.:: SanktuariuM ::.

Pisałem kiedyś o problemach Virtual:
1. Fatalnie brzmi
2. Niekończące się refreny w Don't Look i Angel oraz wieśniackie klawisze w tym drugim
3. Blaze mniej tu pasuje niż na Faktorze

ALE nadrabiają te wady same kompozycje, które są naprawdę świetne. Uważam, że większość z nich na najnowszych albumach by świeciła niczym diament pomiędzy zwykłymi kamieniami. Takiego otwieracza, z takim kopem jak Futureal Maiden nie miało od czasów Wicker Mana. When Two Worlds albo absolutnie fantastyczny i zupełnie niedoceniany Educated? Znakomite numery.Jestem pewien, że jeszcze lepiej by było gdyby śpiewał Dickinson, na Faktorze niekoniecznie. Po stokroć wolę sobie odpalić Virtaula niż którąkolwiek z trzech ostatnich zamulających płyt.

Nie lubię rerecordów, ale Virtual z Brusem to jest coś co chciałbym usłyszeć.

Taki Clansman na koncertach sprawdza się świetnie. When Two Worlds Collide też pewnie by nieźle zabrzmiało.

No i Futureal z Brucem wypadał świetnie

Saimon1995 pisze: ↑śr maja 11, 2022 7:02 am 30 lat temu ukazał się album "Fear of the Dark"

Bardzo dobry, równy album. Zawsze go lubiłem i nie do końca rozumiałem krytykę. Po latach, na chłodno 8/10.

remi pisze: ↑śr maja 11, 2022 8:46 am

Saimon1995 pisze: ↑śr maja 11, 2022 7:02 am 30 lat temu ukazał się album "Fear of the Dark"

Bardzo dobry, równy album. Zawsze go lubiłem i nie do końca rozumiałem krytykę. Po latach, na chłodno 8/10.

Jest świetny, chyba najlepszy z duetu Janick/Dave jeśli chodzi o solówki.

Drugi najlepszy album Maiden w latach 90tych.
Ostatnio wróciłem do niego po długiej przerwie i dobrze siadł.

Usunąłbym z programu 4 kompozycje i dostalibyśmy idealny album - klasyk.

Z tym, że równy to bym nie przesadzał.
Ma kilka słabych utworów, ale ogólnie na plus.

Happy Birthday Darek! Aż sobie zaraz puszczę, jeden z moich ulubionych albumów Maiden, uwielbiam słuchać w całości. Odnoszę wrażenie że tak jak Janusze mają w zwyczaju wywoływać na koncertach kawałek tytułowy, tak "znawcy" mocno nie doceniają całego albumu.

Dobry album. Przede wszystkim jest na nim mój ulubiony rocker, który, niestety, nigdy nie był grany na żywo - Judas Be My Guide.

Pawlo84 pisze: ↑śr maja 11, 2022 11:48 am Dobry album. Przede wszystkim jest na nim mój ulubiony rocker, który, niestety, nigdy nie był grany na żywo - Judas Be My Guide.

Oj tak, genialny numer!

MaidenFan pisze: ↑śr maja 11, 2022 10:35 am Z tym, że równy to bym nie przesadzał.
Ma kilka słabych utworów, ale ogólnie na plus.

Zgadzam się. To jest dobry album, na którym obok świetnych utworów (Judas, tytułowy, Afriad, Childhood's, Be Quick), są mielizny (np. Weekend Warrior).

Ja bym powiedział, że jest właśnie bardzo NIErówny. Obok Powerslave chyba najbardziej.
Ale solo Janicka w WL to chyba najlepsza rzecz, jaką zagrał.
Ostatnio się nawet zastanawiałem czemu Maideni nie poszli w kierunku BQOBD i nie nagrali całej takiej płyty, szybkiej i agresywnej, mieliby swojego Painkillera. Myślę, że mogłoby być mega ciekawie.

Moim zdaniem jest równy, szczególnie z perspektywy czasu. Jest wybijający się strzał, chyba ostatni taki utwór w karierze IM, czyli Be Quick, a cała reszta jest solidnym, rock'n'rollowym graniem a la lata 90. Nie licząc otwieracza, który może mocno zmylić odbiorcę. Chyba najlżejszy i najmniej metalowy album Ironów. Tytułowy, Fear of the Dark, to ta sama metalowa kategoria co Nothing Else Matters, czyli niby jest ciężkie granie, ale tak nie do końca.

Jak przystało na kinder metala, w owym okresie był to mój ulubiony krążek Maidenów. Dzisiaj solidny i miły środek zestawienia.

No nie, tam jest kilka utworów słabszych. Przynajmniej Apparition i Weekend Warrior są do wywałki. Wtedy mamy solidny album na 10 utworów. Ewentualnie dodatkowo Chains i Wasting Love i mamy bardzo dobry album

To pierwszy album, który słyszałem (moja znajomość z Maiden zaczęła się od Be Quick, kupili mnie od pierwszych krzyków i dźwięków ), więc również ostro go katowałem. Dzisiaj rzadziej, ale chętnie do niego wracam.

Pierwszy album Maiden, który kupiłem tuż po premierze. Pamiętam, jak z wypiekami na twarzy słuchałem go raz za razem.Duży sentyment.

Teraz, tak na chłodno, rzadko do niego wracam w całości. Ten album jest właśnie bardzo nierówny i zgodzę sie z tym, co napisał jeden z przedmówców - jakby wyrzucić ze 3-4 słabizny (a bez problemu takie by znalazł) to powstałby świetny album.

No ja bym wyrzucil Apparition, Weekend Warrior i Fugitive i by był album lux.

Chyba nawet sobie taki złożę na Spotify

A mnie najbardziej wkurzają utwory pod AC/DC: Weekend Warrior, The Apparition, From Here... Reszta jest zajebista i niedoceniona. Pamiętam, że 30 lat temu ten album mnie zmiażdzył - zwłaszcza po kiepskim i kartonowo brzmiącym "No Prayer...". Jak zobaczylem i usłyszałem na MTV video "Be Quick...", kopara na ziemi. Szkoda, że brzmienie jest, jak dla mnie, za bardzo wypolerowane.

Geri666 pisze: ↑czw maja 12, 2022 9:09 am No ja bym wyrzucil Apparition, Weekend Warrior i Fugitive i by był album lux.

Chyba nawet sobie taki złożę na Spotify

Takich fillerów jest kilka, bo jakby zabrakło np. Chains of Misery albo Childhood's end, to płyta też by wiele nie straciła.

Pod tym kątem FotD przypomina mi trochę DoD - sporo zajebistych numerów i także niestety sporo wypełniaczy.