.:: SanktuariuM ::.

LukaSieka pisze: ↑pn sie 17, 2020 11:42 am

Zdan pisze: ↑czw sie 13, 2020 10:08 pm

LukaSieka pisze: ↑czw sie 13, 2020 9:49 pm Ja znam "Stop This War" bardzo dobrze. Stoi u mnie na półce od kilkunastu lat. Według mnie najlepsza ich płyta i ogólnie świetne heavy metalowe granie.

Ciebie nie podejrzewałem o brak znajomości. Jakieś większe refleksje na temat tego krążka?

Pisałeś, że Randy "Wolf" to nie jakiś as, ale dla mnie ma bardzo dobry wokal. Co najważniejsze pasujący do tej muzyki jak ulał. Taka mieszanka Halforda, Ralfa Scheepersa i Chris Boltendahl (kiedy ten śpiewał czysto). Muzycznie zawsze mi odpowiadał ten Judasowski i rockersi styl. Tak jak ktoś wspomniał - bardzo szkoda, że o tego typu kapelach słyszy tak mało ludzi.

Ze wszystkim się bardzo zgadzam - chodziło mi przede wszystkim o to, że w US powerze było jednak kilku arcy-asów. Randy do nich nie należał ale w muzykę Damien wpasował się idealnie. Co do ostatniego - dlatego założyłem ten temat i edukuję, pokazuję, opisuję.

Tego Damiena to już widziałem wcześniej. Nie polecałeś co na Fuzzie przypadkiem?

pz pisze: ↑pn sie 17, 2020 1:05 pm Tego Damiena to już widziałem wcześniej. Nie polecałeś co na Fuzzie przypadkiem?

Mogłem gdzieś wspomnieć ten album bo na Fuzzie często dawałem upust mojej miłości do US poweru.

Przesłuchałem to Shok Paris. Przyjemne hard 'n' heavy do piwka, skojarzenia z Dio jak najbardziej na miejscu.

Schizoid pisze: ↑pn sie 17, 2020 7:42 pm Przesłuchałem to Shok Paris. Przyjemne hard 'n' heavy do piwka, skojarzenia z Dio jak najbardziej na miejscu.

Może miejscami się tak kojarzyć faktycznie. Bardzo solidny album jak mówiłem.

Jak ludzkość się zapozna z tym co już było to mam pomysł na następne

No i Obsession za mną. Szczerze mówiąc oceniam go jako kompletnie nudny materiał, który nie potrafił niczym zwrócić mojej uwagi. Coraz mocniej utwierdzam się w przekonaniu, że heavy i jemu podobne odmiany metalu kończą się dla mnie na kilku zespołach, a słuchanie reszty to już raczej strata czasu

Schizoid pisze: ↑wt sie 18, 2020 4:31 pm No i Obsession za mną. Szczerze mówiąc oceniam go jako kompletnie nudny materiał, który nie potrafił niczym zwrócić mojej uwagi. Coraz mocniej utwierdzam się w przekonaniu, że heavy i jemu podobne odmiany metalu kończą się dla mnie na kilku zespołach, a słuchanie reszty to już raczej strata czasu

Jestem turbo zdziwiony szczerze mówiąc. Dla mnie to strasznie hiciarska płyta. Ale jak komuś stylistyka pasuje tylko w wybranych przypadkach to w sumie rozumiem. Nic na siłę.

Mam w sumie pytanko - mam jakiś pomysł co tu umieścić następne ale czy chętniej widzielibyście coś totalnie podziemnego i mało znanego czy jakiś klasyk US poweru?

Lubię wokal Barlowa, dlatego proponuję Ashes of Ares.

Zakkahletz pisze: ↑ndz sie 23, 2020 12:18 am Lubię wokal Barlowa, dlatego proponuję Ashes of Ares.

To z kolei moim zdaniem zespół US powerowy - poza tym nie mam o nim najlepszego zdania

Zdan pisze: ↑ndz sie 23, 2020 1:35 pmTo z kolei moim zdaniem zespół US powerowy

No tak, przecież dlatego tutaj o nim piszę. Zapytałeś, w którą stronę teraz pójść, to zaproponowałem.

Zakkahletz pisze: ↑ndz sie 23, 2020 11:15 pm

Zdan pisze: ↑ndz sie 23, 2020 1:35 pmTo z kolei moim zdaniem zespół US powerowy

No tak, przecież dlatego tutaj o nim piszę. Zapytałeś, w którą stronę teraz pójść, to zaproponowałem.

Rozumiem rozumiem. Źle mi się napisało - Ashes Of Ares to co prawda US power ale IMHO nie najwyższych lotów. Jest dużo więcej dobra w tym podgatunku

Dobra - w środę jadę na urlop. Chcecie nowy post przed wyjazdem?

Pewnie. Jak masz coś w zanadrzu, to dawaj. Chętnie posłuchamy.

No mam bo ostatnio katuję. To jutro przygotuję posta i będzie. Dam teraz totalny klasyk US powerowej sceny.

Dawaj to w przerwie od postów będzie słuchane

Jak mówiłem jutro będzie

Obiecałem i obietnicy dotrzymam. Ponieważ ostatnio w końcu wyszła sensowna re-edycja to czas by zapodać...Griffin i ich debiut "Flight Of The Griffin"!



Jakby tu opisać ten album....hmmm....mam! Dla mnie to po prostu pewien wyznacznik amerykańskiego poweru - jest to taki album w przypadku którego możemy wskazać - "tak wygląda US power!" (jeden z kilku takich). Na drugim albumie Griffin poszli w stronę speed metalu i bardziej intensywnej muzyki a tutaj mamy bardziej klasyczne podejście. Co to znaczy? Styl oparty na mocarnym riffowaniu, nie bojący się przyśpieszeń ale kładący nacisk na siłę tego materiału. Tak jest i tutaj - kluczem są nie szybkie tempa ale potężne riffy. Jest po prostu coś nazywam przyłożeniem ale bez zagubienia melodii. W to wszystko wszystko świetnie wpisuje się Billy McKay - jeden z najlepszych wokalistów z nurtu. Jest w nim pewna doza szaleństwa - wysokie partie, czasem zdzieranie głosu ale tyle pasji co on to rzadko który ma.

Tutaj dwa numer - otwierający "Hawk The Slayer":

https://www.youtube.com/watch?v=LnDyBVOaQy8

i absolutny hicior "Heavy Metal Attack":

https://www.youtube.com/watch?v=SAKs29Yx1Nc

Jak ktoś chce zdobyć te albumy to dosłownie z tydzień temu wyszła re-edycja obu albumów Griffin w jednym boxie (duży jewelcase) nakładem Golden Core/Zyx Music.

No i co? Wrzuciłem i zero odzewu? Nudzę was? Jak tak to dajcie znać to nie będę więcej wrzucał i damy sobie spokój.

PS. Wróciłem