.:: SanktuariuM ::.

1.Intro Glory Ride- jednak minimalnie przed Hail to England, płyta kompletna, wiele osób zaczynających słuchać Manowar najpierw stawia na te prostsze albumy typu Kings of Metal by potem najwyżej stawiać te starsze albumy. Ognisty Warlord i 6 arcyepickich i jednocześnie kopiących kompozycji z Revelation Death's Angel i March for Revenge na czele.
2.Hail to England- ależ oni wtedy mieli formę, Blood of My Enemies, Kill with Power, niedoceniane zupełnie Each Dawn i Die czy znakomity zamykacz.
3.Triumpf of Steel- w kategorii heavy-metalu lat 90 takie małe arcydzieło, już zupełnie inne granie niż stare czasy, ale nie da się nie docenić, jedynie mi utwór nr.2 nigdy mi tu nie pasował.

Battle Hymns i Sign of the Hammer potem, też bardzo dobre, ale jakaś kolejność musi być.

Hail to England.
Skonczylem filo-ang - mam pewne zobowiązania

Fighting the World

Hail to England

Trudny wybór, ale postawię na "Triumph Of Steel". Najostrzejszy, najbardziej intensywny album, cały zespół w doskonałej formie. Praktycznie brak wypełniaczy, ale "Achilles" mógłby być jednak trochę krótszy.

Drugie miejsce "Sign", trzecie "Kings", który byłby wyżej, gdyby nie kilka irytujących fragmentów.

Triumph też

Hail zdecydowanie. Tylko szkoda że Joey musiał nawet tam wpierdolić swoje pitu pitu na basie. No ale Bridge, Army, tytułowy, Blood to killery

Obecnie u mnie wygląda to tak:
Sign > Into > Hail > Triumph

Debiut. Pełna dziczyzna.

Ogólnie wole ten wczesny epicki styl tej kapeli ale jako całość wrzucam najczesciej Kings of Metal. To była pierwsza rzecz jaką miałem na oryginale. Byłem tym faktem tak podekscytowany ze słuchałem płyty na okrągło. Winyl był tak zajechany że nie szło go później słuchać

Into Glory Ride

1 Into Glory Ride
2 Hail to England
3 Sign of the Hammer
4 Battle Hymns

Bezdyskusyjnie

Dalej Triumph, Kings i Fighting. Z najlepszych fragmentów Louder i Warriors dałoby radę sklecić jeszcze jeden świetny album, ze słuchalnych fragmentów Gods of War byłaby w miarę spoko EP-ka, a The Lord of Steel nie powinno powstać nigdy.

Pierwsze trzy są nie do tknięcia.

Nie lubię Fighting the World. Spory zjazd w stosunku do poprzedników.