.:: SanktuariuM ::.

Artur pisze:Bo są osoby, które uwielbiają obydwa te albumy i obydwa stawiają na samym szczycie rankingu maidenowych albumów

a np. ja do nich należę Chyba na 5 ostatnio sklasyfikowałem Feara, więc nie marudź No ale jakby nie patrzeć, SSOASS to klasyk, kult, geniusz w każdym calu itd. itp. a Fear, owszem świetna płyta...ale jednak sporo gorsza od SSOASS

Dla mnie tylko Number może sie równać z Seventh Sonem.

ps.co byście powiedzieli na ankiete Dance of Death vs Fear, bo wydaje mi sie że te płyty sporo łączy, obie mają raczej chłodne przyjęcie, są nieco nierówne, opierają swoją siłe na pojedynczych utworach(przynajmiej tak sie przyjeło)...

Nomad pisze:Dla mnie tylko Number może sie równać z Seventh Sonem.

ps.co byście powiedzieli na ankiete Dance of Death vs Fear, bo wydaje mi sie że te płyty sporo łączy, obie mają raczej chłodne przyjęcie, są nieco nierówne, opierają swoją siłe na pojedynczych utworach(przynajmiej tak sie przyjeło)...

i to jest dobra koncepcja, którą możnaby zrealizować

pozdro NOM :beer

a to zapodam ,jeszcze jeden raz można zrobić nieco bezsensowną ankietke,hehe

również pozdrawiam :beer

Seventh Son of a Seventh Son album poprostu wymiata moj number 1 poprostu nierdzewna stal i tyle

tu nie było problemu , 7th son ma ten niezatapialny w sobie klimat , na niego głos że na większości numerach serce mi mocniej wali

hehe. Co za porównanie. SSOASS zjada FOD bez popity. Akurat te dwie płyty stoją u mnie na przeciwległych krańcach jeśli chodzi o jakość płyt Maiden.

Ja tam wolę Fear'a

bez dwoch zdan 7

Obie płyty dają mnóstwo zarąbistego czadu, a jednak każda w swoim stylu, SSOASS to takie magiczne, mistyczne klimaty, no a FOTD to po prostu klasyczny heavy metal lat 90-tych! I co tu wybrać...?? Obie płyty kocham, więc nie zagłosowałam na żadną

_________________
"I only dream in black and white, I only dream 'cause I'm alive..."

a ja uwarzam że nie ma to jak sódmy syn więc głosuje właśnie na niego

Pomimo wspaniałej muzyki jaka jest na FOTD głosuję na SSOASS za jeszcze wspanialszą zawartość To jest wg mnie album kompletny pod każdym calem. Wiadomo że Fear i 7 to zupełnie inne światy ale osobiście chętniej słucham Siódmego syna.

Oczywiście Siódmy Syn. Fear of the dark jest według mnie mocno przereklamowany...

Fear jest zajebisty i na niego idzie głos, bo oba albumy lubię tak samo. Zdecydowanie najmocniejsze moim zdaniem z tych co nagrali z Dickiem. Chociaż i tak wiadomo, że bez Dickinsona nagrywali lepsze albumy.

Fajne mi wyszło pierwsze zdanie w tym poście.

Jak dla mnie mnie to mój ukochany "Fear" chociaż wiadomo że "Seventh Son Of A Seventh Son" to trudny album do pokonania "

Fear to bardzo dobra płyta, ale do Seventh Sona nie ma nawet żadnego startu.

PanPrezes pisze:Fear to bardzo dobra płyta, ale do Seventh Sona nie ma nawet żadnego startu.

Kwestia dyskusyjna

Absolutnie nie, te płyty są jednak w trochę innych ligach.

PanPrezes pisze:Fear to bardzo dobra płyta, ale do Seventh Sona nie ma nawet żadnego startu.

...akurat jeśli chodzi o start to "Be Quick Or Be Dead" co by nie mówić jest zdecydowanie lepszym openerem niż Moonchild,, a i zakończenie albumu czyli tytułowy "Fear Of The Dark" jest tak kultowy że Ironi nie mogą grać bez niego grać koncertów Seventh Son Of A Seventh Son nie może się jednak poszczycić takim numerem