.:: SanktuariuM ::.

ZłapanyWCzasie pisze:najgorsze,ze najlepszy na albumie Isle of Avalon ustepuje na koncertach miejsca mega-chujowemu Coming Home

Obydwa sa świetne, a Coming Home na koncertach wypada super (przynajmniej z youtube'a mi się podoba)...
A swoją drogą, po co ten wulgaryzm?

ZłapanyWCzasie pisze:mega-chujowemu Coming Home

krasomówca
Bez przesady, zły nie jest. Choć na pewno nie pasuje w secie z tyloma wolniejszymi kawałkami.

Lando pisze:po co ten wulgaryzm?

+1

Lando pisze:A swoją drogą, po co ten wulgaryzm?

też mnie to zastanawia

każdy ma swój gust i swoje zdanie, dla mnie COMING HOME jest jak najbardziej w porządku i świetnie sprawdza się na koncertach

Osobiście sądziłem że może raczej w secie będzie Mother of Mercy zamiast Coming Home ale rzeczywiście Coming Home wypada bardzo dobrze . Co do wulgaryzmu też apeluję o trzymanie kultury słowa na forum

Osobiście sądziłem że może raczej w secie będzie Mother of Mercy zamiast Coming Home ale rzeczywiście Coming Home wypada bardzo dobrze . Co do wulgaryzmu też apeluję o trzymanie kultury słowa na forum

Od początku było wiadomo, że kawałek z takim refrenem jest stworzony do grania na żywo. Swoją drogą bardzo mi się podoba, ze swoją lekko kiczowatą urodą i tonami patosu - właśnie w tym czuję ducha starych lat osiemdziesiątych, za którymi wszyscy tak bardzo tęsknią

PanPrezes pisze:. Swoją drogą bardzo mi się podoba, ze swoją lekko kiczowatą urodą i tonami patosu

Ja tam nie słysze patosu w CH, jak juz to nostalgie. Refren jest przebojowy i imho jest to najlepszy wolny/balladowy kawałek Iron Maiden od wielu lat. Patos to jest w blood brothers, ja bardziej cenie Coming Home niz BB.

Podział na część 1 i część 2 jest wyraźnie zarysowany,od Isle of Avalon zaczynają się bardziej gęste utwory i myślę,że był to zabieg celowy.

Płyta słuchana w całości zyskuję,słuchana utworami może sprawiać wrażenie
nieposkładanej,a całość nabiera fajnego futurystycznego klimatu.
Adrian wyraźnie wiedzie prym w zagrywkach i pomysłach.

Nadawała by się znacznie bardziej do słuchania w całości na żywo niż poprzedniczka.

Moje oceny utworów :

1. Satellite 15... The Final Frontier 6,5/10
2. El Dorado 6/10
3. Mother of Mercy 8/10
4. Coming Home 7/10
5. The Alchemist 6,5/10
6. Isle of Avalon 8/10
7. Starblind 10/10
8. The Talisman 7,5/10
9. The Man Who Would Be King 7/10
10. When the Wild Wind Blows 7,5/10

Ocena końcowa : 7,4/10

Album troche niedopracowany, ale klimat ma niesamowity

Po dyskusji jaka wywiązała się w temacie Virtual XI i reakcji na moje stwierdzenie, że TFF w całości przesłuchałem tylko dwa razy postanowiłem dać znowu szanse i jednak dalej uważam za najsłabszy album Ironów.
Najlepsze: Mother Of Mercy (strasznie tu czuje album Dance of Death który uwielbiam), Coming Home, The Talisman, When the Wild Wind Blows. I to by było tyle z utworów które mi się podobają.

Album zaczyna się super, intro jest świetne ale jest zdecydowanie zbyt długie. Potem tak jak w 'The Angel And The Gambler' nie mieli pomysłu na refren i dostajemy

The final frontier
The final frontier
The final frontier
The final frontier

Mam wrażenie, że cały utwór jest przedłużany na siłę i jak dla mnie jest to najsłabszy otwieracz w karierze Ironów.

El Dorado zwykły zapychacz, fajny utwór jak na ten album, ale ogółem to nic specjalnego
Mother Of Mercy tak jak pisałem: świetny, mocny utwór bardzo pasujący mi do albumu DoD.
Coming Home jest fajnym utworem i nawet bym się cieszył jak kiedyś bym go usłyszał na żywo. Bardzo mi się w tym utworze podoba wokal, a to rzadkość na tym albumie.

I od tego momentu aż do Talismana nie ma nic dla mnie ciekawego. Alchemist, Isle of Avalon i Starblind to dla mnie straszne nudy których nigdy sobie nie odpaliłem z własnej woli (czasem po prostu nie przełączę jak się same odpalą ale zazwyczaj i tak pomijałem) i to się nie zmieni. łącznie te utwory trwają ok 20 minut czyli ponad 1/4 całego albumu. Alchemist jeszcze jest z nich najlepszy ale gdyby nie był to utwór IM to nie zwróciłbym na niego uwagi.

Potem jest Talisman czyli jak dla mnie najlepszy na tym albumie oraz jeden z bardziej wpadających w ucho utworów nagranych po reunionie. Długi utwór ale w ogóle tego nie czuje. Pomimo iż jest to trzeci najdłuższy album na płycie to zlatuje mi to najszybciej i chyba najprzyjemniej.

The Man Who Would Be King: utwór nudny dla mnie tak jak wcześniej wspomniane IOA i Starblind, a może nawet bardziej. Chyba najsłabszy utwór na płycie.

No i Wiaterki: Świetny utwór, trzeci najlepszy na albumie. Nie wiem czy jest inny utwór Ironów na którym Bruce ma tak kojący głos


Największym plusem albumu jak dla mnie jest perkusja. Nicko wypadł świetnie i nie wiem czy nie najlepszy pod względem perkusji album Ironów.
Odwrotnie widzę bas na tym albumie. Bas jest nudny, nic specjalnego, najsłabsza płyta Stefka pod tym względem.
Jednak największym minusem The Final Frontier (oprócz okładki bo to jest katastrofa ) jest Bruce. Strasznie nie leży mi jego wokal, bardzo mnie męczy. To samo zresztą mam z 'En Vivo!' nie podchodzi mi w ogóle wokal i zarówno album jak i koncertówke uważam za najsłabsze w całej dyskografii Ironów. Ciesze się, że na TBOS już dla mnie brzmi to znacznie lepiej
Gitary standardowo na swoim poziomie, wolałbym żeby były ciut ostrzejsze a mniej melodyjne, ale taki był zamysł aby były melodyjne i po prostu nie trafia to do mnie.

Ranking utworów na tym albumie:
1. The Talisman
2. Mother Of Mercy
3. When The Wild Wind Blows
4. Coming Home
5. El Dorado
6. Satellite 15... The Final Frontier
7. The Alchemist
8. Isle Of Avalon
9. Starblind
10. The Man Who Would Be King


Podsumowując: Najsłabszy jak dla mnie album Ironów i traci bardzo dużo do przedostatniego NPFTD i przedostatniego Virtual XI.
Ale... mimo wszystko jednak The Final Frontier zyskało ciut w moich oczach i chyba od czasu do czasu sobie odpalę. A przynajmniej nie będzie czekało na to 6 lat (2012 poznawałem dyskografię Ironów i od tego czasu TFF nie było słuchane w całości )

Michał pisze: ↑wt maja 29, 2018 11:43 pm
Album zaczyna się super, intro jest świetne ale jest zdecydowanie zbyt długie. Potem tak jak w 'The Angel And The Gambler' nie mieli pomysłu na refren i dostajemy

The final frontier
The final frontier
The final frontier
The final frontier

Mam wrażenie, że cały utwór jest przedłużany na siłę i jak dla mnie jest to najsłabszy otwieracz w karierze Ironów.

Coś jak :

A brave new world...

czy

we're blood brothers,...

lub

No More lies, no more lies...

albo

At The Gates and the walls of Montsegur...,

skoro wspominasz o albumie DoD. Ogólnie w numerach Maiden, zwłaszcza po reunion jest mnóstwo takich nudnych, "zapętlonych" refrenów.

W Brave New World przynajmniej w tym refrenie gitary robia dobra robote.

pz pisze: ↑śr maja 30, 2018 12:00 am

Michał pisze: ↑wt maja 29, 2018 11:43 pm
Album zaczyna się super, intro jest świetne ale jest zdecydowanie zbyt długie. Potem tak jak w 'The Angel And The Gambler' nie mieli pomysłu na refren i dostajemy

The final frontier
The final frontier
The final frontier
The final frontier

Mam wrażenie, że cały utwór jest przedłużany na siłę i jak dla mnie jest to najsłabszy otwieracz w karierze Ironów.

Coś jak :

A brave new world...

czy

we're blood brothers,...

lub

No More lies, no more lies...

albo

At The Gates and the walls of Montsegur...,

skoro wspominasz o albumie DoD. Ogólnie w numerach Maiden, zwłaszcza po reunion jest mnóstwo takich nudnych, "zapętlonych" refrenów.

okej ale w tych utworach tak to nie razi, (przynajmniej mnie) tak jak w Satelite 15...TFF i Angel and the Gambler. W tych dwóch mam wrażenie jakby to się ciągnęło w nieskończoność

Dzosef pisze: W Brave New World przynajmniej w tym refrenie gitary robia dobra robote.

Ale powtórki wokalne ją psują. Mnie strasznie irytują. A jeżeli chodzi o Final Frontier to intro (polubiłem je ostatnio) i druga połowa płyty zdecydowanie na plus. Najsłabszy element to wokal. Zawsze mam wrażenie, że Bruce się tu strasznie męczy.

@Michał Angel to w ogóle oddzielna kategoria. Najnudniejszy numer jak dla mnie. Chociaż ostatnio na żywo u Blaze wypadł nieźle.

pz pisze: ↑śr maja 30, 2018 12:09 am

Dzosef pisze: W Brave New World przynajmniej w tym refrenie gitary robia dobra robote.

Ale powtórki wokalne ją psują. Mnie strasznie irytują. A jeżeli chodzi o Final Frontier to intro (polubiłem je ostatnio) i druga połowa płyty zdecydowanie na plus. Najsłabszy element to wokal. Zawsze mam wrażenie, że Bruce się tu strasznie męczy.

@Michał Angel to w ogóle oddzielna kategoria. Najnudniejszy numer jak dla mnie. Chociaż ostatnio na żywo u Blaze wypadł nieźle.

O Angel może lepiej nie wspominać, jak o tym zapomnimy to wizerunek IM tylko na tym zyska

pz pisze: ↑śr maja 30, 2018 12:09 am

Dzosef pisze: W Brave New World przynajmniej w tym refrenie gitary robia dobra robote.

Ale powtórki wokalne ją psują. Mnie strasznie irytują. A jeżeli chodzi o Final Frontier to intro (polubiłem je ostatnio) i druga połowa płyty zdecydowanie na plus. Najsłabszy element to wokal. Zawsze mam wrażenie, że Bruce się tu strasznie męczy.

@Michał Angel to w ogóle oddzielna kategoria. Najnudniejszy numer jak dla mnie. Chociaż ostatnio na żywo u Blaze wypadł nieźle.

Nie no, ja też nie jestem fanem tych refrenow. Po prostu w BNW najmniej rażą.

A Gambler wg mnie w wykonaniu Blaze'a byl jeszcze gorszy :p

Dzosef pisze: ↑śr maja 30, 2018 10:00 am

pz pisze: ↑śr maja 30, 2018 12:09 am

Dzosef pisze: W Brave New World przynajmniej w tym refrenie gitary robia dobra robote.

Ale powtórki wokalne ją psują. Mnie strasznie irytują. A jeżeli chodzi o Final Frontier to intro (polubiłem je ostatnio) i druga połowa płyty zdecydowanie na plus. Najsłabszy element to wokal. Zawsze mam wrażenie, że Bruce się tu strasznie męczy.

@Michał Angel to w ogóle oddzielna kategoria. Najnudniejszy numer jak dla mnie. Chociaż ostatnio na żywo u Blaze wypadł nieźle.

Nie no, ja też nie jestem fanem tych refrenow. Po prostu w BNW najmniej rażą.

A Gambler wg mnie w wykonaniu Blaze'a byl jeszcze gorszy :p

Ostatnie wykonanie Blaze'a (Lublin) mi się podobało. Ale ono było bardziej rockandrollowe niż metalowe.

Te powtórki to największa porażka O ile w BNW gitary robią robotę (jak zauważył Dz.) to w innych miejscach to jest mega zamulające. A co DO TFF... ja prawienie kojarzę tych numerów. Np. "Alchemist" musiałem sobie odpalić, żeby mi się przypomniało co tam grali. Też mnie męczy to "siłowe" śpiewanie Bronka. Nie wiem co on sobie wymyślił, ale nie robi to wrażenia. Od dawien dawna ta płyta nie trafiła do mojego odtwarzacza i pewno nie prędko to się stanie.

Alchemist bardzo dobry numer.
Za to za bardzo niedoceniany jest wg mnie "Isle of Avalon", gdzie część instrumentalna z solowkami brzmi jak Rush (co odbieram jako wielka zaletę). Serio, unikalny numer w skali całego zespolu. Chociaż można byloby go do tych 7 minut przyciac, bo wstep jest trochę za długi.

Bardzo podoba mi się spiew Bruce'a w Starblind. Zreszta w nim też sa bardzo przyjemne solowki, krotkie i świetnie rozbijajace standardowa konstrukcje numeru.

Za to The Man Who Would i Wind maja dla mnie niesamowity, niepowtarzalny, lekko melancholijny nastrój. Uwielbiam te numery całym sercem