.:: SanktuariuM ::.

Somewhere in time

Piece of Mind

Killers

Somewhere In Time

co do głosów na Killers to napisze tylko tyle, ze jest tam najlepsza sekcja rytmiczna w całej dyskografii Iron Maiden. Wiem, ze co niektórzy mogą bardziej lubić Nicko, ale dla mnie ten energiczny, rock 'n' rollowy, heavy metalowy zapał Clive'a Burra bardziej chwyta za gardło. Ten feeling, ta ostrość, ten zapał i młodzieńczy, ale doświadczony charakter.
Nicko choć też bardzo dobry w swoim fachu to troche przy Burrze zbyt umiarkowany, elegancki, kunsztowny, dostojny, subtelny, wyrafinowany i stonowany co słychać zwłaszcza na "Somewhere In Time" czy np. tych nowych albumach. Posłuchajcie tylko całego "Another Life", "Killers", rock 'n' rollowego "Drifter", instrumentalnego "Genghis Khan" czy otwierającego płytę "The Ides Of March". Niby na dzień dzisiejszy nic zadziwiającego, ale wierzcie mi, że wtedy to było coś i nie jeden zespół marzył o takim kompletnym i kompetentnym wymiataczu z takim feelingiem.

Somewhere In Time

Killers

LukaSieka - rozumiem Twoją argumentację, ponieważ perkusja na "Killers" jest rzeczywiście specyficzna, lecz mnie bardziej zapadła w pamięć ta z "Numbera". Pewnie dlatego, że wyżej jako całość cenię właśnie ten drugi album. A jeśli nawet nie głos na Killers, to może na "Somewhere in time" - gdzie, takie mam wrażenie - trochę taka "stonowana" jest perkusja. Ale to są już niuanse, każdy widzi inaczej pewne szczegóły, zwraca uwagę na coś innego.

No to mamy po 3 głosy na Killers i Somewhere In Time.

Dogrywka, wstrzymuję się od głosu na razie.

Killers

Somewhere in time

Somewhere in Time

Killers

LukaSieka pisze:co do głosów na Killers to napisze tylko tyle, ze jest tam najlepsza sekcja rytmiczna w całej dyskografii Iron Maiden. Wiem, ze co niektórzy mogą bardziej lubić Nicko, ale dla mnie ten energiczny, rock 'n' rollowy, heavy metalowy zapał Clive'a Burra bardziej chwyta za gardło. Ten feeling, ta ostrość, ten zapał i młodzieńczy, ale doświadczony charakter.
Nicko choć też bardzo dobry w swoim fachu to troche przy Burrze zbyt umiarkowany, elegancki, kunsztowny, dostojny, subtelny, wyrafinowany i stonowany co słychać zwłaszcza na "Somewhere In Time" czy np. tych nowych albumach. Posłuchajcie tylko całego "Another Life", "Killers", rock 'n' rollowego "Drifter", instrumentalnego "Genghis Khan" czy otwierającego płytę "The Ides Of March". Niby na dzień dzisiejszy nic zadziwiającego, ale wierzcie mi, że wtedy to było coś i nie jeden zespół marzył o takim kompletnym i kompetentnym wymiataczu z takim feelingiem.

Sam lepiej bym tego nie ujął Podobnie bardzo lubie Mcbraina, za technike i w ogole za profesjonalizm, ale w grze Cliva jest coś porywającego. Szkoda jak dla mnie, ze tak szybko odszedł od Maidenów i nagrał z nimi tylko trzy albumy. Prócz killers i Number Of The Beast bardzo lubie posłuchać Beast over Hammermith z jego udziałem. Tylko z tego co czytałem w niektórych recenzjach tego koncertu wycięte zostało solo Burra



Somewhere in Time

Ale lobby na rzecz "Killers" się zawiązało... W takim razie nie będę miał problemów z głosowaniem, gdyż będę głosował na odpadnięcie "Killers" aż do końca

Załóżmy, że macie rację. No i co z tego wynika? Wszyscy kochamy "Killers", ale to po prostu płyta słabsza od tych, które jeszcze nie odpadły (dodałbym do tego z 5 poprzednich kolejek). Pozostałe płyty oferują po prostu lepsze kompozycje. I tyle. Aż tyle...

dependo pisze:I tyle. Aż tyle...

Tyle, że tu głosujemy na najsłabszy album pod względem danego instrumentu, przeglądnij sobie cały temat

LukaSieka pisze:co do głosów na Killers to napisze tylko tyle, ze jest tam najlepsza sekcja rytmiczna w całej dyskografii Iron Maiden. Wiem, ze co niektórzy mogą bardziej lubić Nicko, ale dla mnie ten energiczny, rock 'n' rollowy, heavy metalowy zapał Clive'a Burra bardziej chwyta za gardło. Ten feeling, ta ostrość, ten zapał i młodzieńczy, ale doświadczony charakter.
Nicko choć też bardzo dobry w swoim fachu to troche przy Burrze zbyt umiarkowany, elegancki, kunsztowny, dostojny, subtelny, wyrafinowany i stonowany co słychać zwłaszcza na "Somewhere In Time" czy np. tych nowych albumach. Posłuchajcie tylko całego "Another Life", "Killers", rock 'n' rollowego "Drifter", instrumentalnego "Genghis Khan" czy otwierającego płytę "The Ides Of March". Niby na dzień dzisiejszy nic zadziwiającego, ale wierzcie mi, że wtedy to było coś i nie jeden zespół marzył o takim kompletnym i kompetentnym wymiataczu z takim feelingiem.

Całkowicie się zgadzam z Tobą. Aż się dziwię, bo przypadku każdego instrumentu, (szczególnie gitar) mając do wyboru takie prostsze, bardziej rock'n'rollowe podejście i drugie, jak to określiłeś bardziej kunsztowne, eleganckie, wyrafinowane, wybrałbym to drugie. W przypadku perkusji jakoś jest inaczej. Burr to był prawdziwy as, Nicko jest w dobry, ale to Clive ma w swojej grze to coś.

SiT

Somewhere In Time

KILLERS

Invader pisze:

dependo pisze:I tyle. Aż tyle...

Tyle, że tu głosujemy na najsłabszy album pod względem danego instrumentu, przeglądnij sobie cały temat

Nie no, bez jaj, to oczywiste, że pod względem perkusji, ale ja biorę pod uwagę kontekst kompozycji. Nie wycinam pozostałych instrumentów, chodzi mi o zgranie perkusji z innymi instrumentami, a nie o sam łomot perkusisty. A na "Killes" pod tym względem brakuje mi finezji, jakiegoś cieniowania - ale by być sprawiedliwym, trzeba powiedzieć, że to nie jest wina tylko perkusji (przecież z grubsza się zgodziłem z waszym zdaniem), ale właśnie kompozycji jako takich, samej koncepcji i jeszcze dosyć szczeniackiego podejścia do muzyki.

dependo pisze:KILLERS

Invader pisze:

dependo pisze:I tyle. Aż tyle...

Tyle, że tu głosujemy na najsłabszy album pod względem danego instrumentu, przeglądnij sobie cały temat

Nie no, bez jaj, to oczywiste, że pod względem perkusji, ale ja biorę pod uwagę kontekst kompozycji. Nie wycinam pozostałych instrumentów, chodzi mi o zgranie perkusji z innymi instrumentami, a nie o sam łomot perkusisty. A na "Killes" pod tym względem brakuje mi finezji, jakiegoś cieniowania - ale by być sprawiedliwym, trzeba powiedzieć, że to nie jest wina tylko perkusji (przecież z grubsza się zgodziłem z waszym zdaniem), ale właśnie kompozycji jako takich, samej koncepcji i jeszcze dosyć szczeniackiego podejścia do muzyki.

Iron Maiden to nie kwintet Komedy żeby była finezja... Poza tym jaka "szczeniackość"? :/ Na jedynce (czyli jeszcze wcześniej) zamieszczona została kompozycja "Phantom of the opera" - jeden z najlepszych kawałków Harrisa, najlepszych heavy metalowych szlagierów w ogóle... Coś słabo słuchasz chyba tych płyt skoro masz takie podejście i diagnozę.


MÓJ GŁOS NA SOMEWHERE IN TIME

Phantom... jest na pierwszej płycie, a tu mówimy o "Killers". Pod względem formy "Killers" jest krokiem wstecz w porównaniu do debiutu (ale takie z pewnością było założenie - to nie jest zarzut) i jest bardziej "szczeniacki", jak to mało finezyjnie wyraziłem. Bardziej rock'n'rollowy, rubaszny, a przy tym rzecz jasna prostszy. I na tym tle oceniam perkusję.
Co do finezji - dlaczego nie mam jej oczekiwać od IM? Oczekuję, wymagam i dostaję. Jak na możliwości muzyki rockowej, Maiden spisuje sie w tej materii bardzo dobrze (na mój gust oczywiście). W różnym zakresie na różnych płytach. Gdyby finezji nie było, nie słuchałbym Dziewicy (bo np. punk mnie nie interesuje). Na "Killers" zbyt wiele finezji nie ma, bo koncepcja była inna.