.:: SanktuariuM ::.

Ja mam to samo, a nowego albumu oczywiście dalej nie słuchałem, więc jest co najmniej 3 userów tutaj.

AncientMariner pisze:Co do dłużyzn to ewidentnie taką jest The red and the black. Widać tutaj przepaść między innymi załogami, a Maiden. Słychać, że Maiden to nie Fates Warning czy też Dream Theater i nie potrafi skomponować tak długich utworów jak choćby Dream w Learning to Live, Lines in the Sand albo Scarred.

Nie przesadzałbym z tym DT. Maiden przynajmniej ciągle mają płyty na poziomie, z której każdy malkontent wyciągnie 1-3 utwory, które na pewno mu się spodobają. DT od 2002 roku nie wydał ani jednej przyzwoitej płyty i jest to raczej rock regresywny, niż progresywny . DT to dopiero zjada własny ogon. Nie bez powodu podałeś utwory z płyt z lat 90'

Sam zjadzasz ogon , ostatnie 2 płyty są zdecydowanie lepsze niż te 2 ostatnie z MP .Ale ostatni wielki arcy poziom to był faktycznie SDoIT, może w przyszłym roku wyjdzie godny następca, więcej szczegółów niebawem.

Zeby nie offtopować czy ma ktoś werjse deluxe i standardową jest jakaś różnica w książeczce ?

dostoevsky pisze:

nurni pisze:Nareszcie zaczynają się pojawiać jakieś w miarę urealnione oceny tego albumu i głosy rozsądku. W skali 1-10 jest tyle miejsca, że przyznawanie temu albumowi (tak naprawdę całkiem dobremu) 9-10/10 to trochę nieporozumienie, bo oznacza to że KAŻDY numer jest idealny.

Niekoniecznie, na TNOTB, Powerslave, SiT czy X Factor nie każdy numer jest idealny moim zdaniem, co nie przeszkadza mi i innym w wystawieniu tym albumom bardzo wysokich not.

Kwestia podejścia - moje jest takie, że 9-10 to naprawdę dla czegoś wyjątkowego - począwszy od kompozycji, przez aranż i nagranie, na realizacji i produkcji kończąc.
Żeby był punkt odniesienia - w kategorii IM / BD, dla mnie osobiście istnieje tylko jedna dziesiątka - The Chemical Wedding, tzw album kompletny pod każdym względem.

Tak zastanawiam się, czy gdyby nazwać te oceny, to jaki miałoby to wpływ na ich przyznawanie
np

10 idealnie
9 doskonale
8 świetnie
7 bardzo dobrze
6 dobrze
5 przyzwoicie
4 nieźle
3 słabo
2 żałośnie
1 kompromitacja

dostoevsky pisze:(...)czyli duża radość z muzyki i niemożność oderwania się od albumu. Czy to przypadkiem nie jest najważniejsze?

Jak najbardziej tak

Dejavu pisze:Tak, ale co ciekawe mówił to o ile dobrze pamiętam w odniesieniu do kawałka tytułowego w którym takich zabiegów nie słychać. Co do długości utworów - ciekaw jestem jaka część osób piszących tego typu opinie po prostu nie lubi i nie ma cierpliwości do muzyki w której dominują długie utwory, a jaka część to ludzie którzy lubią takie granie, ale nie w wykonaniu Maiden. Bo wydaje mi się (być może mylnie) że duża część tych osób to ludzie którzy takiej muzyki zwyczajnie nie lubią i nie słuchają.

Mam bardzo dużo cierpliwości do długich utworów, o ile jest w nich coś co utrzyma na nich moją uwagę. Uwielbiam numer tytułowy, powala mnie 'Empire...', ale w epikach Steve'a słyszę już za dużo....fragmentów epików Steve'a

nurni pisze:
(...)
Tak zastanawiam się, czy gdyby nazwać te oceny, to jaki miałoby to wpływ na ich przyznawanie
np

10 idealnie
9 doskonale
8 świetnie
7 bardzo dobrze
6 dobrze
5 przyzwoicie
4 nieźle
3 słabo
2 żałośnie
1 kompromitacja

Z jednym zastrzeżeniem: przy każdej ocenie musiz dodać "jak dla mnie". I tu leży sedno sprawy. Każdy ocenia wg własnego gustu i rezerwowanie przej "Pawła" oceny 9/10 dla albumu doskonałego dotyczy tylko i wyłącznie doskonałego w jego własnym mniemaniu i nie daje prawa do krytyki "Jaśka", który dał 4/10. Co najwyżej do dyskucji.

Wyliczyłem średnią z wszystkich dotychczasowych ocen według ankiety i wychodzi 8.83/10. To jest najbliżej "obiektywizmu na ten moment.

gumbyy pisze:

Dejavu pisze:ciekaw jestem jaka część osób piszących tego typu opinie po prostu nie lubi i nie ma cierpliwości do muzyki w której dominują długie utwory, a jaka część to ludzie którzy lubią takie granie, ale nie w wykonaniu Maiden.

Hmm... dziwna teza... ja słucham takiej muzyki, która mi się podoba. Bez znaczenia czy to są długie, czy krótkie utwory.

Chodzi o to, że niektórzy wolą bardziej zwarty materiał bez jakichkolwiek hm... progresywnych wpływów. Dla osób o takim guście prawie wszystko może się wydawać wydłużone i rozwleczone do granic możliwości. Widzę to wśród moich znajomych z którymi rozmawiałem o TBOS i kiedyś o wcześniejszych albumach. Ludzie o guście bardzo mocno zorientowanym na klasyczny metal zazwyczaj nie lubią tych płyt z kolei ludzie którzy bardziej od klasycznego metalu lubią Rush, Genesis, Pink Floyd, Dream Theater itd. (bynajmniej nie porównuję stylu Maiden do tych kapel, bo to coś mocno innego) podchodzą do tych "dłużyzn" z o wiele większą sympatią. Po prostu, może niektórzy zwyczajnie nigdy się do takiego grania nie przekonają i zawsze będzie się im wydawać wydłużone na siłę i nudne.

Invader pisze:Sam zjadzasz ogon , ostatnie 2 płyty są zdecydowanie lepsze niż te 2 ostatnie z MP .Ale ostatni wielki arcy poziom to był faktycznie SDoIT, może w przyszłym roku wyjdzie godny następca, więcej szczegółów niebawem.

Zeby nie offtopować czy ma ktoś werjse deluxe i standardową jest jakaś różnica w książeczce ?

Ja powiedziałbym, że Dream Theater faktycznie zjada własny ogon ale przy tym nagrywa wciąż dobre płyty. Fakt, to co jest na ostatnich albumach nie jest odkrywcze, ale nie trzeba grać odkrywczej muzyki, wystarczy żeby była dobra. Imo w przypadku DT zdecydowanie jest.

Clanowy pisze:

nurni pisze:
(...)
Tak zastanawiam się, czy gdyby nazwać te oceny, to jaki miałoby to wpływ na ich przyznawanie
np

10 idealnie
9 doskonale
8 świetnie
7 bardzo dobrze
6 dobrze
5 przyzwoicie
4 nieźle
3 słabo
2 żałośnie
1 kompromitacja

Z jednym zastrzeżeniem: przy każdej ocenie musiz dodać "jak dla mnie". I tu leży sedno sprawy. Każdy ocenia wg własnego gustu i rezerwowanie przej "Pawła" oceny 9/10 dla albumu doskonałego dotyczy tylko i wyłącznie doskonałego w jego własnym mniemaniu i nie daje prawa do krytyki "Jaśka", który dał 4/10. Co najwyżej do dyskucji.

Oczywiście, że to był tylko mój przykład. Posługiwanie się skalą, gdzie i '9' i '4' zarówno dla 'Jaśka' jak i 'Pawła' oznacza coś innego, mija się z celem.

Jestem po pierwszym odsłuchu. I na razie nie mam nic więcej do powiedzenia jak to, że na emeryturę to Panowie się nie wybierają. Nie spodziewałbym się że mogą jeszcze nagrać album z takim "powerem". Na poważniejsze opinie potrzebuję więcej czasu, bo jeszcze nie ochłonąłem. Jak na razie, to ta płyta jest genialna.

I tylko pytanie: Czy Oni się kiedyś skończą?

Co do cyferek, to ja od lat na serwisie recenzuję płyty według skali:
0-1 - dno
2-3 - słabo
4-5 - przeciętnie
6-7 - dobrze
8-9 - bardzo dobrze
10 - wybitnie

No i wiadomo, że np. 8 to taki bardzo dobry z "minusem", a 9 to z "plusem".

Jestem w końcu w trakcie pierwszego przesłuchania (Empik w końcu dał radę) i jak na razie co mogę powiedzieć - tak płyta brzmi! Nie ma tak jak na AMoLaD, że po kilkunastu minutach miało się dosyć słuchania. Teraz po godzinie chce się tylko więcej Równo, bez żadnego rozczarowania, ale i też bez żadnego kawałka, na który od razu zareagowałbym "o ku... ja pier... jakie to zaj..." (tak jak w przypadku Lord of Light albo The Talisman przy ostatnich płytach) . Zobaczymy co z ostatnim przeepikiem i jak album będzie brzmiał po kilku i przede wszystkim kilkunastu razach. Pierwsze wrażenie - bardzo na plus!

Fanom proga chyba bardzo podszedł ten album, nie tak dawno średnia 3,53 a teraz już 4,11 co jest prawie najlepszą średnią jeśli chodzi o ich albumy, dodatkowo na samym dole 3 recenzje.3/5, 4/5 i 5/5

http://www.progarchives.com/artist.asp?id=2629

Mr. M pisze:Nie ma tak jak na AMoLaD, że po kilkunastu minutach miało się dosyć słuchania.

Mr. M pisze:bez żadnego kawałka, na który od razu zareagowałbym "o ku... ja pier... jakie to zaj..." (tak jak w przypadku Lord of Light (...))

Trochę się to kupy nie trzyma.

Nie rozumiem tego czepialstwa AMOLAD, toż to świetny album, zdecydowanie lepszy od FF. Najnowszy powoli do AMOLAD się zbliża w moim prywatnym rankingu.

krieg pisze:Nie rozumiem tego czepialstwa AMOLAD, toż to świetny album, zdecydowanie lepszy od FF. Najnowszy powoli do AMOLAD się zbliża w moim prywatnym rankingu.

Ja broniłem, bronię i zawsze będę bronił AMOLAD, bo dla mnie to nadal świetny album, najlepszy po BNW po reunion (chociaż The Book of Souls na równi, ale potrzebuje jeszcze czasu, aby być pewnym jego miejsca ).

A The Book of Souls, aby nie robić offtopa, dalej kopie tak, jak w tamtym tygodniu. Świetny krążek, który - jak na razie - kompletnie się nie nudzi. Wręcz przeciwnie. Grzechem byłoby nie wcisnąć "repeat" przy obu płytach.

krieg pisze:Nie rozumiem tego czepialstwa AMOLAD, toż to świetny album, zdecydowanie lepszy od FF.

Mam tak samo... to jeden z moich ulubionych albumów IM

gumbyy pisze:

krieg pisze:Nie rozumiem tego czepialstwa AMOLAD, toż to świetny album, zdecydowanie lepszy od FF.

Mam tak samo... to jeden z moich ulubionych albumów IM

Dokładnie tak, to doskonały przykład płyty, która wymaga od słuchacza czasu oraz uwagi ale odpłaca z nawiązką poświęcenie. Mam cichą nadzieję, że najnowszy krążek również wytrzyma próbę czasu ale o tym pogadamy za jakieś dwa lata

Matek pisze:Swoją drogą to ciekawie się zrobiło, największy komplement dla nowych utworów Maiden to porównanie ich do solowej twórczości Dickinsona

AoB, tCW i ToS to najlepsze albumy, jakie Bruce w życiu nagrał - co w tym dziwnego?

krieg pisze:Nie rozumiem tego czepialstwa AMOLAD, toż to świetny album, zdecydowanie lepszy od FF. Najnowszy powoli do AMOLAD się zbliża w moim prywatnym rankingu.

+1

Słucham już płyty od piątku po 2 razy dziennie mniej więcej, łącznie 8 razy całość słuchałem. Jutro zrobię sobie przerwę, żeby odpocząć trochę i chyba pojutrze po jednym przesłuchaniu będę gotów się wypowiedzieć nt. albumu. Poszczególne utwory również ocenię ale to może jeszcze po kilku przesłuchaniach. W każdym razie jest tak, jak sądziłem - album zyskuje z czasem, choć podtrzymuję tezę, że jest dość trudny i nie każdemu może się spodobać. Jak dla mnie to nie wszystko jest tu idealne, aczkolwiek płyta jako całość, jest b.dobra. Szczegóły pojutrze