.:: SanktuariuM ::.

Nigdy nie mogłem i nadal nie mogę trawić wstawek wokalnych, w których głos rozbijany jest na chórki.

Inni się wypowiedzieli odnośnie ostatniego krążka, czas na mnie. Należę do tych osób, które zdecydowanie polubiły "Senjutsu". Na początku przerażał mnie ogrom czasu, jaki trzeba tej płycie poświęcić, jednak - warto. Album monumentalny, epicki, masa klimatu i dramaturgii w stylu IM. Co bym zmienił? Kilka fragmentów bym zdecydowanie przyciął, kolosy Harrisa można spokojnie o minutę a nawet dwie skrócić i wyszłoby to na dobre. Generalnie bardzo dobra płyta legendarnego zespołu.

Dla mnie 8,5/10

Pół roku minęło a ciary nadal mam, gdy słyszę podniosłe wezwania do broni w Senjutsu, pęd konia w Stratego, pouczenia w dwóch ostatnich numerach no i świetna muzyka. Podoba mi się też produkcja. Wspaniałe wydanie (swoją drogą srebrny vinyl jest na amazon.pl za 220zł). Ogólnie cud miód albumik.

Przesłuchałem jak wyszło i tyle, nie mam ochoty do tego wracać totalnie. Jedynie Hell on earth się broni

remi pisze: ↑sob mar 19, 2022 10:33 am Pół roku minęło a ciary nadal mam, gdy słyszę podniosłe wezwania do broni w Senjutsu, pęd konia w Stratego, pouczenia w dwóch ostatnich numerach no i świetna muzyka. Podoba mi się też produkcja. Wspaniałe wydanie (swoją drogą srebrny vinyl jest na amazon.pl za 220zł). Ogólnie cud miód albumik.

Bardzo dobry, płyta do słuchania i kontemplacji no i tekstowo na czasie (niestety). Jestem niezmiernie ciekaw, jak to będzie brzmiało "live". Nikt mi nie powie, że takie "Senjutsu", "The Days of Future Past", "Stratego" czy "Hell on Earth" to nie są świetne utwory. No i "The Parchment" - arcydzieło.

Ja ci powiem. A DOFP jest wręcz beznadziejny z tym nadętym wystękanym refrenem.

sajki pisze: ↑sob mar 19, 2022 8:28 pm Ja ci powiem. A DOFP jest wręcz beznadziejny z tym nadętym wystękanym refrenem.

nom refren w days to dramat. Chyba najgorszy moment na tej płycie.

Dlatego najlepiej tej płyty słucha się w sraczyku. Nie musisz stękać. Bruce robi to za Ciebie.

Pierre Dolinski pisze: ↑ndz mar 20, 2022 11:54 am Dlatego najlepiej tej płyty słucha się w sraczyku. Nie musisz stękać. Bruce robi to za Ciebie.

chociaz w sumie to wycie w Time machina w 2:57 to też potężny kandydat do najgorszego momentu na płycie

Cały ten numer jest beznadziejny i kolejny fatalny refren. Inna sprawa, że takich najgorszych momentów to jest na tej płycie pełno.

Ja to już nawet nie pamiętam jak Time Machine leciało. Wyparłem ten kawałek. Ale poza nim, pozostałych utworów słucham całkiem regularnie, bo wpadły mi kiedyś w algorytm YT i czasami na auto odtwarzaniu coś tam poleci. Powtórzę swoją opinię, że wolę Srajutsu od TBOS.

Ogólnie dziś pierwszy raz od ponad pół roku przesłuchałem Sepuku w całości, tak jakoś z ciekawości pod wpływem rozmowy z kolegami iii... no dużo lepiej pamiętałem ten album XD Teraz dałbym 5/10 chyba. Wkurzające melodyjki pod wokalem denerwują jeszcze bardziej, stękanie Dickinsona jest jeszcze bardziej stękane, numery, które miały trochę powera teraz są trochę za wolne. No nie wyszło zupełnie.

blackmailer pisze: ↑wt mar 22, 2022 6:49 pm Ogólnie dziś pierwszy raz od ponad pół roku przesłuchałem Sepuku w całości, tak jakoś z ciekawości pod wpływem rozmowy z kolegami iii... no dużo lepiej pamiętałem ten album XD Teraz dałbym 5/10 chyba. Wkurzające melodyjki pod wokalem denerwują jeszcze bardziej, stękanie Dickinsona jest jeszcze bardziej stękane, numery, które miały trochę powera teraz są trochę za wolne. No nie wyszło zupełnie.

I jeszcze te "krystaliczne, chłodne" klawisze na pierwszym planie w niemal każdym utworze

No ale już nie dokuczajmy Senjutsu.

Te klawisze to jest masakra. Sam dziś odpaliłem fragmenty płyty i Jezu Chryste, jak to źle brzmi. Gitary ze swymi wspaniałymi melodykami dają po uszach, Casio wybrzmiewa na pełnej, a Shirleyowi nawet nie chciało się podreperować ścieżek Bruce'a w utworze tytułowym. TRA-GE-DIA. Jakby mi ktoś to puścił i nie powiedział, że słucham płyty IM, to celowałbym w jakiś amatorski heavy z Niemiec albo Czech.

Schizoid pisze: ↑wt mar 22, 2022 8:40 pm Te klawisze to jest masakra. Sam dziś odpaliłem fragmenty płyty i Jezu Chryste, jak to źle brzmi. Gitary ze swymi wspaniałymi melodykami dają po uszach, Casio wybrzmiewa na pełnej, a Shirleyowi nawet nie chciało się podreperować ścieżek Bruce'a w utworze tytułowym. TRA-GE-DIA. Jakby mi ktoś to puścił i nie powiedział, że słucham płyty IM, to celowałbym w jakiś amatorski heavy z Niemiec albo Czech.

Protestuję, heavy z Niemiec czy z Czech nie mają tak gównianych klawiszy.

Posłuchałem dziś tej płyty jeszcze raz i niesamowicie traci z czasem. Obecnie byłbym nawet skłonny stwierdzić że to najgorszy Maiden. Ma niezłe fragmenty, ale te fragmenty są ze sobą posklejane niczym potwór Frankensteina

Te - jak to nazywam - "słodko-pierdzące" klawisze nie podobały mi się od pierwszego przesłuchania pierwszego kawałka.

Generalnie mam duży opór do wracania do ostatnich trzech płyt zespołu. Przesłuchałem kilka razy po debiucie i od tego czasu, TFF, TBoS leżą na półce i zbierają kurz. Z Senjutsu będzie pewnie tak samo. W ogóle nie mam ochoty wracać do tych płyt.

erosinho pisze: ↑wt mar 22, 2022 8:56 pm Generalnie mam duży opór do wracania do ostatnich trzech płyt zespołu. Przesłuchałem kilka razy po debiucie i od tego czasu, TFF, TBoS leżą na półce i zbierają kurz. Z Senjutsu będzie pewnie tak samo. W ogóle nie mam ochoty wracać do tych płyt.

U mnie dokładnie tak jest. Jak mam ochotę posłuchać Maiden to zawsze wybieram coś od "A Matter of Life and Death" i w dół

U mnie AMOLAD się nie łapie. Ostatnia płyta IM, którą lubię to DoD. Cztery ostatnie najgorsze w dyskografii. A ostatnia najgorsza z najgorszych.

Dalej dobrze siedzi, kawał płyty. Jakby zagrali cala na żywo to byłbym przeszczesliwy

sajki pisze: ↑śr mar 23, 2022 7:34 am U mnie AMOLAD się nie łapie. Ostatnia płyta IM, którą lubię to DoD. Cztery ostatnie najgorsze w dyskografii. A ostatnia najgorsza z najgorszych.

Ja z AMOLAD nie mam problemu, bo podszedł mi od pierwszego odsłuchu i do dzisiaj bardzo często do niego wracam