.:: SanktuariuM ::.

Stefan twierdzi, że scena jest gotowa, podobnie jak setlista - zamierzają zagrać parę kawałków, których nie grali przez pewien czas (ok, bez kpin plizzzz, wiem co nasuwa się pierwsze na myśl), ale także kilka takich, których fani mogliby nie spodziewać się usłyszeć. HMMM
A dla koneserów ponowna zapowiedź drugiego albumu British Lion, tym razem pod koniec roku, wówczas to planują także jakąś trasę w listopadzie.

M.

Z tego co zrozumiałem (Harris jakimś slangiem leci) scena jest zupełnie nowa, głównie oparta na motywach z gry. W 2019 zagrają w innych miejscach - ale nie zdradził konkretnie gdzie. Mówił, że nie będzie to typowy retro tour, raczej mix różnych rzeczy. Cześć fanów domaga się starych utworów, ale liczna publiczność wielu nowszych, w tym z ostatniego albumu.

Harris od zawsze mówi beznadziejnie. Mógłby się nauczyć, kurde, udzielać wywiadów bardziej godnym językiem. Nie rozmawia z kumplami w londyńskich dokach...
Mówił, że setlista będzie zawierać głównie starszy materiał, przy czym co to znaczy starszy - ten sprzed 10 lat też już jest starszy... Sam się wahał. Co do publiczności to - nie po raz pierwszy - stwierdził, że nie rozumie tych, którzy nie chcą widzieć koncertów z nowymi kawałkami, bo przecież to nowe kawałki pchają rzecz stale do przodu. Ale to w kontekście minionej trasy BoS mówił. Zdradził, że nic szczególnie go nie nudzi, a szczególnie lubi grać TETMD. (kiedyś wymieniał HBTN, ale teraz jakoś darował sobie wspominanie o tym kawałku )
Stwierdził też, że pewnie byłby w stanie zagrać z BL przed występem Maiden, bo kondycyjnie dałby radę. Chociaż tego nie bierze w ogóle pod uwagę. Pewnie tak na wyrost chlapnął, bo co wieczór by przecież nie podołał. Natomiast pojawienie się na jednym festiwalu i zagranie w różne dni - jest realne.

M.

a nie, przepraszam, wspomniał "Hallowed" zaraz po TETMD

Dejavu pisze: ↑czw lut 22, 2018 6:46 pm
Rozumiem co masz na myśli, ale akurat w tym przypadku chodziło mi wyłącznie o brzmienie na żywo. Studyjnie też nie chciałbym żadnych remasterów, bo w ogóle nie przepadam za ideą remasterowania wszystkiego co się da, a poza tym brzmienia Seventh Sona czy Somewhere in Time są niepodrabialne i grzebać w nich nie ma sensu, nie ma czego poprawiać.

Mi też chodzi o brzmienie na żywo. Zauważ, że LAD i kawałki grane w tym czasie brzmią inaczej niż na historycznych trasach 2005, 2008 i późniejszych. Teraz już tak nie brzmią. Nie chodzi, że gorzej. Chodzi o to, że inaczej. Niby podobnie ale nie to samo. Podobnie z numerami z czasów SiT i SSOASS. Gdzieś wyparował ten duch Martina Bircha i realizatorów koncertowych z lat 80. To po części sprawa samych muzyków, którzy zmieniali przez lata wzmacniacze, a po części też sprawa tych całych realizatorów brzmienia, którzy też się zmieniali. Teraz mam wrażenie, że jest najgorszy. Na pewno głuchy. Nie wierze, że nie można na koncertach przy obecnej technologii nagłośnić dobrze takiego zespołu jak Iron Maiden. Nie wierzę.

Po prostu kiedyś była młodzieńcza radość i spontan. Teraz jest już obowiązek i normalna praca. To co kiedyś było normalne, dzisiaj już nie uchodzi No i nie da się ukryć, obecnie wszystko już jest ugrzecznione i nie ma miejsca na jakieś szaleństwa.

Pierre Dolinski pisze: Mi też chodzi o brzmienie na żywo. Zauważ, że LAD i kawałki grane w tym czasie brzmią inaczej niż na historycznych trasach 2005, 2008 i późniejszych. Teraz już tak nie brzmią. Nie chodzi, że gorzej. Chodzi o to, że inaczej. Niby podobnie ale nie to samo. Podobnie z numerami z czasów SiT i SSOASS. Gdzieś wyparował ten duch Martina Bircha i realizatorów koncertowych z lat 80.

Prawda. Dla mnie brzmienie wspomnianych SiT i SSOASS jest niedoścignione, natomiast pozostałe albumy najbardziej lubię w wersjach live od powiedzmy, powrotu Dickinsona do zespołu. Ile osób tyle opinii.

Dodałbym również, chociaż to szczegół, że jeśli ktoś zwraca uwagę na szczegóły to zobaczy, że Dave i Adrian coś czasami kombinują brzmieniowo albo zmieniają pewne szczegóły w solówkach. Czasem na lepsze, czasem na gorsze, ale ja takie szczegóły doceniam, bo siedzę trochę w graniu, więc lubię takie niuanse. Samo nagłośnienie koncertów to już inna sprawa.

Ale od Reunion brzmienie zespołu na żywo stało się wyraźnie cięższe. Wcześniej dwie gitary, teraz trzy (hyhy - teraz - od 18 lat...) przy czym Adrian zmienił styl i robi dużo "mięcha". To już nie ten sam zespół. Porównanie Troopera 1985 i współczesnego jest najlepszym przykładem. Wg mnie ten pierwotny brzmiał lepiej, harmonia dwóch gitar była idealnie zbalansowana, a teraz jest misz-masz. Na trzy gitary lepiej brzmią utwory skomponowane po Reunion, bo to w nich naturalne. Ale stare wolę po staremu

M.

Dejavu

O ile Smith cokolwiek by nie zagrał, gra w sposób wysmakowany, to Murray jako gitarzysta miewa dołki i to spore, bo zdarzały mu się koncerty na których solówka do TNOTB była w większości jednym długim dźwiękiem pasującym do utworu jak długie, niekontrolowane sprzężenie....

Różnie bywa, w końcu to tylko ludzie, choć jak słucham ostatniej koncertówki, to bardzo często instrumenty chodzą imponująco. Miałem parę razy wrażenie, że grają lepiej niż w przypadku studyjnych pierwowzorów.

Oficjalne koncertówki są dopieszczane do granic. Mówimy raczej o tym co słyszymy na żywo, bądź z nieoficjalnych nagrań.

RALF pisze: ↑czw lut 22, 2018 9:54 pm Różnie bywa, w końcu to tylko ludzie, choć jak słucham ostatniej koncertówki, to bardzo często instrumenty chodzą imponująco. Miałem parę razy wrażenie, że grają lepiej niż w przypadku studyjnych pierwowzorów.

Postprodukcja Panie, postprodukcja

Ja tam nie widzę różnicy w jakości wykonań między oficjalnymi wydawnictwami, a nieoficjalnymi nagraniami. Wiele razy słuchałem koncertu z Wrocławia i wiele utworów wykonali tam lepiej niż na Live Chapters, z innymi koncertami jest pewnie podobnie. Nie sądzę, żeby robili dogrywki w studio. RiR jest w całości nagrane na żywo, co można łatwo zweryfikować porównując wydawnictwo z telewizyjnym bootlegiem, a na Flight 666 z kolei jest masa błędów, które za pewne zostały by wyeliminowane, choćby dość chamskie walnięcie się Adriana w solówce z Aces High.

A nie zauważyłeś na żadnym oficjalnym video, że koleś raz jest ubrany inaczej a po chwili inaczej, albo że zmienia mu się instrument w trakcie numeru?
Numerki związane z podmienianiem drobnych detali audio i video są w tym biznesie powszechne.

To video to dla mnie taki official bootleg.

Nie piszę o stronie wizualnej, bo wiadomo, że miesza się ujęcia z różnych koncertów, co daje często dość komiczny efekt. A podmiana drobnych detali audio, a dogrywanie partii w studio to dwie różne sprawy, ale nawet w to nie chce im się chyba za bardzo bawić. Na koncertówkach jest po prostu dość dużo oczywistych błędów, które zostałyby w takiej sytuacji poprawione.

A jednak w historii rocka działy się takie rzeczy i nie sądzę, by Iron Maiden nigdy tego grzechu nie popełnili.

A to na pewno, nikt nie jest nieskalany, tylko to raczej nigdy nie należało do ich specjalności. Nawet niektóre płyty nagrali niechlujnie w studio, więc tym bardziej nie widzę sensu w przesadnym lukrowaniu koncertówek.

PanPrezes pisze: ↑czw lut 22, 2018 10:39 pm RiR jest w całości nagrane na żywo, co można łatwo zweryfikować porównując wydawnictwo z telewizyjnym bootlegiem

O ile pamiętam, to konfrontując bootleg z DVD, można wychwycić takie rzeczy, jak kopiuj-wklej refrenów i parę innych ciekawostek.

Tak, ale te refreny zostały nagrane na koncercie. Harris mówił w wywiadzie, że po prostu w złej jakości nagrali publiczność i czymś musieli wypełnić luki.