.:: SanktuariuM ::.

Invader pisze: ↑pn mar 04, 2019 2:12 pm do kiedy glos za 2011?

do czwartku, do wieczora.

Chyba nie muszę pisać, że największą sensacją jak i niespodzianką tego rocznika (nie wiem czy nie całego tego survivoru od początku) jest Riot i "Immortal Soul". Nie spodziewałbym się w życiu, że ta płyta zostanie zwycięzcą 2011 roku. Na serio, podliczałem i nie wierzyłem. Sam dałem 10 punktów na 10 możliwych tej płycie, ale żeby zaszła aż tak wysoko....
Pierwsze 4 miejsca ogólnie bardzo zbliżone do siebie punktami.
Na głosy na 2012 czekam do wtorku, do południa.

Mnie bardzie zaskoczyło 4 miejsce Arii. Po tym albumie się tego nie spodziewałem. Zwycięstwo Riot bardzo fajne. U mnie też był w czołówce.

Feniks Arii to świetna płyta. A Riot jak najbardziej zasłużył na nr 1. Bo jak nie oni to kto ? Chociaz Anthrax i Saxon był blisko.

Pozytywny szok z RIOTem )

Szok to jest Aria. Radziecki metal z pretensjami bawarskimi

Kurde zapomnialem o Riot ale na szczescie nie odbilo się to na wyniku. Jedynie szkoda że Hammerfall i Iced Earth nie moga coś sie przebić

od ich najlepszych płyt minęło 10 i więcej lat

Riot to płyta wybitna. Czapki z głów, u mnie na 1 miejscu.

Znów pierwsze trzy miejsca niemalże tyle samo punktów. Kreator tylko jednym punktem wygrał z Overkill. Elegancko, że Destruction i Angel Witch znalazły się w pierwszej dziesiątce. Chociaż biorąc pod uwagę ilość tytułów, to zbyt dużo punktów już nie trzeba, żeby wejść do najlepszej dziesiątki.
Na głosy za 2013 rok czekam do niedzieli, do poludnia.

Ta beznadziejna płyta Blejza wyżej niż Unisonic? Żarty

Z tego co pamiętam wywaliłem Unisonic ze swojej listy, zamiast niego dałem Tankard.

Znowu przegapiłem termin. Tego Blejza nie powinno tu być. Zdecydowanie najsłabszy z jego albumów. I przesunąłbym Stalingrad na pierwsze miejsce.

Spoko, na Blind Rage sobie odbijemy

Dużo, naprawdę dużo potrafię zrozumieć i jestem tolerancyjny, ale jak widzę, że ktoś wyżej stawia pseudo wytwory może i owszem - zasłużonych zespołów - ale jednak pseudo płyty takie jak Shadowmaker i Lord of Steel nad wspomniany Unisonic czy Accept to nie wiem co myśleć. Płyty których same kapele się chyba wstydzą.

Wyjaśnienie jest proste. Nie sposób przesłuchać wszystkiego, co w danym roku ukazuje się w szeroko pojętym rocku. Niektórzy czekają na nowe płyty swych ulubionych zespołów. I nawet, jeśli płyty te okazują się słabszymi, to słuchano ich pewnie przez setki godzin. A wtedy zauważa się "plusy dodatnie". Przykładowo: Virtual XI to wg mnie bardzo słabiutka rzecz. Pewnie powstało w tamtym roku ze 150 lepszych płyt (obiektywnie rzecz biorąc). Ale w rankingu moich ulubionych płyt 1998 roku Irony łapią się pod koniec dziesiątki.
Po prostu jedni lubią Running Wild lub Manowar i zasłuchują się nawet w ich słabszych rzeczach. Ktoś inny lubi The Bossa i docenia jego "Wrecking Ball"

Wolę Shadowmaker i Lord of Steel od Unisonic (kolejny produkt pod publiczkę power metalową tęskniącą za Helloween z Kiske) i Accept (próba bycia serio w momencie gdy jest się już parodią).

O tej godzinie (23:05) takie teksty powinny być pisane dla draki przez dziabniętych obywateli. Niestety, nie mam przekonania, że Vorgel napisał będąc w takim stanie. On tak może naprawdę sądzić :/ Prawda Vorgelu??

No właśnie też to odbieram jako prowokacje, przecież niemożliwe, żeby przytomny, świadomy człowiek zarzucał artystom występującym na scenie robienie czegoś pod publiczkę.

krusejder pisze: ↑śr mar 13, 2019 12:57 am O tej godzinie (23:05) takie teksty powinny być pisane dla draki przez dziabniętych obywateli. Niestety, nie mam przekonania, że Vorgel napisał będąc w takim stanie. On tak może naprawdę sądzić :/ Prawda Vorgelu??

The Lord of Steel jak na Manowar to słaba płyta, ale ogólnie dzięki paru kawałkom (tak ze 4) się broni. No i oni są generalnie larger than life, to się czuje, niemieckie zespoły tego nie mają, mimo przecież świetnych albumów na koncie. Shadowmaker to album zrobiony bez ciśnienia, na luzie, nie jest wybitny, ale utwory są w większości dobre. Unisonic to raczej próba zrobienia kogoś w *uja, zaś o Accept już sporo napisałem, oni zawsze byli śmieszni, ale kiedyś byli też dobrzy.