.:: SanktuariuM ::.

Wrath pisze:a Einsteinto nie byl Albert? :>

a moze upsss heheh, ktoś tak napisał już gdzieś, a ja powtórzyłem

no jak gdzies kiedys rzucilem okiem na tekt BTATS pisany chyba ze sluchu to wydaje mi sie ze bylo Albert, a tu jest jednak Robert

syzygy pisze:w tekscie jest nawet e=mc2

no fakt :] może Albert mial na drugie Robert

Ten utwór ma jeden wielki plus -solówki gitarowe, naprawde pierwsza klasa, zwrotki też są niezłe...szkoda tylko że refren zaniża mi ogólną ocenę...

Ehh wy bobki kurze, przecież ktoś już gdzieś pisał o tym Robercie że to był jeden z twórców atomówki

Nomad pisze:Ten utwór ma jeden wielki plus -solówki gitarowe, naprawde pierwsza klasa, zwrotki też są niezłe...szkoda tylko że refren zaniża mi ogólną ocenę...

Jak dla mnie to utwór psuje wokal- chyba najgorszy na tym albumie. Pomijając nawet koszmarne wycie w refrenie. Tutaj dobrego wokalu jest tylko 25 sec. (tam gdzies około 5 minuty) reszta dość cienka patatajka zaśpiewana tak jakoś byle jak, na początku i końcu utworu Bruce też cienko śpiewa, fajnie kończy tylko końcówki zdań (fall, die itp. ), co ratuje ogólne wrażenie.

Tak.Ten fragment z 5 minuty jest świetny, szkoda że trwa tak krótko(podobna sytuacja z ostrym fragmentem w Age of Innosence)...,wogóle według mnie lepiej by było gdyby utwór skończył by sie zaraz po solówce Janicka, bo potem to już i tak nie dzieje sie nic ciekawego.
Cięzko ocenić mi jednoznacznie ten utwór,bo jest cholernie nierówny.

Nomad pisze:Cięzko ocenić mi jednoznacznie ten utwór,bo jest cholernie nierówny.

no właśnie, też tak to czuje. ma ogromny potencjał, ale zmarnowany, głownie przez wokal właśnie :/

Ja pisałem w ogólnym wątku o płycie, że Robert to Robert Oppenheimer, człowiek nazywany ojcem bomby atomowej On kierował Projektem "Manhattan" i nadzorował wszystkie prace + zajmował się kontaktami z wojskiem. Po wojnie został oskarżony o sprzedanie bomby Rosji (bo jeszcze w 1945 r. sowieci zmontowali swój atom) i sprzyjanie komunistom. Wiadomo, palenie czarownic, nagonka , strach przed komuną itp. Został w sumie prawie zlinczowany przez sąd i publikę, a raczej był niewinny
O tym między innymi opowiada książka Roberta Jungka pod oczywistym tytułem... "Brighter than a Thousand Suns" (Po polsku "Jaśniej niż tysiąc słońc" wyd. PWN"

ooo dzieki. Teraz będzie można sobie poczytac coś na ten temat

Wiadmo ze wraz entym przesluchaniem czloweik zaczyna wylapywac szczegoly.
Moze sie czepiam (choc utwor podobnie jak caly AMOLAD genilany!) ale draznia ciut te "suche" talerze Nicko

Beltrametix pisze:Ja pisałem w ogólnym wątku o płycie, że Robert to Robert Oppenheimer, człowiek nazywany ojcem bomby atomowej On kierował Projektem "Manhattan" i nadzorował wszystkie prace + zajmował się kontaktami z wojskiem. Po wojnie został oskarżony o sprzedanie bomby Rosji (bo jeszcze w 1945 r. sowieci zmontowali swój atom) i sprzyjanie komunistom. Wiadomo, palenie czarownic, nagonka , strach przed komuną itp. Został w sumie prawie zlinczowany przez sąd i publikę, a raczej był niewinny
O tym między innymi opowiada książka Roberta Jungka pod oczywistym tytułem... "Brighter than a Thousand Suns" (Po polsku "Jaśniej niż tysiąc słońc" wyd. PWN"

kurde ja chciałem to właśnie teraz napisać bo tak rozkminiałem kim był ten Robert i doszedłem do wniosku że to właśnie Oppenheimer i jeszcze w książce o bombie atom. sprawdzałem i się zgodzilo

Mnie cały Brighter się podoba. Właściwie nic mi nie przeszkadza. Nawet te galopady, które dla większości są niepotrzebne, uważam za fajną wstawkę. Uwielbiam ten śpiew Dickinsona podczas tych galopad. Jest w tym tyle szaleństwa...

Genialny kawałek. Jeden z moich faworytów. :rocx

Najlepszy na płycie i co ważne najświeższy na płycie. Bardzo ciężki momentami, poszarpany i...dickinsonowski. Najbardziej "niesztampowy" na płycie. Klimat troche jak z "Another Sea of Madness".

Jeden z najlepszych na płycie i jeden z moich ulubionych. Świetny wstęp (pomimo dziwnego wokalu na początku - może tak miało być); fajny efekt wokalny na początku zwrotek; wokal w zwrotkach może nie jest genialny, ale ja nie mam nic do zarzucenia; natomiast w refrenie jest świetny; świetne zwolnienie - świetny wokal z pogłosem oraz melodia; świetne przyspieszenie do solówki; genialna solówka Adrian'a (jedna z najlepszych w jego karierze), świetna zmiana rytmu na galop (mi to bardzo pasuje - wreszcie mały powrót do korzeni); znów świetna zmiana; znów galop; znów zmiana rytmu i przejście na rytm przed solówką; świetna solówka Janick'a (chociaż jeden moment jest troszkę niedopracowany); potem zmiana rytmu i za chwilę uspokojenie; znów zmiana rytmu na outro (prawie na końcu wokal Bruce'a jest lekko z chrypką - mogli to minimalnie poprawić).
Podsumowując, porywczy utwór z wieloma zmianami tempa, z genialną solówką i ze świetną melodią i klimatem (znów Adrian pokazał klasę), jednak jest minimalnie przydługawy i może się po jakimś czasie znudzić. Uważam też, że jest minimalnie niedopracowany (kilka małych błędów), ale mimo to jest jednym z najlepszych na płycie. Zapewne na live wypadnie świetnie.

Ocena: 9+/10 (ocena może ulec zmianie)

Strangelander pisze:"Another Sea of Madness".

A co to jest?

he he...chodziło mi o "Sea of Madness" z SiT, no ale cały refren jak widać kołacze się w głowie .

Na początku jakoś mnie ten kawałek z nóg nie zwalił, ale dziś jest w mojej pierwszej trójce Genialny!

Kratos pisze:Na początku jakoś mnie ten kawałek z nóg nie zwalił, ale dziś jest w mojej pierwszej trójce Genialny!

Widzisz Na samym początku uważałem go za trochę dziwny, potem było już coraz lepiej...

a u mnie odwrotnie po 1 mysle wow ale super a teraz kurcze dziwny on troche ale imo jest najciekawszy

Uwielbiam moment gdy Bruce śpiewa "we are not the sons of god. we are not his people chosen now"