Top 100 płyt (wersja alternatywna) wyzwanie - Zajzajer

[Zajzajer]

86. Running Wild - Black Hand Inn (1994)



Ciekawa płyta i fabuła. W latach 90tych to był chyba jeden z ostatnich zespołów, który grał prawdziwy metal. Okładka również fajna. Album jak i zespół odkryłem niedawno (w ciągu ostatniego roku, ale nie pamiętam już dokładnie kiedy) na pewno wyróżnia się 15 minutowa kompozycja Genesis (The Making and the Fall of Man), który mnie osobiście przypomina trochę Rime of the Ancient Mariner. Ale ta płyta to nie tylko ten długi numer, masa świetnych riffów, pirackich zaśpiewów, i tnących jak żyleta solówek gitarowych.

Ulubione utwory: The Phantom of Black Hand Hill, Genesis (The Making and the Fall of Man)

[Zajzajer]

85. Testament - The New Order (1988)



Klasyka gatunku w klasycznym składzie, produkcja trochę kuleje, ale to nie przeszkadza w dobrym odbiorze albumu. Cover Aerosmith też ciekawy, gitarzyści dobrze grają, Chuck na wokalu również, sekcja też spoko.

Ulubione utwory: Eerie Inhabitants, The New Order, Into the Pit

[Zajzajer]

84. Running Wild - Port Royal (1988)



Tak... to znowu ci piraci. Klasyka Heavy Metalu, Majk Moti to imo najbardziej utalentowany człowiek jaki się przewinął w całej historii RW na równi z Liderem oczywiście. Nie mam nic więcej do dodania, wystarczy posłuchać.

Ulubione utwory: Conquistadores, Calico Jack

[Zajzajer]

83. Opeth - Damnation (2003)



Jeden z najlżejszych albumów na mojej liście. Damnation poznałem 9 miesięcy po premierze jak i całe Opeth, i to było wow, druga kaseta którą miałem było Deliverance i kontrast między nimi był ogromny. Opeth zainspirował się przy tym krążku dokonaniami np Camel czy innymi zespołami brytyjskiego prog rocka. Jak mam ochotę na chill to czasem sobie puszczam te płytę. Choć Opeth dla mnie już dawno temu bardzo stracił, ale do niektórych ich wydawnictw zdarza mi się wracać, bo dalej trzymają fason

ulubione utwory: Windowpane

[Zajzajer]

82. King Diamond - The Eye (1990)



Niezły Concept album. Lubię fioletowy kolor, tak więc okładka też mi leży. Jest kilka słabszych momentów jak np Two Little Girls, ale jako całość trzyma odpowiedni poziom dla słuchacza. Ale wyżej bym nie dał. Insanity - jedyny instrumental momentami przypomina mi nielubiany przeze mnie Led Zeppelin a może nawet i Genesis.

Ulubione utwory: Into the Convent, Behind These Walls

[Zajzajer]

81. Symphony X - Twilight in Olympus (1998)



Russel Allen to jeden z najlepszych wokalistów w historii gatunku, Michael Romeo jeden z najlepszych gitarzystów i w zasadzie mógłbym tak wymienić cały skład. Jest to ostatni albumu nagrany z basistą Thomasem Millerem a pierwszy i ostatni z perkusistą Thomasem Wallingiem. Mamy epickie kompozycje w stylu tych najlepszych DT, nie takie nudne i rozdmuchane jak np Yes czy Genesis. Świetna, szybka płyta, ze wzruszającymi momentami. Zawsze mam banana na twarzy jak słucham tego albumu. Mistrzowski prog metal.

Ulubione utwory: Smoke and Mirrors, Church of the Machine, Through the Looking Glass, Lady of the Snow

[Zajzajer]

80. Cradle of Filth - Cryptoriana - The Seductivenes of Decay (2017)



Album, który trafił tu właściwie w ostatniej chwili, rzutem na taśmę. Solidny krążek Kredek. Więcej wypowiadałem się w odpowiednim temacie, więc nie ma co tego powtarzać.

Ulubione utwory: Heartbreak and Seance, Wester Vespertine

[Zajzajer]

79. Death - Scream Bloody Gore (1987)



Zespół odkryłem niedawno, oczywiście lata znałem go tylko z nazwy, ale jakoś nie było okazji nigdy się bliżej zapoznać. Na ten moment znam trzy pierwsze. Jeden z niewielu zespołów z tego gatunku, który mi leży, granie jest ciekawe, odkrywcze i przystępne. Nawet jeden album mam już na oryginalnym nośniku. Niezła płyta. Nawet jakiś tydzień temu jestem na spacerze, patrzę z daleka koleś się zbliża, tak... na pewno jakaś koszulka metalowa a potem się okazało, że właśnie miał t-shirt z okładką z tej płyty

Ulubione utwory: Zombie Ritual, Evil Dead

[Zajzajer]

78. Death - Leprosy (1988)



Album który stawiam wyżej niż debiut, ale drażni mnie ta perkusja, która gra ciągle jeden i ten sam rytm bez prawie żadnych przejść. Muzyka się broni, kto wie może za kilka lat album będzie jeszcze wyżej, ale nie wiem czy to mój ulubiony okres Death, bo jak mówiłem znam tylko 3 pierwszy płyty jak na ten moment aha produkcja mogłaby być trochę lepsza. Super okładka.

Ulubione utwory: Leprosy, Left to Die, Pull the Plug, Choke on It

[Zajzajer]

77. Faith No More - King for a Day... Fool for a Lifetime (1995)



Jak ktoś lubi mix gatunków na płycie, jak np ja, to powinien mu podejść ten album. Może nie będę sprawiedliwy, ale dla mnie FNM to przede wszystkim Mike Patton, co gość robi na tym albumie to przechodzi ludzkie pojęcie. IMO jedna z najlepszych płyt pod względem wokalu w ogóle. Jest to także pierwsza płyta bez Jima Martina na gitarze. I to właściwie tyle co mam tutaj do powiedzenia. Mike Patton ma najbardziej sexi głos, to jakiś pieprzony playboy!!! FNM bez MP nie słucham. Cuckoo for Caca - to najlepszy przykład tego jak kompletny jest to wokalista. The Last to Know za to jest od lat na mojej liście pogrzebowej.

Ulubione utwory: Evidence, Cuckoo for Caca, The Last to Know, Just a Man

[Zajzajer]

76. Dream Theater - Metropolis Pt. 2: Scenes from a Memory (1999)



Części drugiej Metropolis miało nigdy nie być, podczas jedynki Petrucci dla jaj dopisał part 1 i od tego się zaczęło, pytania fanów przez lata gdzie jest część druga i w końcu powstała dwójka, ale już jako cała płyta, na tym albumie pełno momentów zaczerpniętych z jedynki. Concet album z zawiłą historią. Kiedyś moja druga płyt wszech czasów, ale od kilku lat coraz bardziej traci, co nie zmienia faktu, że musiałem ją tutaj umieścić. Bo to jednak ważna karta mojej muzycznej historii. Dołączył Jordan Rudess i zaczęły się wyścigi, tych muzycznych onanizmów słucha mi się po latach ciężko. Ale jest tutaj dużo dobrej muzyki.

Ulubione utwory: Strange Deja Vu, Fatal Tragedy, Finally Free

[Zajzajer]

75. Dream Theater - Systematic Chaos (2007)



Ta płyta z biegiem lat tylko rośnie, kiedyś to było moje najsłabsze DT, aż do czasu gdy nie ukazywały się późniejsze. Petrucci w momencie wydania stwierdził, że jest na takim poziomie gitarowym, że zagra praktycznie wszystko, no i to prawda mamy masę jego świetnych partii. Rudess nie razi, Serek jak to serek poprawnie, John Myung ok, ale cichym bohaterem jest tu dla mnie Mike Portnoy gdzie zagrał jedną ze swoich najlepszych i najciekawszych płyt w karierze. Tekstowo mamy alkoholizm, pracoholizm, wojnę w iraku, reszta tekstów to teksty JP, same pierdoły wymyślone, Dark Mastery czy inne wampiry. Jest kilka słabszych momentów na tym albumie, ale to nie psuje odbioru całości SC? Jestem na tak zdecydowanie.

Ulubione utwory: In the Presence of Enemies

[nugz]

Czyli Images zaliczył spadek o 70-kilka pozycji - takie akrobacje tylko u Invadera

[Zajzajer]

Jaki znowu images

[nugz]

Metropolis

[Zajzajer]

Metropolis

No to trochę liczysz, bo nie 70 pare pozycji a więcej w 2021 był chyba na 3 pozycji? w ostatniej prawdziwej top 50 nie był, to 47 + te 75, to 122 pozycje chyba, jeśli dobrze liczę

[Zajzajer]

74. Opeth - Deliverance (2002)



Jedna z najcięższych płyt w moim zestawieniu. Absolutna klasyka. Tak jak pisałem przy Damnation to była moja jedna z pierwszych ich dwóch
płyt. Tytułowy kawałek nigdy mi się nie znudzi, a końcówka to jedna z najlepszych rzeczy w całym gatunku. Reszta też trzyma poziom, wokale lidera wgniatają w ziemię. Jednak Martin Lopez na perkusji najbardziej rozwala system.

Ulubione utwory: Deliverance, By the Pain I See in Others

[Zajzajer]

73. John Petrucci - Suspended Animation (2005)



Tak jak pisałem w temacie Teraz Słucham w momencie premiery i jakieś pół roku po niej albumu słuchali prawie wszyscy aktywni userzy sanktuarium. Działo się, to był taki moment że Dream Theater miało prawie tyle samo fanów co Iron Maiden tutaj. Wspaniała płyta, doskonała muzyka instrumentalna. Bardziej jednak z sentymentu stawiam tutaj, bo już tak solowego Pietruchy nie słucham za często. Ale ta płyta jest jeszcze znośna, bo ta jego druga, to kompletnie nie moja bajka, jakieś takie generyczne wszystko tam jest, mało feelingu. A JP to przecież mistrz shred-feelingu. Jakoś z premierą tej płyty kupiłem na spółę moją pierwszą gitarę elektryczną (i ostatnią przynajmniej do teraz xd) myślałem, że będę Bogiem gitary i obiecywałem sobie niewiadomo co jeszcze, że będę wyciskał tutaj jak John 20 nps i świat będzie stał mi u stóp, ale to trzeba trochę szczęścia, talentu i practice practice tak więc z perspektywy dzisiejszego Zajzajera, kariery nie zrobiłem, ale do Suspended Animation miło wrócić. Chwilę potem odbydła się trasa G3 po Azji co udokumentowali świetnym dvd i cd G3: Live in Tokyo, tam można zobaczyć jak John wycina w Glasgow Kiss, końcówka to taki shred, że myślałem, że taka gitara się po prostu rozdupcy xd no i świetne Damage Control z outro solo, gdzie Mike Portnoy krzyczy: MR. JOHN PETRUCCI!!! tak jest.

Ulubione utwory: Jaws of Life, Wishful Thinking, Animate-Inanimate