.:: SanktuariuM ::.

No bo w sumie można, tylko w granicach przyzwoitości.

PanPrezes pisze:No bo w sumie można, tylko w granicach przyzwoitości.

No ale czy taką jest dawanie nowej płycie 10/10? Czyli płyta wybitna, ponadczasowa itp?

poczekamy gumbyy aż ty posłuchasz, i co powiesz Ja oceny całościowej albumu jeszcze nie wystawiłem, póki co dla mnie na równi z brave'm

Myśląc w ten sposób trzeba by zwlekać z każdą recenzją minimum dekadę od premiery. Ja myślę, że jeśli ktoś słyszał dużo rzeczy w podobnym stylu, jest w stanie wyczuć pewne symptomy przyszłej nieśmiertelności danego materiału i wtedy chyba może dać tą dychę.

sajki pisze:Tak? To poczytaj sobie komenty tuż po wyjściu TFF.
Nie chodzi o to żeby się nie zachwycać- każdy ma prawo do tego. Ale są to bardzo często opinie rzucane pod wpływem emocji, bo to nowy Maiden. Naprawdę nówka zasługuje na 10? To ile dać w takim razie 7 Synowi, albo SiT?

Trzeba dać im minimum 15 albo i 23 bo to ładna liczba. To jest to o czym również wspominałem, wielkie słowa o geniuszu rzucane pod wpływem gorących emocji. Niektórym polecam zimny prysznic. Czasem jak czytam niektóre opinię to mam wrażenie, że jestem na forum wyznawców nie zaś fanów IM. Jednakże aby nie było, leci kolejny odsłuch i mi się podoba, to naprawdę dobry album.

Mikojaski pisze:poczekamy gumbyy aż ty posłuchasz, i co powiesz

oby do środy

Sam jestem cholernie ciekawy tej płyty... i nie mam pojęcia w którą stronę u mnie pójdzie Bo z tego co poczytałem, co usłyszałem od znajomych to może być różnie. Kilka osób (takich których gust muzyczny w miarę znam) bardzo mocno "zjechało" ten album (a na przykład bardzo lubi Motorhead), a kilka było w miarę zadowolonych. W środę się lekko rozjaśni

Myśląc w ten sposób trzeba by zwlekać z każdą recenzją minimum dekadę od premiery. Ja myślę, że jeśli ktoś słyszał dużo rzeczy w podobnym stylu, jest w stanie wyczuć pewne symptomy przyszłej nieśmiertelności danego materiału i wtedy chyba może dać tą dychę.

słuchając przykładowo IESF, czy imperium, jest w stanie się to wyczuć. Ale to tylko moja opinia

PanPrezes pisze:Myśląc w ten sposób trzeba by zwlekać z każdą recenzją minimum dekadę od premiery. Ja myślę, że jeśli ktoś słyszał dużo rzeczy w podobnym stylu, jest w stanie wyczuć pewne symptomy przyszłej nieśmiertelności danego materiału i wtedy chyba może dać tą dychę.

Nie trzeba czekać dekady, ani nawet pół roku. Wystarczy poznać dany materiał i "umiejscowić" go w odpowiednim miejscu.

krieg pisze:To jest to o czym również wspominałem, wielkie słowa o geniuszu rzucane pod wpływem gorących emocji. Niektórym polecam zimny prysznic. Czasem jak czytam niektóre opinię to mam wrażenie, że jestem na forum wyznawców nie zaś fanów IM. Jednakże aby nie było, leci kolejny odsłuch i mi się podoba, to naprawdę dobry album.

Dokładnie, o to chodzi

To zdecydowanie NIE JEST PŁYTA dla miłośników pałowania się Motorhead, dla zwolenników bardziej wyrafinowanego grania - jak najbardziej.

To zdecydowanie NIE JEST PŁYTA dla miłośników pałowania się Motorhead, dla zwolenników bardziej wyrafinowanego grania - jak najbardziej.

Ten fanatyzm wśród wyznawców Maiden jest też źródłem skrajnie negatywnych opinii (the thin line between love & hate ). Wielu ludzi przed premierą tworzy swój własny obraz tego jak powinna wyglądać nowa płyta, a później gdy rzeczywistość odbiega od ich wyobrażeń, to wylewają wiadra pomyj, nawet nie słuchając dokładnie.

Gumbyy, myślę, że płyta Ci się spodoba. Ale nie będzie mowy o zachwycie, może momentami. Uważam tak, bo widzę że jesteś raczej z tych trzeźwo myślących.

Ja w ogóle nie rozumiem porównywania tej płyty do np 7 Syna , może porównacie do debiutu ? Śledząc historię tego zespołu i widząc jak się zmienił na przestrzeni tylu lat , trzeba naprawdę mieć bujną wyobraźnie żeby wymagać tego co grali bagatela 27 lat.
Dla mnie ocena 9/10 jest jak najbardziej na miejscu i ten album na nią zasługuję. A to że 7 Syn czy Somewhere... ma podobną to co z tego ? Zarówno tamte jak i ta są dla mnie tak samo ciekawe więc nie rozumiem problemu.
Bo pomnik dostał wysoką notę to nowość już nie ma takiego prawa tak ?

sekcjazwlok pisze:Ja w ogóle nie rozumiem porównywania tej płyty do np 7 Syna , może porównacie do debiutu ? Śledząc historię tego zespołu i widząc jak się zmienił na przestrzeni tylu lat , trzeba naprawdę mieć bujną wyobraźnie żeby wymagać tego co grali bagatela 27 lat.
Dla mnie ocena 9/10 jest jak najbardziej na miejscu i ten album na nią zasługuję. A to że 7 Syn czy Somewhere... ma podobną to co z tego ? Zarówno tamte jak i ta są dla mnie tak samo ciekawe więc nie rozumiem problemu.
Bo pomnik dostał wysoką notę to nowość już nie ma takiego prawa tak ?

Bardzo mądrze napisane.

Płyta ma się podobać słuchaczowi, i tyle. Widzę, że niektórzy tutaj zmieniają opinię nt. TBoS pod wpływem bardziej krytycznych postów na forum (a niektórzy otwarcie się do tego przyznają!), jakby sami nie potrafili wyrobić własnego zdania. Zupełnie tego nie kumam.

Jeśli uważasz, że na tyle zasługuje, to spoko.

sekcjazwlok pisze:Ja w ogóle nie rozumiem porównywania tej płyty do np 7 Syna , może porównacie do debiutu ? Śledząc historię tego zespołu i widząc jak się zmienił na przestrzeni tylu lat , trzeba naprawdę mieć bujną wyobraźnie żeby wymagać tego co grali bagatela 27 lat.
Dla mnie ocena 9/10 jest jak najbardziej na miejscu i ten album na nią zasługuję. A to że 7 Syn czy Somewhere... ma podobną to co z tego ? Zarówno tamte jak i ta są dla mnie tak samo ciekawe więc nie rozumiem problemu.
Bo pomnik dostał wysoką notę to nowość już nie ma takiego prawa tak ?

Ot i cała prawda!

sajki pisze:Tak? To poczytaj sobie komenty tuż po wyjściu TFF.
Nie chodzi o to żeby się nie zachwycać- każdy ma prawo do tego. Ale są to bardzo często opinie rzucane pod wpływem emocji, bo to nowy Maiden. Naprawdę nówka zasługuje na 10? To ile dać w takim razie 7 Synowi, albo SiT?

Naprawdę? Już mi się rzygać chce tym argumentem z 7 Synem. Większość z nas poznała ten album jako kultowy, po wielu, wielu latach od wydania i tratuje to jako arcydzieło, bo każdy tak powiedział. Zgadzam się, album (jak na Maiden) jest wybitny, ale tak jak niektórzy piszą, w dniu premiery też nie bylo na jego temat samych ochów i achów i pojawiały się pewnie dziesiątki takich osób jak Ty co krzyczały "NAPRAWDĘ? 7 SYN ZASŁUGUJE NA 10? TO ILE DAĆ W TAKIM RAZIE TNOTB?!?!" . Prawda jest taka że ten wasz kultowy Siódmy Syn panowie ortodoksi, ma jednego z największych gniotów Maiden - Can i Play with Madness. Utwór robiony typowo po to by lizać dupę stacjom radiowym i Amerykańcom. I co? Dalej przegenialny album? Jakbym tak chciał, to mógłbym z każdego albumu wyciągnąć (na siłę) gniota i przedstawić go w złym świetle.

Mam wrażenie, że niektórzy nie potrafią spojrzeć trzeźwo na całą sprawę. Jak Moherowe berety, które mają ryty mózg i spróbuj im coś powiedzieć, co choć jest prawdziwe i wydaje się oczywiste, nie zgadza się z ich światopoglądem. Od razu cię zjadą i będą bronić swojego bez jakiejkolwiek krzty autorefleksji. Tak postrzegam tych wszystkich, co tu się pienią, bo komuś się może nowy album podobać bo "HURR DURR SIÓDMY SYN KLASYKA< TYLKO ŁON MOŻE MIEĆ OCENĘ DZIESIĘĆ!!!".

Ja się cieszę, że Maiden grają to co grają. Że w końcu, od czasu DOD, wydali płytę, na której czuję ich polot i radość do grania. Panowie długo eksperymentowali - przykładem 3 ostatnie płyty, ale teraz wreszcie weszli na właściwe tory, połączenie ich wszystkich pomysłów. TBOS jest wypadkową klasycznego Maiden i dorobku muzyków z ich solowych karier. Jak dla mnie, chociażby kawałkiem tytułowym, otwieracjącym i zamykającym wyznaczyli kolejny punkt zwrotny swojego grania i płytę można stawiać na równi z innymi takimi punktami - TNOTB, SSOASS, The X Factor i Brave New World.

Dla mnie dycha.

sajki pisze:Jeśli uważasz, że na tyle zasługuje, to spoko.

Oczywiście że zasługuję , bo wciąga , pozostaje w głowie , po prostu się podoba. A to że gdzieś tam w dyskografii są takie rodzynki jak Somwehere czy Syn , to nie wpływa to na moją ocenę i nie przeszkadza mi że TBOS ma taką samą oceną jak np POM.
Nie ma co się o to kłócić bo zawsze będzie to temat sporów. Najważniejsze jest to że panowie trzymają poziom i nie robią z siebie pośmiewiska , w tym albumie czuć dalej klimat Maiden i za to szacun.

Może i ja się nie znam, ale chyba to dosyć naturalna kolej rzeczy, że nowy album wywołuje emocje przy pierwszym odsłuchaniu. Przy siódmym i czterdziestym drugim również. No ale jeżeli muzykę (powtarzam, muzykę!) też trzeba brać na chłodno, bez żadnej ekscytacji, bez żadnych emocji, niczym komunikat o następnym przystanku w autobusie, to, no cóż. Przykro mi bardzo, ale ja tak nie umiem. Bez emocji to ja mogę robić zakupy w Tesco (no chyba, że jakaś promocja, to już co innego ).
Owszem, z perspektywy czasu zapewne i moja ocena ulegnie zmianie - na lepsze lub na gorsze, pewne kawałki mi się znudzą, w pewnych wyczuję analogię do poprzednich utworów i stwierdzę, że "przecież to już było", a pewne mi się spodobają jeszcze bardziej. Ja się żadnym wybitnym recenzentem nie czuję i mam święte prawo się tą płytą jarać.

Pozdrawiam,
M.

flightoficarus pisze: Owszem, z perspektywy czasu zapewne i moja ocena ulegnie zmianie - na lepsze lub na gorsze, pewne kawałki mi się znudzą, w pewnych wyczuję analogię do poprzednich utworów i stwierdzę, że "przecież to już było", a pewne mi się spodobają jeszcze bardziej. Ja się żadnym wybitnym recenzentem nie czuję i mam święte prawo się tą płytą jarać.

Otóż widzisz, według niektórych tu forumowych ekspertów - Ty na pewno jarasz się tyko dlatego, że nowe. To nic, że kawałki zapadają w pamięć, mają wiele świetnych melodii, a EotC to nowość w muzyce tego zespołu. Zapamiętaj, Tobie się podoba tylko dlatego, że nowe i nie może podobać bardziej, bo 27 lat temu wyszedł Siódmy Syn i tylko on może mieć miano najlepszej płyty.