.:: SanktuariuM ::.

: **pn kwie 01, 2013 6:27 pm**

Ktoś zwrócił kiedykolwiek uwagę na kawałek Ghost Story? Bo ja wcześniej niemal go nie dostrzegałem a teraz oszalałem na jego punkcie.. prześwietna jest ta jedna jedyna zwrotka...

W ogóle to o ile wcześniej Powertrip i Monolithic u mnie niepodzielnie rządziły, to teraz God Says No i Mastermind przejęły pałeczkę pierwszeństwa.. ale wszystkie płytki koło dyszki krążą w moich wewnętrznych rankingach Do reszty MM nie dorosłem - Dopes posłucham, ale bez takich emocji. Do reszty chyba przestanę podchodzić, bo nic z tego chyba nie będzie. Zresztą cztery TAKIE płyty windują MM do najściślejszej czołówki moich ulubieńców. No i powroty do MM są jak na razie rewelacyjne. Takie odkrycia po długim czasie konkretnych utworów to coraz rzadziej spotykany przeze mnie znak, że dany zespół nie przeje się tak szybko jak większość poznawanej muzyki.
Chociaż długo ich nie znam, niecałe dwa lata chyba jakoś.

Wokal Dave'a jest niesamowity, to nie jest kolejny stonerowy zespolik, MM wykracza poza granice standardowych doznań dźwiękowych

Trasa z Marilynem Mansonem jak najbardziej na miejscu była - w jakiś sposób tych dwóch wykonawców dotyka czegoś pozamuzycznego.

E no, Ghost Story to chyba jako pierwsze mi z tego albumu wpadło w ucho, fajnie ta gitarka pobrzmiewa. Jednak z tego albumu mój ulubiony jest kawałek "When the Planes Fall from the Sky", tytułowy też świetny, w sumie kada piosenka jest genialna

A w te Dopes to sie wsłuchaj porządnie, jak dla mnie to ich najlepszy album, idealnie połączenia kwachów i rock'n'rolla, choc więcej tych kwachów właśnie

Swoją drogą, mają zamiar jakąs nową płyte wydac jeszcze? od Mastermind mineły 3 lata a tu ani widu ani słychu

: **wt kwie 02, 2013 2:59 pm**

vyrus pisze:Obrazek

Podoba Ci sie ten Metheny? Ja tam bardzo cenie Pata jako gitarzystę i uważam że niektóre jego albumy to esencja jazzu, natomiast to granie z pogranicza fusion, popu i world music które serwuje pod szyldem Pat Metheny Group przyprawia mnie o ból zębów

A w te Dopes to sie wsłuchaj porządnie, jak dla mnie to ich najlepszy album, idealnie połączenia kwachów i rock'n'rolla, choc więcej tych kwachów właśnie

Tak, Dopes jest najlepsze. W ogóle w ich dyskografii tylko 4 Way Diablo zasługuje na negatywną ocenę, to dosyć smutne że zespół tego kalibru jest tak potwornie niedoceniony.