. Dave może zagrać przeciętnie, ale nigdy nie będzie to zbyt oddalone od heavy-metalu. Niektóre eksperymenty Adriana uwielbiam np. praktycznie wszystkie zagrywki na Somwhere in Time, ale już solo w Lord of Light jest dla mnie niesłuchalne, cały charakter kompozycji Brighter than a 1000 Suns czy np. Killing Floor z Chemicala Bruce'a.
Dave to Dave, stary dobry miś panda, zawsze melodyjny, zawsze do przodu, teraz jest chyba najmniej słyszalny w tym nowym, poważnym, progresywnym Iron Maiden, mam wrażenie, że wstępuje w niego nowy duch na trasach historycznych gdzie grane jest stare Iron Maiden.
Zresztą jak to kiedyś mój szanowny kolega ujął " wiadomo, że Dave Murray to najwspanialszy gitarzysta jaki stąpał po ziemi, Adrian Smith to jedyna osoba godna patrzeć mu prosto w oczy "

To ja im dłużej słucham,to mam właśnie na odwrót.

Ja Adriana szanuję za to, że na każdej trasie stara się modyfikować swoje sola sprzed lat. I robi to w sposób przemyślany, widać że jest to dopracowane przed koncertem a nie improwizacja. Weźmy takie solo z SSOASS na tej trasie. Dave niestety nie jest w stanie powrócić do swojego poziomu sprzed lat i chociaż ostatnio cieniuje to i tak lubię go najbardziej z tego trio, za styl, niezwykle energiczne solówki z takim lekko bluesowym brzmieniem. Chociaż nie na wszystkich trasach było tak kolorowo.

jak dla mnie to improwizacja jest lepsza od trzymania sie kurczowo danej partii. Wtedy wychodzi jak dobry na prawde jest dany gitarzysta bo co to za problem cwiczyć coś i zagrać tak samo jak sie ćwiczyło sztuką jest coś zaimprowizować.

VeeKing pisze:jak dla mnie to improwizacja jest lepsza od trzymania sie kurczowo danej partii. Wtedy wychodzi jak dobry na prawde jest dany gitarzysta bo co to za problem cwiczyć coś i zagrać tak samo jak sie ćwiczyło sztuką jest coś zaimprowizować.

ja bym nawet powiedział że biegłe opanowanie sztuki improwizacji jest tym co odróżnia prawdziwych muzyków od zwykłych rzemieślników instrumentu.

Akurat w przypadku obu tych muzyków (Bogów!) nie ma z tym problemu.

http://www.youtube.com/watch?v=7vD6OimPl1U

Stawiam na Adriana, zdecydowanie ciekawsze są jego zagrywki. Dave leci po pentatonice niemal cały czas. Progi 12, 15, 17 na strunach e1 i h2 ma ograne niemiłosiernie. W zasadzie nawet jak nie jest się pewnym, jak Dave gra daną zagrywkę, to można strzelać, że z pewnością można ją zagrać po paru osłuchaniach w tych okolicach no i gra niemal cały czas tylko legato.

http://www.youtube.com/watch?v=aP1v8uHaSTA

Można odnieść wrażenie, że to ciągle ta sama solówka. Nawet do nauczenia się solówki Dave są łatwiejsze, bo oparte o te same patenty, czego nie można powiedzieć o solówkach Adriana.

Invader pisze:To ja im dłużej słucham,to mam właśnie na odwrót.

Ja mam tak samo. Gdy zaczynałem słuchać IM - Dave był dla mnie niekwestionowanym liderem i nokautował Smitha. A teraz? Na odwrót. Cieszą modyfikacje, które stosuje Adrian.

W czerwcowym Teraz Rocku rozmowa z Igorem "Iggym" Gwaderą, młodocianym gitarzystą Anti Tank Nun, a w niej:
- Powiedz mi, czy zawsze chciałeś zostać gwiazdą rocka?
- Pewnie zawsze odpowiadałem, że chciałbym być Dave'em Murrayem z Iron Maiden, bo już w przedszkolu byłem ich fanem.


www.youtube.com/watch?v=1pO4nOIy-FY
Fajnie grają. Swoją drogą Grupa 13 zupełnie się tutaj nie popisała, można by nawet rzec, że spieprzyli ten klip koncertowo.

Moje ulubione solówki Adriana:

Top 3:

1. Stranger <obie>
2. Evil
2. Wasted

Dave;a zrobię kiedy indziej, ale bankowo na 1 miejscu ta pierwsza z Powerslave, a do odkopania wątku zainspirowało mnie to video:

https://www.youtube.com/watch?v=4JVXRvJMTLU