.:: SanktuariuM ::.

no tak, album mial byc, albumu jak nie bylo tak nie ma... ale mysle ze sie ukaze gdzies przed wakacjami, na wspomnianym blogu w ostatnim video ze studia mozna posluchac sampla (jest na sam koniec tego materialu video)

i jest conajmniej zajebisty ten sampl

http://vids.myspace.com/index.cfm?fusea ... d=29405516

jest Torn

Bardzo mi sie podoba to co usłyszałem poki co, taka monumentalna produkcja sie szykuje, bardzo jędrna

dla mnie album roku

Myślałem, że już nic dobrego nowego od nich nie usłyszę - a tu niespodzianka, piękne dźwięki i okoliczności sceniczne z wizualizacjami, trzeba też docenić świetny plakat na sierpniowo-wrześniową trasę po Kanadzie i Stanach:
http://www.revolvermag.com/news/evergre ... ertow.html

Widzę, że nie ma tu fanów Evergrey, a szkoda. Ostatnie płyty bardzo fajne. Z nadchodzącej nowej, zatytułowanej "A Heartless Portrait (The Orphéan Testament)" udostępniono już trzy kawałki:
https://www.youtube.com/watch?v=vKTlyXDpNaY
https://www.youtube.com/watch?v=sX-1MxycLp4
https://www.youtube.com/watch?v=iDX5nFwaIXY

Nie są jakieś mega, ale są ok. Album absolutnie konieczny do sprawdzenia i zakupienia w ciemno. Premiera 20 maja. Okładka:

Oj, dawno nic od nich nie słuchałem. Sprawdzę te nowe.

Można wypożyczać.
Po pierwszym odsłuchu mocno tak sobie. Wydaje się dużo słabsze od kilku poprzednich. Ale zobaczymy po kolejnych odsłuchach i magii oryginału czy zaskoczy.

Po wgryzieniu się w płytę stwierdzam, że jest dużo lepiej. Po prostu materiał jest trudniejszy w odbiorze niż poprzedniczki, szczególnie Rise of the Phoenix, gdzie muzyka gładko wchodziła od razu. Ale jak już te melodie z nówki zakotwiczą się w głowie, to nie chcą wyjść. Np. taki Heartless to przehit. No i jak zwykle wspaniały głos Englunda, który obecnie jest w absolutnym topie wokalistów metalowych. Polecam.

Nie jestem wielkim fanem Evergrey ani tego typu nowoczesnego pop metalowego grania jakie prezentowali na ostatniej Escape of the Phoenix. Jednocześnie wyżej wymieniona płyta jest jedną z najczęściej przeze mnie słuchanych w roku ubiegłym. Momentami ten materiał brzmi jak coś co mogło by lecieć w komercyjnym radiu obok nie wiem.., Ariany Grande albo innego Timberlake . Mam tu na myśli przede wszystkim wokale Englunda oraz produkcję ale i poszczególne motywy instrumentalne. Co z tego ? Słuchałem Escape w zapętleniu przez tygodnie, miesiące, czegoś co w teorii nie powinno mi leżeć. W pełnym kontekście ten album ma jednak ponury wydźwięk a mocnych riffów też nie brakuje .

PS. Jeszcze Hymns of the Broken rozwala mózgi.