.:: SanktuariuM ::.

Tylko, że na tym polega słuchanie zespołu latami by coraz to bardziej lubić utwory przez doszukiwanie się nowych fajnych elementów. Gdyby tak nie było to co ja bym miał jeszcze słuchać u Ironów po kilkunastu latach słuchania? Warto dlatego dyskutować by zauważać jakieś ciekawe elementy w utworach. Potem taki Trooper czy Number słuchane po raz 1500-tny dalej potrafi zaciekawić jakimś zaśpiewem czy zagrywką gitarową-choćby z wersji koncertowej.

Mi tam brakuje dyskusji muzycznych, ileż można gadać o piłce nożnej, piwie, polityce czy filmach? O tym wszyscy rozmawiają poważnie, o muzyce niezbyt.

Magniuto pisze:głosowali i tyle. Tak ktoś wymyślił tę zabawę. Po prostu jest jakaś pula utworów i z niej się wybiera ten, który się najmniej podoba. Decyduje większość.

@Nomadosław

Chyba jednak dyskusja muzyczna to dla niektórych za dużo...

No to sobie panowie dyskutujcie między sobą, czy ktoś Wam broni? Nurzajcie się do woli w odmętach topograficznych oceanów, ja to chętnie poczytam, a inni pewnie też.

Jeśli chodzi tylko o kwestie wokalne to To Tame a Land mógłby się pokusić o bycie w Top 5 całego Iron Maiden, co tam wyprawia Bruce to perfekcja. We wspomnianej wyżej Akacjowej podobnie, tyle, że bardziej w wersji koncertowej z Reading 1982.
Za to dialog gitarowy w Revelations to istne cudo, zwłaszcza Adrian tam miażdży.

Dla mnie TTaL to zdecydowanie druga liga na PoM. Zupełnie nie rozumiem zachwytu nad tym utworem, zwłaszcza przy tak silnej konkurencji na albumie. Fajny riff, świetna robota Harrisa, ale linia wokalna Bruce'a zupełnie bez pomysłu, początkowo śpiewa dokładnie zgodnie z linią melodyczną gitar, poza tym brak porządnego refrenu. Ten numer bardziej przemawiałby do mnie, gdyby był o połowę krótszy i instrumentalny. Nie czuję też tej chemii, czegoś magicznego i porywającego, co mają w sobie najlepsze utwory Maiden. Gdyby To Tame... wyszło na AMOLAD lub TFF, to zdecydowanie zmiażdżyłoby pozostałe kawałki, ale w 1983 r. mieli dużo lepszego materiału.

Ja też jakoś szczególnie nie kochałbym Troopera czy Revelations znając tylko wersje studyjną, nie ma dobrej wersji To Tame a Land i to jest bolączka, już przecież Still Life gigantycznie zyskuje na Maiden England.
Ja oceniam utwór głównie pod kątem liczby sentymentalnych chwil z nim związanych a wiadomo, że ta liczba jest xx razy większa gdy się słyszało też wersje koncertowe. Dlatego do utworów nigdy nie granych live, lub granych bardzo rzadko inaczej podchodzę, mają pewien handicap.

Według mnie ta dyskusja jest mocno jałowa. Prawdopodobnie każdy na tym forum lubi wszystkie lub zdecydowaną większość utworów Maidenów. Niektóre lubi bardziej, niektóre lubi mniej i ma do tego absolutne prawo. Gust jest sprawą indywidualną i żeby stwierdzić, której piosenki z płyty będzie Ci najmniej żal, nie trzeba pisać elaboratów. Podejrzewam, że każdy chciałby, żeby akurat jego ulubiony kawałek wygrywał, ale tak się nie da. Moje ukochane "Purgatory" poległo chyba jako czwarte. Jeszcze się taki nie urodził, co by wszystkim dogodził

To trochę tak jakby dyskutować o guście co do kobiet, które się nam podobają. Jak grupie facetów dasz do wyboru np. Natalie Portman i Monicę Bellucci, to jeden będzie wolał zdecydowanie Natalie, drugi zdecydowanie Bellucci, trzeci powie, że obie są be, a czwarty (ja ), że obie, ale jak musi którąś odrzucić to odrzuci Monicę.

pierwsze cztery kawałki na PoM zjadają resztę na jednego kęsa PS. TO PRAWDA

Alternatywy 4 czy Miś? heh to wg.mnie najlepsze porównanie. Tu bym się w cholerę zastanawiał po 4 dogrywkach obstawiając te pierwsze dzieło.

Dla mnie jedyne słabsze momenty na dziełach z lat 1982-1988 Ironów to
a)Run to the Hills tylko dlatego, że lekko się przejadł
b) Losfer Words
c) Flash of the Blade choć ma takie momenty, że hej
d) DejaVu jak wyżej, w sumie najlepszy z tej grupy

Reszta to kult, moc, masakra i niszczenie od pierwszej do ostatniej minuty

Ikar już wygrał w zasadzie, to wychodzi na to, że narazie każdy mój utwór nr 1 wygrał pojedynek. O Marinera jestem spokojny jeśli chodzi o Powerslave.
Na Somewhere in Time z kolei mój ukochany utwór może przegrać już w 1 rundzie

Nie rozumiem, jak można stawiać przeciętne (jak dla mnie) Flight of Icarus nad rewelacyjne Revelations?

Przeciętny to jest Final Frontier lub Marmolada, są to bardzo fajne płyty ale porównując do lat 80 właśnie przeciętne, idealne słowo by je opisać. Całe Piece of Mind jest rewelacyjne, powiedzmy Sun and Steel bardzo dobre. Podobnie jak Seventh Son i 90% materiału z Numbera, Powerslave i Somewhere in Time.

Na takim AMOLAD głosowanie będzie dziecinne proste i wyrzucanie kolejnych utworów faktycznie "bez żalu" Nawet na X Factor i Dance of Death do pewnego momentu też. Na albumach z lat 80 (może nie licząć lekko przereklamowanego debiutu) i powiedzmy Brave New World bez dwóch utworów to poprostu boli. Zagłosowałem tylko by Flight wygrał ze względów sentymentalnych, kocham go tak o parę cm od innych utworów z tej płyty.

A mi tam żal troopera...

Nomadosław pisze:"bez żalu" Nawet na X Factor i Dance of Death do pewnego momentu też.

jak dla mnie DoD to chyba jedyna płyta bez żadnego słabego kawałka.

Wytłumaczy ktoś w czym dobry, solidny rocker Back in the Village jest gorszy od skrajnej cienizny bez polotu zagranej jak rozgrzewka gitarowa przed koncertem Losfer Words?

Z wszystkich genialnych płyt biorąc wszystkie utwory tam zagrane LW to zdecydowanie nr.1 w kategorii najgorszy, uwielbiam instrumentalne Ironów, ale każdy z 3 poprzednich ma swój charakter, LW jest beznadziejne, aż szkoda że zaniża ocenę wspaniałej płycie jaką jest Powerslave.

Na Powerslave będe głosował dopóki ten utwór nie odpadnie, reszta mi nie zależy, no w sumie fajnie jakby Deullists był w piątce albo może nawet czwórce pokonując nieco ograne 2 Minuty. Raczej Aces High, Powerslave i wiadomy utwór to zdecydowanie Top 3 tej płyty.

To twoje zdanie,Losfer jest o niebo lepszy.

bo jest gorszy oba kawałki są cienkie ale Back gorszy

Dla mnie LW to max 6/10 a może jeszcze mniej, to jest podobna liga co Mother Russia, The Apparition czy Different World .

Nigdy nie zrozumiem w czym jest lepszy od kawałka który ma świetne zwrotki, zadziorny wokal Bruce'a, bardzo fajne nawiązujące do NWOBHM gitary i jakąś swoją historię. O ile na poprzednich płytach w sumie nic mnie jakoś nie zaskoczyło to tu autentycznie jestem zdziwiony, myślałem, że 90% będzie na LW w pierwszej turze.

Back In the village to straszny chłam i wiocha,a Losfer to naprawdę świetne solóweczki,niezła precyzja tam jest.

No dobra przesłuchałem go teraz i faktycznie ma swoje "minusy" i jest jednym z 5-7 najsłabszych z lat 80 ale to i tak jest dużo wyższa liga niż LW. Ok sola są tam nawet fajne, ale raz, że melodia się powtarza coraz a dwa, taki utwór jest dobry na debiut, a skoro Ironi na 2 pierwszych mieli instrumentalne perfekcyjne to jest to ogromny regres