.:: SanktuariuM ::.

I teraz już albumy bardzo dobre i wzwyż:

5. Six Degrees of Inner Turbulence (2002)



Pierwszy podwójny album. Można by powiedzieć dzieło doskonałe, ale tak imo nie jest. Najbardziej eksperymentalny album w karierze. Live płyta się broni. Kapitalne Solo JP w Goodnight Kiss, doskonałe inne części suity. Glass Prison to istny walec, jednak moimi faworytami z tego pierwszego krążka są Blind Faith i Disappear (oba teksty autorstwa Serka ) Misunderstood byłby genialnym utworem, gdyby nie końcowe solo JP, które po latach mnie razi i jest zupełnie zbędne, nie wiem czy ten utwór nie ma najlepszego refrenu w historii piosenek DT, ale na pewno czołówka. The Great Debate w stylu Tool jak dla mnie najsłabszy poziom, ale i tak 7,5 jak nic. Najlepsza płyta z Łysym, ale wtedy jeszcze miał włosy hahahah xD

Ocena końcowa: 8.16/10

4. When Dream and Day Unite (1989)



Jak dla mnie jeden z najlepszych debiutów w historii. Kevin Moore i Charlie Dominici na pokładzie. Kompozycje się bronią moim faworytem od lat jest Light Fuse and Get Away.

Ocena końcowa: 8.37/10

3. Falling Into Infinity (1997)



Derek Sherinian dał zespołowi nową jakość, fajna taka wakacyjna-świeża odsłona DT na tej płycie. JP popełnił tu masę arcygenialnych solówek, jest przebojowo, wzruszająco kiedy trzeba. Kawałki live weźmy takie Lines in the Sand czy Trial of Tears niszczą łeb. Jestem na tak, wszystko tutaj pasuje, ale mają 2 lepsze studyjniaki imo. Ta płyta tylko rośnie i doskonale się broni po latach No i utwory które się nie zmieściły na podstawową wersje płyty to też istny pogrom.

Ocena końcowa: 8.95/10

2. Awake (1994)



Cudo album, niestety ostatni z Kevinem (najlepsza produkcja obok FII imo) JP wyciska takie solówki, że padam na kolana jak przed największym Bóstwem, Mike Portnoy gra niesamowite partie, Serek błyszczy, JMX i Kevin wcale im nie ustępują. Ta płyta to Mistrzostwo Świata, poziom niedostępny dla zwykłych śmiertelników i ta kosmiczna okładka (mój najlepszy artwork wszech czasów) No i warto wspomnieć, że to utwory z tej płyty na koncertach kopią mnie najbardziej.

Ocena końcowa: 9.63/10

Kiedyś nawet grałem solo z Scarred. Mam ogromny sentyment do tej płyty.

nugz pisze: ↑pt lip 12, 2024 8:28 am Kiedyś nawet grałem solo z Scarred. Mam ogromny sentyment do tej płyty.

To nieźle, ja miałem kiedyś elektryka z siorą na spółkę, ale słabo nam szło i sprzedaliśmy, w życiu bym tego nie zagrał.

1. Images and Words (1992)



Płyta pomnik, mój album wszech czasów. Ten album otworzył mi uszy na wiele innych gatunków: Pop/Jazz/Fusion itd. Wszyscy w topowej formie tutaj są, nie ma się co rozpisywać. Absolutny top

Ocena końcowa: 10/10